Romanos 4
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVI
1 Ateaba enam inim feba so big biafna simp Abrahamim onigini. Mang mahim ehe anwanafena?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Ateaba Abraham lahlag gafugag fegba eso God ehem og ne afsug el feg eba ehe so ma elni nof wa hefum fingi fei. Afa Godna nof wa eso ehe enaig esef.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Afa Godna mo enaig esog;
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Afa el so gafugafegim eso kig fag ehe mas enaig og ka isug fag amo eba heafna ehege pusnanam fag.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Afa aman el so olug onigig nai yi mungo feg afa ehe mas gafugagfeg mo eba ehe ati anwanafeg God amtakwalig elim lahlafenag eso God enaig elni olug onigigim nangunagim eso og ne afsug el.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Afa Devit gaba gwenaig esog elim God so esonig ne afsug el afa ehe nihe mo esig hwainig eba enaig el so ma lahlag augufei. Afa Devit enaig esona;
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 — ausente —
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 — ausente —
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Afa Ju el nihi lofug so kukohiagig. Atiahog enaig el mungo sonag lahlag auguiagba fi me? Amo, sonag lahlag auguiag afwambanai el gaba fif. Eba big Godna mom ati onigig eba enaig esog, “Abraham Godum olug onigina eso God ehem og ne afsug kabag el feg.”
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Amansi mahim God Abrahamim ena moba sihina? Ateaho ehe nihi lofug kwafuna? Amo, Abraham nihi lofug kufwag hwainig fiahfenaba eso enanam God ehem sihina og ne afsug el.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Eso sumi yi ehe nihi lofug mo kwafuna afa enag eba wagfug enanam ehe mas esena mo God ehena olug onigigim mungo nangugum eso og ne afsug el. Afa mungwali el nihi lofug kukohiagig hwainig afa Godum olug oniginigbi eso God ehengelim og na afsug el fig, afa Abraham eba ehengelni simp lofug fenig.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Afa ehe gaba nihi lofug kokohiageg elni simp fenig. Afa ehengel nihi lofug kufwag afa ming gaba ehengelni olug onigig eba bigelni simp Abrahamna minam pahluhug. Eso enanam Abraham nihi lofug kufwag feg hwainig gafena.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Afa autunam God Abrahamim enaig esona ne nai yi afa neana simbianigag nubiagenam eso mungwali bitem yuhwafiahgef. Afa God mas enaig onigig mo Abraham nihe mom pahlukug eso ka ehem enag mo sihi wahiag faig. Amo, Abraham Godum olug onigig fenaba eso God ena nai yi nangunam esog namba afsug el afa ka nem enag mo sihi wahiag faig.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Afa el hugna onigig eso nihe mo pahlukug afa ateamba God enaig elim mo sihi wahiag faigbi eso elni olug onigig eba meg bihig afa enag mo sihi wahiag kifutig hwainig feg.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Eso nihe mo wagfug mungwali elbi amtakwalig eso God bigelim olug kakagenugeg. Afa nihe mo higig hwainig feteba eba mas el enam filafati.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Eso God elni olug onigigim nangugum afa heafna mo sihi wahiag enaig elim faig. Afa Abrahamna simbianigag so ma ena mom anwanafi eba inim feg eso God mungo gafugafegim afa ehengelim ismunagim kwaganig. Afa el so nihe mom pahluhug God eba mang enag elim mungo eseni mo. Amo, el aman Abrahamna olug onigig lofufeg ehe enag mo sihi wahiag faif. Eso Abraham ofenaiba bigelni simbianga fenig.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Afa Godna ginof wa God Abrahamim enaig esona, “Ka nem eseg eso ahanaig ahanaig el mungwali bite nai nem sefi kagelni Awag feg.” Afa Godna nof wa Abraham ehe bigelni awag feg. Afa Abraham enaig olug onigig feg God so ma wahag elim ilafui afa mang so mas gohug mo eso ehe mo bihig esog so opukog.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Afa God Abrahamim enaig esonag, ne luwal ahfukwaf afa Abraham anwanafena eba mas pugui eso ehe Godna mo sihi wahiagim inim olug onigig eso ehe ahanaig ahanaig elni simbianga pugunig. Afa Godna ginof enaig esog, neana simbiangag eba hugna nubiagef.
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Afa Abraham 100 yia muhwa feg afa ehe onigig kana elig mas kifutig mo eba mungwalofug wahag el lofeg afa Sara mas luwal fukwai eso heafna olug onigig mas euwiaug mo eba gwese kifutig go.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Afa ehe Godna mo sihi wahiag fanam afa mas sambaganingi onigig nafena mo. Amo, heafna olug onigig ehem kifutigna afa so ehe Godum fingi fena.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Afa ehe ati anwanafeg God hugna kifutig nafeg eso mang ehe sihi wahiag eba ehe inim esef.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Eso God enaig esog, ehe eba olug onigig el feg eso ehe afsug el feg.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Afa enag moba Godna ginof wa go, “ehe afsug el lofeg” eba mas Abrahamim mungo esona mo.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Afa enag mo bigelim gaba fenig eso bigel enaig olug onigig fig God bigelni Ainiyag Sisasim wahag wa naim ilafu fatig.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Afa bigel amtakwalig el finibi eso ehe Sisasim angoluwag elni ninga wa wahianaba so wahana. Afa God ehem bitek fenai ilafufatigim nofkenag faig eso big Godna nof wa afsug kabag el agfohie.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.