João 6

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tfit kto Jisasr tfit mmbrt yaknihato tek Galili barithu mkuko yimor. Nd tek barithu wom yufat kutewumt Taiberias.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Boknabok met yindarim Jisasr hingrnamoa mirakerkfom htimoumm. Yimam tamohtet tamohtet dbohnefm hatohetm ror kfomour marnyanimoum. Ndnetmn yonmari rifuhetr yihom hikak mhikakmoumr.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Ndnetrn wom kmir muhhato turhu disaipermpno afo rhumom.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Jisasr inji namohat nd Judaroh bro rhu krna yihar, kutewumr Pasofa burwar, nd yihar bi brboh hanyetrn turhu disaipermpno rhumor.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Jisasr memor, “Ayukatohafoya,” asha htiyakmorm yonmari rifuhetr. Be ror nd yonmari met yindari rifhur htiyakhato tfit Filifr ttiwon rhti memor, “Nda yonmari rifinyr niwarne, to yeshrim fitha wiknahato yahukanomm?”
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Nd ttiwon mrokfot Jisasr kfomot, be yuwi Filifrhu yima yuhurhu was tiwonneftn inji ttiwon rhtimor. Tu Jisasr ror tor rhumor rorhu yima yuhur nd yimaroh finji nayukr.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Jisasr inji kfomotrr tfit wom Filifr kfo memorr, “Mirahnom 200 kina yak nhafohkahnomn 200 kinakfet bretpam ayaknom nda yonmari rifhur href finji yak nhtahukam?”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Tfit tu Jisasrhu disaiper Andrur, Saimon Pitarhu habhir, ror warhuhato kfo memor,
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Asor wom yima damiagr kakitohwor bari plauapaye tonet 5-pela bretpami hus yira bjhenf. To kangnome nda yonmari yima rifinyre ka hifa kak nhombra twanhiwum nd 5-pela bretpenmi hus yira bjhenf?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Jisasr sinyahato disaiperm kfo memorm, “Nd yimam wakfokahtkomm afo ndha nd kipr suhtn asibosi rmon hanym.” Be kfomotmm tuha kipr suhtn sibosi rmonmom. Nd yindarim nd rifinymom, 5,000 yindarim rifinymom.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Be nd tuhan yindars sibosi rmonmotm Jisasr nd bret nuwat yakmortn Bro Nkifrar wukfo yindho-rakhato yak tif botif rmonmortn fak nhtahemorm. Yimam be turoh yak fijo fakmom. Yo nd yira bjhenf yak nhtahemohat, nhaf rpahtet neft namor.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ye furkihmotm Jisasr turhu disaiperm kfo memorm, “Waikahkomn nd rroh yesmbhehm wayak nhafohkomm, rhu gbitnarahm.”
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Be nd turhu disaiperm sinyahato nd 5-pela bretparoh yesmbho hta hanyuk bretpam fak nhafoh bugamomm. Yak nhafohhato kpm hmbremohat 12-pela kpm hmbremomm nd yesmbhehm.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Met yindarim nd Jisasr namo mirakerkfot htihato be tfit tum rinakfo nakfo memom, “Dajohmn, nd Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo hnamo profetr ka asor bi niamor.”
