João 4

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Farisim wanymomt Jisasr baftaisimmoa yimaroh thomnafat muhmot, Jonrhut yohnemot. Nd Jisasr baftaisimmoa yimam Jisasrn uhik ahik htfasmoamrn rorhu mrokfom wany yakitohmoumm.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Nd Jisasrhu yimaroh baftaisimneft nhai tu Jisasrn baftaisimrmoarm. Nhai. Rorhu disaipermn baftaisimmoumm.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Jisasr tur hti nhtahato kfo memor, “Kmim bi nanrpaya bi hikwatm tom Farisim bi htihato kfo pthewum.” Be ndnatn nd Judia profins htanyhato tfit Galili profinsko yimor.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Judia profins toh tanyhato Galili profinsko yinyeft, Samaria profins yuhat yiyetet yihotat. Ndnetrn Samaria yuhat yimor.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Yimorn Samaria yorhwa taun Sikart mfnahmor. Nd taun Sikart korht brbo Jekofr yinem Josefr kfo nuhasmo tkit nmbuhatpno.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Bingot Jekofr toumo bujr nd tkitt rhumor. Jisasr myau minysafmorn nd bujrpno mrhumor. Marr bi dany marr kanjo toh hanymor.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Nd Samaria efkott inji wanyaf hanyhato kfo memotr, “Bare, ni finji kfiwa? Ni Judaye na Samaria efkota. To tamohmpno na nndo Samaria efkota kfo yamukona, ‘Bupam wahina?’” Judami Samariam nhai rpat rhuhato yemska inji narmoam. Ndnettn inji kfomotr.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Inji kfomottr tfit Jisasr kfo memort, “Bro Nkifrar yahuka tamoh tamohm ni bi wahti hik bohiknm yo na bupa tndauwa yimaya bi wahti nhtana, to tfit ninn toh kekuthato womhtet bupam kfo tndaurfona. Inji tndaurfotna womhtet bupam herfoyann. Nd womhtet bupam yanyeft yimam toh nkifranitm.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Jisasr inji kfomotrt, tfit mett kfo memot, “Bro yimaye, to ni bupa yakyuk baket duhate. Bujrhu bupam watohngotwom. To fitha yakhirhoyanm nd ni kfiwa bupam?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Nmoh nkifra Jekofr ndar bujr tou htanihemornom. Bujr mfro yohnemotr bupa tashato rorhu yon tuhanm, sifsif bulmakaum, bupa tashemoahat be baketrpaye bupa tasakhemourm. Ndnettn nhai wom fitoh yuhamn bupa tasruhatnom. Ka ni kangn, wom yuhatn bupam yakruha?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Nd Samaria efkott inji kfomottr tfit Jisasr kfo memort, “Fitoh met yindarim nda bujrhu bupam tas yewam, nyunguramm tfit knarahmm.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 To fitoh yimar nd na heruha bupam fawor, be nhai tfit wom nyunguram knaruhatr. Nd na hayuk bupam yiyafhato mirhurahm, nd bupam tfit yinha kanjo mfrfnah hasohato nd bupamn yakitohruhatmt rorhu toh nmbuhat, be inji toh nkifranirahr.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Jisasr inji kfomotr tfit rot kfo memot, “Bro yimaye, nd ni kfi bupam wahina. Nd bupa yekahann, nhai tfit nyunguram knakhato tfit bupa tasis nierhota.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Inji kfomott tfit Jisasr kfo memort, “Afo ninhu ramemr wamkfaknr.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Tfit rot memotr, “Na nhai ram duhata.” Tfit Jisasr kfo memort, “Nd ni kfo yamukohat nhai ram duhate, ndt tu kfot kfiwun,
