Romanos 4
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NTLH
1 Ateaba enam inim feba so big biafna simp Abrahamim onigini. Mang mahim ehe anwanafena?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ateaba Abraham lahlag gafugag fegba eso God ehem og ne afsug el feg eba ehe so ma elni nof wa hefum fingi fei. Afa Godna nof wa eso ehe enaig esef.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Afa Godna mo enaig esog;
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Afa el so gafugafegim eso kig fag ehe mas enaig og ka isug fag amo eba heafna ehege pusnanam fag.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Afa aman el so olug onigig nai yi mungo feg afa ehe mas gafugagfeg mo eba ehe ati anwanafeg God amtakwalig elim lahlafenag eso God enaig elni olug onigigim nangunagim eso og ne afsug el.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Afa Devit gaba gwenaig esog elim God so esonig ne afsug el afa ehe nihe mo esig hwainig eba enaig el so ma lahlag augufei. Afa Devit enaig esona;
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Afa Ju el nihi lofug so kukohiagig. Atiahog enaig el mungo sonag lahlag auguiagba fi me? Amo, sonag lahlag auguiag afwambanai el gaba fif. Eba big Godna mom ati onigig eba enaig esog, “Abraham Godum olug onigina eso God ehem og ne afsug kabag el feg.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Amansi mahim God Abrahamim ena moba sihina? Ateaho ehe nihi lofug kwafuna? Amo, Abraham nihi lofug kufwag hwainig fiahfenaba eso enanam God ehem sihina og ne afsug el.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Eso sumi yi ehe nihi lofug mo kwafuna afa enag eba wagfug enanam ehe mas esena mo God ehena olug onigigim mungo nangugum eso og ne afsug el. Afa mungwali el nihi lofug kukohiagig hwainig afa Godum olug oniginigbi eso God ehengelim og na afsug el fig, afa Abraham eba ehengelni simp lofug fenig.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Afa ehe gaba nihi lofug kokohiageg elni simp fenig. Afa ehengel nihi lofug kufwag afa ming gaba ehengelni olug onigig eba bigelni simp Abrahamna minam pahluhug. Eso enanam Abraham nihi lofug kufwag feg hwainig gafena.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Afa autunam God Abrahamim enaig esona ne nai yi afa neana simbianigag nubiagenam eso mungwali bitem yuhwafiahgef. Afa God mas enaig onigig mo Abraham nihe mom pahlukug eso ka ehem enag mo sihi wahiag faig. Amo, Abraham Godum olug onigig fenaba eso God ena nai yi nangunam esog namba afsug el afa ka nem enag mo sihi wahiag faig.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Afa el hugna onigig eso nihe mo pahlukug afa ateamba God enaig elim mo sihi wahiag faigbi eso elni olug onigig eba meg bihig afa enag mo sihi wahiag kifutig hwainig feg.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Eso nihe mo wagfug mungwali elbi amtakwalig eso God bigelim olug kakagenugeg. Afa nihe mo higig hwainig feteba eba mas el enam filafati.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Eso God elni olug onigigim nangugum afa heafna mo sihi wahiag enaig elim faig. Afa Abrahamna simbianigag so ma ena mom anwanafi eba inim feg eso God mungo gafugafegim afa ehengelim ismunagim kwaganig. Afa el so nihe mom pahluhug God eba mang enag elim mungo eseni mo. Amo, el aman Abrahamna olug onigig lofufeg ehe enag mo sihi wahiag faif. Eso Abraham ofenaiba bigelni simbianga fenig.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Afa Godna ginof wa God Abrahamim enaig esona, “Ka nem eseg eso ahanaig ahanaig el mungwali bite nai nem sefi kagelni Awag feg.” Afa Godna nof wa Abraham ehe bigelni awag feg. Afa Abraham enaig olug onigig feg God so ma wahag elim ilafui afa mang so mas gohug mo eso ehe mo bihig esog so opukog.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Afa God Abrahamim enaig esonag, ne luwal ahfukwaf afa Abraham anwanafena eba mas pugui eso ehe Godna mo sihi wahiagim inim olug onigig eso ehe ahanaig ahanaig elni simbianga pugunig. Afa Godna ginof enaig esog, neana simbiangag eba hugna nubiagef.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Afa Abraham 100 yia muhwa feg afa ehe onigig kana elig mas kifutig mo eba mungwalofug wahag el lofeg afa Sara mas luwal fukwai eso heafna olug onigig mas euwiaug mo eba gwese kifutig go.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Afa ehe Godna mo sihi wahiag fanam afa mas sambaganingi onigig nafena mo. Amo, heafna olug onigig ehem kifutigna afa so ehe Godum fingi fena.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Afa ehe ati anwanafeg God hugna kifutig nafeg eso mang ehe sihi wahiag eba ehe inim esef.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Eso God enaig esog, ehe eba olug onigig el feg eso ehe afsug el feg.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Afa enag moba Godna ginof wa go, “ehe afsug el lofeg” eba mas Abrahamim mungo esona mo.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Afa enag mo bigelim gaba fenig eso bigel enaig olug onigig fig God bigelni Ainiyag Sisasim wahag wa naim ilafu fatig.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Afa bigel amtakwalig el finibi eso ehe Sisasim angoluwag elni ninga wa wahianaba so wahana. Afa God ehem bitek fenai ilafufatigim nofkenag faig eso big Godna nof wa afsug kabag el agfohie.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.