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Nd rom nakfo pthamohat, Jisasr bi wanymormn ror duka memor, “Arm bi inji rinakfo pthekwamn tir tir yak rim htahato kfo mirahma, ‘Rorn nmoh kingr tohrahr.’” Jisasr nd dukefr yakmotrr nd tkitt htanymortn tfit turpetr yura kminysofko muhmor.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Krifn disaiperm tfit tek bariko yimomwe.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Yimomn mmbrt yaknihato memom, “Tek barit hir hayuknihato tfit Kaperneamko riyahnom.” Yifungta hanymot nhai bi Jisasr mifnahrmorm.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Hir hanyetmn bro wifort sinyahato sikfot rpat sinyamot.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Nd wifortpno rihirhany rihirhany, ka bi 5 o 6 kilomita kanjo bi rihir hanyetmn ee Jisasr htiyak hanymomr yura tek yuhat yau hnehato brbo mmbrtpno fau yaknimor. Rom inji htiyakhato fakrmemom.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Be bmbri tu Jisasr kfo kangrm, “Mirahko ayakrmenom. Na Jisasa niewa.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Be inji kfomotrm disaiperroh yima yuhum mirhuhato rroh mmbrtn tfit fak kmbremomr. Mikmbremotr be yudbat nd mmbrt rim fnahmot rom yiyuk tkittn.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 — ausente —
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 — ausente —
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 To Jisasri rorhu disaiperm hti hambromohat, be tfit nd Taiberiasroh mmbrmn myaknihato Kaperneamko hir hikmomm.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Kaperneamko rim htanihato Jisasr hambro hanyhato mhtimomr. Mhtihato kfo ttiwon memomr, “Tisaye, to nine asombha niarohate fitoh yiharn niaro?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Be rom inji ttiwon-motmr tfit Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, niko na hambro hnewohat nhai be na nahniwa mirakerm htihato kfo mikahkma, ‘Dajohmn! Tu Bro Nkifrarhu Yon mifer.’ Nhai. Be nd bretpam yak yurhhato ye furkihmo yuhat htimokomn ndtpno tfit kak hambro htfaswokma.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Mirahko be yatiyeft yakyuk yeshrtn adukanom. Yiro yafothat yakyuk yeshrt dukakfot. Nd yafothathu yeshrt ye hmbrihato toh nkifranirahko. Nd yeshrt na Bro Najoma hiruhanko. Bi Bro Yifemr nd hingrneft bi fak htamora.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Jisasr inji kfomotrm tfit rom ttiwon memomr, “To nom finji nahato nd Bro Nkifrar kfoyuk hingrnefm yak hikruhanomm?”
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Rom inji kfomotmr tfit Jisasr kfo memorm, “Bro Nkifrarhu hingrnefthu hingrneft inji korht: Nikmoh bro dukefm nd tu Bro Nkifrar kfo tkrurafomo yimarn rhukfot.”
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Rom nd mrokfot wanyhato tfit Jisasr ttiwon memomr, “To ni finji kanjohtet mirakerkfot hingrnaruhatnt nom htiruhanomn kfo miruhanom, ‘Dajohmn! Tu Bro Nkifrarhu Yon mifer.’ To ni tamohtet hingrneft hingrnaruha?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Nmoh nkifram nungur tik furat, kutewumt deset, nd tkitt hwe toh hnehato manakfot yakmohat, to rfa borngt kfo kangt, ‘Yura hefen yuhat yawihnayuk bretpam ndm hemotrm famom.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Be rom inji kfomotmr tfit Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, Mosesr nhai yura hefen yuhat yawihnayuk bretpam yakhato hermorko. Nhai. Nanhu Yifemrn kahukrko tu yura hefenkorhof bretpa mif mift.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Nd bretpat Bro Nkifrar heyukt yura hefen yuhat wutoh tanyuket. Nd bretpat yayuk tuhant yindars be toh nkifranirahm.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Jisasr inji kfomotr tfit rom kfo memom, “Bro yimaye, nom kangnom, nd bretparpam yiha yiha wahi hanyswannom.”
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Rom inji kfomotm tfit Jisasr kfo memorm, “Na to nd toh nkifraniyuk yafothat heyuk bretpaya. Yimam nanpno nierahm be nhai tfit yatinohruhatm. Yo nann rroh bro dukefm rhurahm, be nhai tfit bupa knaruhatm.”
