Romanos 11
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT
1 Eso ka nem enaig esahfenig, ateame God heafna Ju elim masig fatig me? Amo, eba awai. Afa kagaba Ju el, Abrahamna simbianiga feg, afa Benjaminna ehengenai feg.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Afa autunam God enaig esona ehengel kana el fig afa ehe mas masig fatinig mo. So na piske onigim Godna ginof mo enaig eseg Elaija Israel elim sehtiginam eso Godum enaig sihifena og,
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 “Ainiyag, ehengel neana mo fi sihiaule elim kwaskofinig afa neana sis tuhlug faig sime bamboitifig. Eso ka mungo goba so ehengel kam ogna tigifati.”
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Afa God ehem ahanaig esona? Ehe enaig og, “Ne mas nem hwai mo fe mo, ka ati feg 7,000 el mas mwakwal God Balim mongkokni kwakwagini mo.”
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Afa yawa gaba gwenaig feg God mungo mungo elim isug kwaganigim afa kanog hwatig eso ehengel heafna el fig.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Sa hig, mang God ehengelni gafugagim onigin mo eso ehe ehengelim kanog hwatig, amo eba ehe ogna ismunagim kwaganim eso eseg. Afa so ehengelni gafugag hefum kwaganigteba eso Godna ismunagim kwaganig eba isug feg.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Ahanaig eseg? Afa Ju el kifutig gafugafig ogna Godna nof wa afsug opuko eba ehengel mas enaig fig mo. Afa ehengel nai mingnagim God kanog hwatig eso ehengel afsug el fig. Afa mungwali mingnag Ju el Godna unem pahlukuiagim angug pupuhiagig.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Afa Godna ginof enaig esog;
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Afa Devit enaig elni mo enaig sihifeg og;
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 — ausente —
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Afa ka nem piske enaig sahini fenig ateaho Ju elbi musiapugug fiahgigim eso ati apaiyeg? Amo, eba awai. Afa Ju el Kraisna mom masig hwatinibi eso God afwambanai elim wambugo. Afa God enaig esegba eso Ju el enaig esogog ahnaig esegba hiau figba kam mo awaienig.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Afa Ju el enag amtakwalig esig afa enag mahim esegba eso Godna lahlag gawig mungwali bite nai elim pugunug. Afa Ju el tigefu apaiyeg afa enag mahim esegba eso afwambanai el Godna lahlag gawigim fig. Afa mahim Ju el God nagum piske ahugba big anwanafig Godna lahlag gawig eba mungwanam kukag.
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Afa ne afwambanai el so hig. Ne anwanafig kaba kanog wahiag el eso God kam afwambanai el nagum ningihiag. Afa ka onigig enag gafugag eba goseg eso ka enam sifakalenag esegim.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Eba ka membeg kiafna mungo musunai enag gafugagim nangunim eso ambobug fegonig. Afa enaig minaba ehengel so ma piske Godum yisgibi eso God mingnagim wambu.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Afa mahim God Ju elim hwatigba eba so bite nai el God i piske lahlafeag ahfeg. Afa mahim God Ju elim piske wambuiba eba ofenai melig pigieg el piske nofkenagag fig.
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Afa el kwafana amba kufa Godum faibi eso mungwali amba gaba eba Godna feg. Afa el li bigag Godum faigbi eso li kigag gaba eba Godna feg.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Afa Israel el ofenaiba aso nai oliv li fig afa afwambanai el ofenaiba sangwali nai oliv li. Afa so God aso nai oliv li kigag tutogum eso sangwali nai oliv li kigag wambukugum enana sigag wa tutufe hwatiba eso ehengel ehena lahlag bug fig.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Afa enag aso nai li kigagim God so tutohia hwatigba nofeka enam pigi wambwaigo. Afa nofeka tutonbusiagi. Afa ne mas li mogim kweagfui eba ena li mog nem kwegfug.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Afa ne enaig esoi me, “Afa God ehengelim tutog aitigba eso kagel ehengelni sigag wa agfohieg.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Afa enaba inim. Afa eba ehengel mas olug onigig mo eso God enaig esenig. Afa ne olug onigigbi eso God ati nem tutufe hwatigba eso ne gwese agfohie. Eso nofeka tutonbusiagi afa so na embefi masa God nem gaba enaig esenif.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Afa God Ju elim enaig esinig ofenaiba aso nai oliv li kigagim tutohia aitig. Afa ateamba ehe aso nai li enaig esenigbi afa so ahanaig sangwali nai oliv liba esenif? Eba ehe gwenaig esenif.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Afa so na enam onigim, Godba enaig feg afafeg olug feg afa kifutig kwefihiageg el feg. Afa amangel so amtakwalig wa apaiyeg eba ehengelim kifutigni kwefihianugef afa nem eba afafenif. Ateaba ne heafna ismunagim kwaganig gwese kehla gohugba eba ne lahlag gofuf. Afa ne enam masig fatinagba eba God nem gaba tutohia aitig.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Afa ateamba tutonbusug Ju el onigig wahigifigbi eba God kifutig feg eso ehengelim piske wambinam asonai oliv li yi tutu hwatif eso ehe enaig esenif.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Afa ne afwambanai el ne ofenaiba sangwali nai oliv li kigag God nem aso nai oliv li yi tutufe hwatig enaba mang isug puguia mo eba asona awag ehe eseg. Afa Ju el ofenaiba aso nai oliv li kigag fig afa ateamba Ju el olug onigigbi eso eba God hugna sifakalegim ehengelim piske wambu tutufegba eso ehengel enag aso nai oliv li yi piske numwehe tutufif.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Kana nilite masa ne nimbeafgelni onigigim fingi fif eso ka membeg ne ena mo so autunam meagam sahu gofena so na enam anwanafi. Afa enag mo enaig esog Israel el nai yi mas olug kifutig higeg gohunif. Afa afwambanai el ambugog saho ehengelim pahsihianam mahim yuhwafeiba
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 eso God mungwali Israel wa nai elim piske wambugum eba Godna ginof enaig esog og;
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 — ausente —
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Afa Ju el Godna lahlag mom kusigim eso ehengel Godum angoluwag finig. Afa ehengel enaig esigbi eso nem afwambanai elim kwaganig. Afa ming ehengam eba God ati ehengelim kanog hwatina afa ehengelni simpim mo ati sihi wahiana eso Ju el eba heafna hihe fif.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Afa amanim God ati awamonagim afa heafna kigmog faig eso enaba God mas onigig wahigefe.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Afa autunam nengel afwambanai el ne Godna mom flafuni. Afa yawu Ju el mahim Godna mom kusigbi eso God nengelim afafenig.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Afa God nem enaig esinigbi eso yawo Ju elim gaba gwenaig pugunig. Afa Ju el Godna mo flafuni eso ma God ehengelim afafeni.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Afa mungwali el mo flafugbi eso ehengel ofenaiba kalabus el fig. Afa God enam esegim eso eba ehe mungwali enaig elim afafeg wagfunug.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 — ausente —
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 — ausente —
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 — ausente —
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 — ausente —
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.