Romanos 4
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT
1 Ateaba enam inim feba so big biafna simp Abrahamim onigini. Mang mahim ehe anwanafena?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ateaba Abraham lahlag gafugag fegba eso God ehem og ne afsug el feg eba ehe so ma elni nof wa hefum fingi fei. Afa Godna nof wa eso ehe enaig esef.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Afa Godna mo enaig esog;
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Afa el so gafugafegim eso kig fag ehe mas enaig og ka isug fag amo eba heafna ehege pusnanam fag.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Afa aman el so olug onigig nai yi mungo feg afa ehe mas gafugagfeg mo eba ehe ati anwanafeg God amtakwalig elim lahlafenag eso God enaig elni olug onigigim nangunagim eso og ne afsug el.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Afa Devit gaba gwenaig esog elim God so esonig ne afsug el afa ehe nihe mo esig hwainig eba enaig el so ma lahlag augufei. Afa Devit enaig esona;
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 — ausente —
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Afa Ju el nihi lofug so kukohiagig. Atiahog enaig el mungo sonag lahlag auguiagba fi me? Amo, sonag lahlag auguiag afwambanai el gaba fif. Eba big Godna mom ati onigig eba enaig esog, “Abraham Godum olug onigina eso God ehem og ne afsug kabag el feg.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Amansi mahim God Abrahamim ena moba sihina? Ateaho ehe nihi lofug kwafuna? Amo, Abraham nihi lofug kufwag hwainig fiahfenaba eso enanam God ehem sihina og ne afsug el.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Eso sumi yi ehe nihi lofug mo kwafuna afa enag eba wagfug enanam ehe mas esena mo God ehena olug onigigim mungo nangugum eso og ne afsug el. Afa mungwali el nihi lofug kukohiagig hwainig afa Godum olug oniginigbi eso God ehengelim og na afsug el fig, afa Abraham eba ehengelni simp lofug fenig.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Afa ehe gaba nihi lofug kokohiageg elni simp fenig. Afa ehengel nihi lofug kufwag afa ming gaba ehengelni olug onigig eba bigelni simp Abrahamna minam pahluhug. Eso enanam Abraham nihi lofug kufwag feg hwainig gafena.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Afa autunam God Abrahamim enaig esona ne nai yi afa neana simbianigag nubiagenam eso mungwali bitem yuhwafiahgef. Afa God mas enaig onigig mo Abraham nihe mom pahlukug eso ka ehem enag mo sihi wahiag faig. Amo, Abraham Godum olug onigig fenaba eso God ena nai yi nangunam esog namba afsug el afa ka nem enag mo sihi wahiag faig.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Afa el hugna onigig eso nihe mo pahlukug afa ateamba God enaig elim mo sihi wahiag faigbi eso elni olug onigig eba meg bihig afa enag mo sihi wahiag kifutig hwainig feg.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Eso nihe mo wagfug mungwali elbi amtakwalig eso God bigelim olug kakagenugeg. Afa nihe mo higig hwainig feteba eba mas el enam filafati.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Eso God elni olug onigigim nangugum afa heafna mo sihi wahiag enaig elim faig. Afa Abrahamna simbianigag so ma ena mom anwanafi eba inim feg eso God mungo gafugafegim afa ehengelim ismunagim kwaganig. Afa el so nihe mom pahluhug God eba mang enag elim mungo eseni mo. Amo, el aman Abrahamna olug onigig lofufeg ehe enag mo sihi wahiag faif. Eso Abraham ofenaiba bigelni simbianga fenig.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Afa Godna ginof wa God Abrahamim enaig esona, “Ka nem eseg eso ahanaig ahanaig el mungwali bite nai nem sefi kagelni Awag feg.” Afa Godna nof wa Abraham ehe bigelni awag feg. Afa Abraham enaig olug onigig feg God so ma wahag elim ilafui afa mang so mas gohug mo eso ehe mo bihig esog so opukog.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Afa God Abrahamim enaig esonag, ne luwal ahfukwaf afa Abraham anwanafena eba mas pugui eso ehe Godna mo sihi wahiagim inim olug onigig eso ehe ahanaig ahanaig elni simbianga pugunig. Afa Godna ginof enaig esog, neana simbiangag eba hugna nubiagef.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Afa Abraham 100 yia muhwa feg afa ehe onigig kana elig mas kifutig mo eba mungwalofug wahag el lofeg afa Sara mas luwal fukwai eso heafna olug onigig mas euwiaug mo eba gwese kifutig go.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Afa ehe Godna mo sihi wahiag fanam afa mas sambaganingi onigig nafena mo. Amo, heafna olug onigig ehem kifutigna afa so ehe Godum fingi fena.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Afa ehe ati anwanafeg God hugna kifutig nafeg eso mang ehe sihi wahiag eba ehe inim esef.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Eso God enaig esog, ehe eba olug onigig el feg eso ehe afsug el feg.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Afa enag moba Godna ginof wa go, “ehe afsug el lofeg” eba mas Abrahamim mungo esona mo.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Afa enag mo bigelim gaba fenig eso bigel enaig olug onigig fig God bigelni Ainiyag Sisasim wahag wa naim ilafu fatig.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Afa bigel amtakwalig el finibi eso ehe Sisasim angoluwag elni ninga wa wahianaba so wahana. Afa God ehem bitek fenai ilafufatigim nofkenag faig eso big Godna nof wa afsug kabag el agfohie.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.