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Jisasr inji kfonihato tfit kfo memorm, “Mrokfot to bi kfiyanko. Niko na nahnayuk nefm ar bi htiyetko, to nhai nann nikmoh bro dukefm rhuhato hikkahkma.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Yimam Bro Yifemr bi nann fahur nanpno nia tohrahm. Nhai kfo krmah o yak thu inji narhotanm.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 To na hefenr wuhtanyhato yawihnamohat, nhai be tukianhu dukefthu hikneftn yawihna-armoya. Nhai. Memoya, ‘Bro Yifemrhu dukef yuhatn na be hikhato nd ror kfoyuk hingrnafat hingrnaruha.’
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Na Bro Yifemr kfo tkrurafetann fitoh met yindarim bi tu Bro Yifemr nanhu tirtn bi hterm na nhai womr yak troh tanykfot wuroh ndar bbinysofthu bati yihar. Nhai. Nanhu tirt bi htetm yahot tathakni bugaruhanm.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Nanhu Yifemrhu yima yuhur inji duka kangr, nd dodh met yindari bugam Yonr yukatohhato ror yak hikwam, rom tu dborioh toh nmbuhat yakhato be toh nkifranikfot. Na tukann wuroh yihar nann yahot tathakniruhanm.”
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Jisasr kfo memotr, “Na yura hefen yuhat yawihnayuk bretpaya,” nd mrokfotpno Judam wanyhato rroh yima yuhum nhai marnyarmomm. Kfo hutt memom,
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 “Nd yimar nom tawi-safwonomr. Josefrhu yinem Jisaser. Rorhu yifammaf nom tawisafwonomf. To tfit tamohmpno kfo yamukar, ‘Na hefen yuhat fawihnamoya?’”
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Jisasr kfo memorm, “Be tmifko tukmoh rim pthata mpthataneft.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Na tu Bro Yifemr kfo tkrurafmotra fawihnamoya. Nhai wom yimar be turparhu duka fijo wayibon sinyahato nanpno niakfot. Tu Bro Yifemrn nd yimar thu yuhurworre ee btn nanpno niakfot. Kto wuroh yihar nd yimar yahot tathakniruhanr.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Profetm wandfamo mrokfot kfo memom, ‘Tu Bro Nkifrarn mrokfom hirahrm.’ Yimam nd ror hayuk mrokfom wanyhato dukefm yekwam nanpno niewum.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Nhai wom yimar Bro Yifemr htirmorr. Nhai. Nd tu Bro Nkifrarpno toh tany niayuk yimarparn Bro Yifemr htimorr.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Na kfo mifwanko, yimar rorhu bro dukefm nann rhuhato nanhu mrokfom wany yakiohato yak hikwar, tor nd yimarpar dborioh toh nmbuhat yakhato toh nkifranirahr.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Na nd toh nkifraniyuk yafothat heyuk bretpaya.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nd nikmoh nkifram nd nungur tik furat yutewa deset, ndko hwe sohhnahato manat yi hnamo yimam be bi noh witamom.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Nd bretpat yura hefen yuhat yawihnayukt ndt womhtet bretpayet. Yimam nd bretpat yanyeft to be nhai tfit nohruhatm.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Na to nd yura hefen yuhat yawihnamo toh nkifraniyuk yafothat heyuk bretpaya. Yima nd bretpat yak ye hmbrirahn to be toh nkifranirahn. Nd bretpat na yakhiruhat to tukanhu yima nmpayem. Ndar bbinysofthu met yindariroh rhu nmbuhat dukahato suh nanyorruha.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Jisasr inji kfomotr, Judam wanyhato tum rinakfo nakfo memom, “Bar yimako, tone nda yimare finji turhu nmhapam yakhato hiruhatrnom yeruhanomm?”