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 yimam bi yakhna yakhnamonmn bi tirfa yima rhuhnamo. Nd 6-yukr to bi tor womr. To mirahn ka ndr nanhu tu ramem mifer. Nhai. Ni kfi mrokfot tu kfot kfina.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Jisasr inji kfomotrt kfo memotr, “Bro yimaye, bi wany nhtewann ni ka profete.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Nom Samarianmoh nkifram Bro Nkifrar bro lotum yakitohmoahat nda kminysofr mrifinyhato lotu hakumoum. Tfit arihatn niko Judako kangko, ‘Be Jerusalemrpar yihato walotuko.’”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Mett inji kfomott tfit Jisasr kfo memort, “Bar mete, na kfiwa mrokfom wawany yakionm. Tor wom yihar riyorhwor. Nd yihar nhai ndar kminysofrn yuwa muhhato Bro Yifemr loturuhatkomr o Jerusalemr yihato loturuhatkomr.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Niko Samariako Bro Nkifrar lotutwohat niko be nmbuha nmbuha mrokfom wanyhato lotutwoko. Nhai tawisaf marnyahato lotukahko. Nom tu Judanom Bro Nkifrar lotut-wohat nhai be lotu furakahnomr. Nmoh nkifra tndh mrokfot kfo nuhas-wotnom Bro Nkifrar yimam nrfa htiyakyuk yuhat. Nom nd tndh mrokfot bi nkiframn yo profetmn ptha hnamotmt nom wanyhato ndnettn nom Judanom tawisaf marnyahato Bro Nkifrar lotutwonomr.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 To kfiwanko, yihar niayukr to bi asor bi niaror. Yimam Bro Yifemr kangm alotunom, nhai tfit kminysofm o Jerusalemr dukahato loturuhatm. Nhai. Bro Nkifrarhu Yafothat thu nawohruhattm tu Bro Nkifrar dukewa dukef yuhatn kanjo loturahmr. Ndhtet yimam Bro Yifemr hifa hti yindhor-wor.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Mounti bbinysoft Bro Nkifrar thu yurhato kukatohwor. Ndnettn yimam kangm Bro Nkifrar alotunom, turhu Yafothat thu nawohkahttm tur dukewa dukef yuhatn kanjo lotukfot.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Jisasr inji kfomotr tfit nd Samaria efkott kfo memot, “Na tawisafwa, Bro Nkifrar kfo htamo yima nrfa hbhak-yuk yima Kraisr nierahr. Ror niere, rorn kfo nuhas bonuhas bugarahrnom tamoh tamoh mrokfom.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Rot inji kfomott tfit Jisasr kfo memort, “Na to nda. Na ndann kfo pthanuhiwann.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Rof inji nakfo ptha haso hanymo fijo disaiperm mfnahmom. Be yihom hti fohtasmomr nd Samaria efkottpno nakfo ptha hasetfn. Rom inji yihom htimohat be gonng yagonngt toh natohmom. Nhai womr marimor, “Ttiwon miruhanr, ‘Tamohmpno nd mettpno napthiwan? Yo tamoht kangn ayaka?’” Nhai womr inji kfo ttiwonrmorr.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Be nd mett bu baket wuskam wahtanymotmn taunko tfit yimot. Yihato kmi thofm mkfo memotm,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Bar yimako, waniakah-komn wahtikomr wom yimar. Na nahnayuk tamoh tamoh nefm kfo hik bohik bugerm. Ka tor nd yima Kraisr Bro Nkifrar kfomor.”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Be inji mkfomottm taunthu tuhant yindars sinyahato yi htimomr Jisasr.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Nd yiharpno disaiperm Jisasr kfo memomr, “Tisaye, ni nuwa afo waya.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Rom inji kfomotmr tfit Jisasr kfo memorm, “Nanhu yayuk yeshrim niko nhai tawisafkahkomm.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Disaiperm tum rinahti rinahtihato kfo memom, “Ka nom taunko tohetnomn wom yimam yeshrim hnahumr.”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Jisasr inji wanyaf hanyhato kfo memorm, “Nanhu yeshrim akfo nuhasanko. Nd na tkrurafmo yimarhu dukef yuhatn na be hikhato nd ror kfoyuk hingrnafat afo na hingrna bugakfot. Tot nanhu tu yeshrt.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Wom mrokfot kfo kangko, ‘Kto husfihusyuk yamtpno ka mswirroh yeshrt bi yeshriyettn yakrahm.’ To tfit kfiwanko, mswir mswirroh yewurit afo wayukatohkomt bi finji yorhwam? Bi yak yibon nefrpayet bi.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Nd yimar mswirroh yewurithu yak nhafoh htfasyukr dborioh marufat bi yekwarn, nd mswir mswirroh mtoh nkifraniyuk yewurit kak htfaswort. Ndnettn nd yimar yewuri nuhtayukr yo yewuri yak nhafoh htfasyukr rpat yindhorrahf.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 — ausente —
