Lucas 15
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARA
1 Jisasr takis marut yak htfasyuk yimami fasoh fasoh nefm nayet yimampno brbo yimom mrokfo wanyneft,
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Farisimi Bro Nkifrarhu boririfhuthu tisam htihato kfo hutt memom, “Nd yima Jisasr fasoh yima bebmpno rpat nabnothato nuwa kawum.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Inji kfomotm Jisasr wanyhato kfo memor,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Bro Nkifrarhu yindhorneft inji. Wom yimar 100 sifsifetr rhuhato nd wan handretyukr hti hambrorfohat ka be mumafrforr? Na kanga ka nhai mumafrfotrr. Ndwom 99 kforpat kipr yeyuk tkitt htanyrform afo nd wan handretyukr afo yau hambrak habrirforr. Bi mhambrekrre ee yima yuhur mirhurforr.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Yima yuhur mirhuhato be yindhorefrparpno tita hatoh hanyrforr kmiko.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Kmifat mhtahato kfo merform, ‘Na hti hambromoa sifsifr bi tfit hambrekanr, wayindhornhokma.’ To inji narfor.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Na kfiwanko nd kfo nhombrakfot kfiwa 99 yimam, bi dboriohrhut rhuhato nhai tfit rroh yima yuhum wom yak kekutkfot. Nd yimam nhai be mfro dukakahrm. Bro Nkifrarhu tu bro dukeft kitt ndwom rpa yimar bi fasoh nefm yihato tfit mtoh kekuthato niamor. Nd yimarn Bro Nkifrar be tu mfro yindhorworr.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Wom mett ten kina yak brurfam yakitohhato wom fat hti hambroneft. Htirahnt lam hta funanihato kunyshu wuss hfhan bugarahtt nd rpa marufathu hambroneftn.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Hambro hany hambro hany, bi fektt, htirahnt tuthu yimatm nakuyak bugaruhatm, kfo mirahtm, ‘Wayindhornhokma. Na hambromoa marufat bi fekant.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 To nd mrokfot kanjo Bro Nkifrar yindhor-worr wom yimar fasoh nefm tohhato tfit nd fasoh nefm mong trohneft.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Tfit wom kfo nhombra mrokfot kfo memor, “Wom yimarhu yon husf tohmouf.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Wom nmemr yihato yifemr mkfo memorr, ‘Dajaya, nani nanhu najomr, nmoh wuskam bi wayak nhtahikahtnno nanhum kanga bi ayakanm.’ Be yifemr wany yakio-hato fak nhtahemorf.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Be wom nmemrhu wuskam yakhato tuha kmi thofmpno maruhampno nayak tuknaknihato maruharpam myaknihato nhai wom warhu hasormor. Nndo wom wuri kmimn yihato turhu nd fasoh fasoh nefmpno nd ror hanyuk maruhenm tubatu wita bugamorm.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Tubatu witahato kto nd ror tohyuk kmit bro yatinoh wormr tohmor. Be nd yihar nd yimar memor, ‘Be na nohruha yeshrimn. To fitha marufam yakrhoyanm yeshriyenm wiknarhoya? Na hnayuk marufenm to bi tubatu bugamoyanm.’
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Be mdukatihato wom yimarpno yihato wom hingrneft fakmor. Fohm tohukatoh inji nahemourr.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Nd fohm tohukatohhato memour, ‘Nd fohroh heyuk binharoh bin krm ndm ayeya.’ Nhai wom yimarn wom tu yeshriyen mifm hermoarr.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Be toh nhombra hanysihato tfit tur dukamor, ‘Nanhu yifemrhu hingrna yimam nhai be inji yatinoh dbfakahm. Na asha tohwoyann masat yatinoh dbfiwa. Tamohmpno asha na yatinoh dbfa hasiwoya?
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Tfit tukanhuko yiruha. Yirhoyann tukanhu yifemr mkfo yongmaknihato mkfo miruhanr, “Dajaya, Bro Nkifrari ni be tu fasoh neft namoyanfn. Nhai tu hifa dborioh neft narmoyanfn.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Na tu be bi fasoh yon beba. Na nhai tu dborioh yonann kfo mirhona, ‘Nanhu yoner.’ Nhai. Na ninhu hingrna yima furaya arhutwaya.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Be nd dukeft yakmorn sinyamor. Sinyanihato yimor turhu yifemrpno.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Yinem yonr sinyahato yifemr kfo memorr, ‘Dajaya, Bro Nkifrari ni be tu fasoh neft namoyanfn. Na nhai tu dborioh yonann kfo miruha, “Nanhu yoner.” Nhai.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 To Yifemr nd yonr kfomo tngt wany marsisahato turhu hingrna yimam kfo memorm, ‘Nanhu wondht wayaknekahkomn wawondh-komr. Tor yuke hmbreshar, yo tirpinyaft hatohyuk ringr yo su wuram. Nd ndm wayaknekahkomn wawondhkomr.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Yo tor bulmakau yogr. Ndr wawaskahkomrn roh tfnhato rpat rhu rifinyhato yerahnom. Nuwa yetahato btn ptha yindhor boyindhorrahnom.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Nanhu yonr bi nohniyetrn bi tfit bi tor bi nier. Bi wom kmimn nkiranimor. To nhai, bi asor bi nier.’ Ndnatn nd bro yemro burwat hta yehato grha yindhormom.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Bro najomr mswirko toh tanyhato mwanyaknimor. ‘Arme tamohtpno grha yindhorwam?’
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Wom hingrna yimar nakuyakhato ttiwonmorr, ‘Ndm tamohmn grha yindhorwam?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kfo kangrr, ‘Ninhu nmemr href tfit mfnahtr, yifemr ror htiyakhato rorhu yindhor nmbuhatn bulmakaur washato ndr yehato grha yindhorwom.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Be najomr inji wanymohat nhai ror yihato grha yindhornho inji narmorm. Nambur yima yuhetrn be rhumor. Yifemr hti hasotihato yimorn yinemr mkfo memorr, ‘Tamohmpno ni nia duha yita?’
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Yinemr sinyahato yifemr kfo memorr, ‘Wawanyn! Na bok gunyjimm hingrna yima furam kanjo ninhu hingrneft fakitoh hnahemoyann. Nhai ninhu wom tngt hanjbornarmoyant. Nhai. Hingrna marnya hnamoya. Ni nhai ndt htihato wom fohenr washato marimor, “Asor fohr. Ndr watasokahnn ninhu yimatm nakukahnm warhu wayako.” Be tu nhai mif inji narmo.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Nd kmi kmi yaum kanjo tahuta htfaset yonrn ninhu fohr wasahuknr. Nhai mrokfom.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Yifemr tfit sinyahato yinemr kfo memorr, ‘Ni toh hnamohat nanpno brbo toh hnamo. To mirahn ka nanhu tamoh tamohm ka womrohem. Nhai. Ninuhem.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ndnettn ninhu nmemr bi nohetr bi tor bi sinyer. Bi wom tkitm bi nkiraniyetr bi tor bi nier. Ndnettn ni niahato nom rpat rhuhato yindhorkfot.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.