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Rom inji kfomotm tfit Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, nhai Bro Najomanhu nmhapami yo nanhu kkupam yak yarfokomm be nhai dborioh rhu nmbuhat yakruhatko.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Yimar o mett nanhu nmhapami kkupam kekwomm nd yimam be toh nkifranitm. Kto wuroh yihar yahot tathakniruhanm.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Nanhu nmhapam tom tu yeyuk yemrot yo kkupam tom tu yeyuk bupam, ndnetann inji kfiwanko.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Yimar nanhu nmpami nanhu kkupam yewar, bi ke hmbriye-kwora. Ror bi nann thu nhombrewur yo na bi rorn thu nhombrewa.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Na tu toh nkifraniyuk yafothat heyuk Yifemr kfo tkrurafmotra fawihnamoya. Na to nd Bro Yifemr nanhu rhu toh nmbuhat yakitohwatrt tohwa. Nanhu toh nmbuhat inji ruhettn, ndnettn yimar nanhu nmpam yaneft to be rorhu rhu toh nmbuhat yakitohrhotant tohrahr.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Tot tu bretpa mift yura hefen yuhat yawihnamot. To mirahko ka nikmoh nkifram yamo kanjohot bretpayet. Nhai. Rom yamo bretpat nhai ndt yehato toh nkifranirmom. To nd ariharhof bretpat yimam yakhato yanyeft be inji toh nkifranirahm.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Jisasr Kaperneam taunthu rhu rifinyuk Judaroh rmont rhuhato nd mrokfom kfo ptha nuhasmorm.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Bok disaiperm Jisasr kfoyuk mrokfom mwany frnatahato kfo memom, “Jisasr mrokfom inji kfo pthaneft to frohm wanyhato hikruham?”
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Jisasr bi htimorm rom inji kfo pthamoahat. Inji htihato kfo ttiwon memorm, “Ka nd na kfoyuk mrokfot wanyhato mfrnahirtewuko?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 To kto Bro Najomr mikahtr, nd tur toh tanymo kmikor muhwa, to niko htiyaf hany thombat to finji?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Bro Nkifrarhu Yafothatn kahuktnom tu toh nkifraniyuk yafothat, nhai yima mifmn. Nd na kfoyuk mrokfot, ndt tu yafothet mrokfoyet. Nd mrokfotn kahuktm yimam toh nkifraniyuk yafothat.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 To tom nikmoh womm nhai wany yakiokahmt nda na pthiwa mrokfot.” Bingotn Jisasr bi htimorm fitoh yimamn nhai wany yakioruhatmr. Yo bi htimorr fitoh yimar hndhnarahrr.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Ndnatn Jisasr wom mrokfot kfo memorm, “Yimam nhai wany yakiokahm. Nd yuhatn niko bi kfo kanganko, nhai wom yimar be turparhu duka fijo wayibon sinyahato nanpno niakfot. Tu Bro Yifemrn nd yimar thu yuhurworre ee btn nanpno niakfot.”
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Be nd yiharpno Jisasr nd mrokfot inji kfomotrt bok disaiperm frtrohmomr. Nhai tfit uhik ahikrmoamr.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Be Jisasr inji htiyaf hanyhato nd turhu 12-pela disaiperm ttiwon memorm, “To nikone, rpat htany bugarahkma?”
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Tfit Saimon Pitar warhuhato kfo memorr, “Broye, nom ni htanyruhanomn to wom frohrpno rim tohruhanom? To ninrpanhu mrokforpat harhuwott tu toh marnya hatohyuk yuhat.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Nom ninn nmoh yima yuhum htahato duka kangnom, ni tu Bro Nkifrar yak htamo yimaye.”
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Ror inji kfomotrr tfit Jisasr kfo memorm, “Rot nann niko 12-pela disaiperko fakmoyanko. To ror tor nikmoh womr. Rorn Satanrhu hingrneft hingrnayuk yimayer.”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Nd ror kfomo yimar to Saimon Iskariotrhu yinem Judasrn kfomor. Nd Judasr to nd 12-yuk wom disaiper yimayer. To rorn kto frfnahnihato tfit Jisasr hndhnamotrr yahr kmim yihato wasmomr.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.