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 — ausente —
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nd Samaria efkott taun yihato mkfo memohat, “Na nahnayuk tamoh tamoh nefm kfo hik bohik bugerm.” Inji mkfomohat, boknambok Samaria thofm wanyhato rroh bro dukefm Jisasr htamom.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Jisasr nd mettpno napthamo bujrpno rhu hasetrn Samaria thofm yihato mkfo ttiwon-momr rompno afo toh tanyneft. Inji mkfomotmr afo hus marf tohnho tanymorm.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Nd ror tohmo yihaf tohhato kfo pthayuk mrokfom hifa wanymomm. Ndnetmn bok met yindarim wany yakiohato hikmomt rorhu mrokfot.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Nd Jisasrhu mrokfom wany yakiohato hikmo yimam yihato nd mett mkfo memomt, “Ni mirahn ka nd ni kfoyuk mrokfo-rpatpno riwanyakhato ka nmoh bro dukefm rorn htewunom. Nhai. Nom tunmoh nyingaye yo yimbhindange hifa wanukwanomn ndnatn kangnom ror tu ndar bbinysofthu met yindari-roh nrfa htiyakyuk yimayer.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jisasr hus marf Samariat toh tanyhato tfit Galili profinsko yimorko.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Bingot tu Jisasr bi kfo memor, “Bro Nkifrarhu profetrhu yufat bi kmi kmim rhu htfaswot. Turhu kmiti turhu kuny shofm, rompno nhai yufapa duhater.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Jisasr Galili profins yimohat, yindhorakmomr. Nd Jerusalemr rhumo bro Pasofa burwa yihar rom tum yimomn nd Jisasr hingrnamo mirakerkfom turoh nyingaye htimomm. Ndnatn tfit Jisasr Galiliko yimohat yindhormomt rorhu yi nmbuhat.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Jisasr Galili profins yihany yi hanyhato bupa mifm tfit wain bupam yak kekutmo kmi Kanat mfnahmor. Nd yihar kingrhu ofisarhu yonr taun Kaperneamko dbohnetr rhumor.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nd ofisar wany memohat Jisasr bi Judiako htanyhato Galiliko nier, nd ofisar yimorn Jisasr mkfo ttiwonmorr Kaperneamko yihato rorhu yonrhu yak marnyaneft. Rorhu yonr bi nohyuk tkitt rhumor.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Inji kfo pthamotrr tfit Jisasr kfo memorr, “Niko mirakerkfom hti duha, nhai nann nikmoh bro dukefm htakahkma.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Kingrhu ofisar kfo memorr, “Broye, bmbri wania. Nanhu yonr nohhirahra.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jisasr nd ofisarhu mrokfot wanyhato kfo kangrr, “Wanju, ninhu yonr nhai nohruhatr.” Be wom ofisar nd Jisasr kfoyuk tngt wany yakiohato yimor.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nd ofisar yihotat yi hanyhato tafi taun Kaperneamt mfnah duha turhu hingrna yimam toni hnehato yihotatn mkfohiyak memomr, “O, ninhu yonr tor yima nfriyer. Nhai nohrror.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Rom inji mkfohiyakmotmr tfit ror ttiwon kangrm, “To fitoh yiharn nd dbohneft thu trohrotr?” Tfit rom kfo memomr, “Yihofnano 1-kilok krif marr dbohneft thu troh tanyrotr.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Be yifemr inji wanymohat tfit duka memor, “Dajohmn, na Jisasr to ndhtet yiharn kfo mariora, ‘Ninhu yonr nhai nohruhatr.’” Be nd ofisar ndt htihato rori yo nd rorhu rpa kuny shofm Jisasrn rroh bro dukefm rihtakmom.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Tot ndt husyuk mirakerkfot Jisasr Judiat toh tany tfit Galiliko yihato hingrnamot.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.