Lucas 15
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs BKJ
1 Jisasr takis marut yak htfasyuk yimami fasoh fasoh nefm nayet yimampno brbo yimom mrokfo wanyneft,
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Farisimi Bro Nkifrarhu boririfhuthu tisam htihato kfo hutt memom, “Nd yima Jisasr fasoh yima bebmpno rpat nabnothato nuwa kawum.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Inji kfomotm Jisasr wanyhato kfo memor,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Bro Nkifrarhu yindhorneft inji. Wom yimar 100 sifsifetr rhuhato nd wan handretyukr hti hambrorfohat ka be mumafrforr? Na kanga ka nhai mumafrfotrr. Ndwom 99 kforpat kipr yeyuk tkitt htanyrform afo nd wan handretyukr afo yau hambrak habrirforr. Bi mhambrekrre ee yima yuhur mirhurforr.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Yima yuhur mirhuhato be yindhorefrparpno tita hatoh hanyrforr kmiko.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Kmifat mhtahato kfo merform, ‘Na hti hambromoa sifsifr bi tfit hambrekanr, wayindhornhokma.’ To inji narfor.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Na kfiwanko nd kfo nhombrakfot kfiwa 99 yimam, bi dboriohrhut rhuhato nhai tfit rroh yima yuhum wom yak kekutkfot. Nd yimam nhai be mfro dukakahrm. Bro Nkifrarhu tu bro dukeft kitt ndwom rpa yimar bi fasoh nefm yihato tfit mtoh kekuthato niamor. Nd yimarn Bro Nkifrar be tu mfro yindhorworr.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Wom mett ten kina yak brurfam yakitohhato wom fat hti hambroneft. Htirahnt lam hta funanihato kunyshu wuss hfhan bugarahtt nd rpa marufathu hambroneftn.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Hambro hany hambro hany, bi fektt, htirahnt tuthu yimatm nakuyak bugaruhatm, kfo mirahtm, ‘Wayindhornhokma. Na hambromoa marufat bi fekant.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 To nd mrokfot kanjo Bro Nkifrar yindhor-worr wom yimar fasoh nefm tohhato tfit nd fasoh nefm mong trohneft.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Tfit wom kfo nhombra mrokfot kfo memor, “Wom yimarhu yon husf tohmouf.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Wom nmemr yihato yifemr mkfo memorr, ‘Dajaya, nani nanhu najomr, nmoh wuskam bi wayak nhtahikahtnno nanhum kanga bi ayakanm.’ Be yifemr wany yakio-hato fak nhtahemorf.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Be wom nmemrhu wuskam yakhato tuha kmi thofmpno maruhampno nayak tuknaknihato maruharpam myaknihato nhai wom warhu hasormor. Nndo wom wuri kmimn yihato turhu nd fasoh fasoh nefmpno nd ror hanyuk maruhenm tubatu wita bugamorm.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Tubatu witahato kto nd ror tohyuk kmit bro yatinoh wormr tohmor. Be nd yihar nd yimar memor, ‘Be na nohruha yeshrimn. To fitha marufam yakrhoyanm yeshriyenm wiknarhoya? Na hnayuk marufenm to bi tubatu bugamoyanm.’
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Be mdukatihato wom yimarpno yihato wom hingrneft fakmor. Fohm tohukatoh inji nahemourr.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Nd fohm tohukatohhato memour, ‘Nd fohroh heyuk binharoh bin krm ndm ayeya.’ Nhai wom yimarn wom tu yeshriyen mifm hermoarr.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Be toh nhombra hanysihato tfit tur dukamor, ‘Nanhu yifemrhu hingrna yimam nhai be inji yatinoh dbfakahm. Na asha tohwoyann masat yatinoh dbfiwa. Tamohmpno asha na yatinoh dbfa hasiwoya?
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Tfit tukanhuko yiruha. Yirhoyann tukanhu yifemr mkfo yongmaknihato mkfo miruhanr, “Dajaya, Bro Nkifrari ni be tu fasoh neft namoyanfn. Nhai tu hifa dborioh neft narmoyanfn.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Na tu be bi fasoh yon beba. Na nhai tu dborioh yonann kfo mirhona, ‘Nanhu yoner.’ Nhai. Na ninhu hingrna yima furaya arhutwaya.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Be nd dukeft yakmorn sinyamor. Sinyanihato yimor turhu yifemrpno.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Yinem yonr sinyahato yifemr kfo memorr, ‘Dajaya, Bro Nkifrari ni be tu fasoh neft namoyanfn. Na nhai tu dborioh yonann kfo miruha, “Nanhu yoner.” Nhai.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 To Yifemr nd yonr kfomo tngt wany marsisahato turhu hingrna yimam kfo memorm, ‘Nanhu wondht wayaknekahkomn wawondh-komr. Tor yuke hmbreshar, yo tirpinyaft hatohyuk ringr yo su wuram. Nd ndm wayaknekahkomn wawondhkomr.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Yo tor bulmakau yogr. Ndr wawaskahkomrn roh tfnhato rpat rhu rifinyhato yerahnom. Nuwa yetahato btn ptha yindhor boyindhorrahnom.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Nanhu yonr bi nohniyetrn bi tfit bi tor bi nier. Bi wom kmimn nkiranimor. To nhai, bi asor bi nier.’ Ndnatn nd bro yemro burwat hta yehato grha yindhormom.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Bro najomr mswirko toh tanyhato mwanyaknimor. ‘Arme tamohtpno grha yindhorwam?’
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Wom hingrna yimar nakuyakhato ttiwonmorr, ‘Ndm tamohmn grha yindhorwam?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Kfo kangrr, ‘Ninhu nmemr href tfit mfnahtr, yifemr ror htiyakhato rorhu yindhor nmbuhatn bulmakaur washato ndr yehato grha yindhorwom.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Be najomr inji wanymohat nhai ror yihato grha yindhornho inji narmorm. Nambur yima yuhetrn be rhumor. Yifemr hti hasotihato yimorn yinemr mkfo memorr, ‘Tamohmpno ni nia duha yita?’
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Yinemr sinyahato yifemr kfo memorr, ‘Wawanyn! Na bok gunyjimm hingrna yima furam kanjo ninhu hingrneft fakitoh hnahemoyann. Nhai ninhu wom tngt hanjbornarmoyant. Nhai. Hingrna marnya hnamoya. Ni nhai ndt htihato wom fohenr washato marimor, “Asor fohr. Ndr watasokahnn ninhu yimatm nakukahnm warhu wayako.” Be tu nhai mif inji narmo.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Nd kmi kmi yaum kanjo tahuta htfaset yonrn ninhu fohr wasahuknr. Nhai mrokfom.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Yifemr tfit sinyahato yinemr kfo memorr, ‘Ni toh hnamohat nanpno brbo toh hnamo. To mirahn ka nanhu tamoh tamohm ka womrohem. Nhai. Ninuhem.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ndnettn ninhu nmemr bi nohetr bi tor bi sinyer. Bi wom tkitm bi nkiraniyetr bi tor bi nier. Ndnettn ni niahato nom rpat rhuhato yindhorkfot.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.