Lucas 8
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC
1 Afa Sisas managig hwainig elni kimbig wa fapuguf akafnaba elim Godna bog meg mom sihinagiakafna. Afa heafna 12 pela pahlukuiag elim mungwal wangoh minefeafna.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Afa mingnag angwafig gaba Sisasim pahlukuna. Enag angwafigbi autunam so Sisas ehengelni nihinai nimbasa amtakwaligim wambu ningitigifeni afa gihim lahlafeni. Enag ehe esini, ehengelni unehlagba Maria Makdala kimbig wanai. Eheba autunam Sisas elegeg wa gohug nimbasa amtakwalig ehena nihinai wambu ningitigina.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Afa mingba Joana fena afa Susana fena, afa mingnag angwafig apaigona enag Sisasim pahlukuna. Afa Joanaba Kusana angwag, enag elbi Herotna lalam gosu fahigeule fena. Afa sonag el angwafigbi heafgelni gawigba Sisas mi afa pahlukuiag el mi kwagani.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Afa mungwali kimbig el ambugog minefenam Sisasnai yi nuwagignaba eso Sisas waskwes mo sihini og,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “El enaig eseg kon kug aso wa aitiageg afa mahim aitiage kagba afa mingnag mo mina wa apaiyeg. Afa so el mongni pigafugba afa so twafig mo ambugog apaiyegim wambugafig.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Afa mingnag mo hungisigig yi apaiyegim ikagna puguiageg. Eba bite mas bitekolna feg mo. Afa mahim osu pugu pukogba eso aftukuhla skofegim afa so melig mungwali pigiageg.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Afa mingnag mo usieg weg amtakwalig wa apaigogba afa so usieg nahlum wahe puguiagegim eso ehem sagfa fakag.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Afa mingnag mo lahlag bite wa apaiyegim fug leg skofeg. Enaig 100 fug leg skofeg. Sisas enag waskwes mo sihi wahianam afa so esona og, aman anginaba eba so na higi.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Afa pahlukuiag el ambugog Sisasim sihini og, “So na kam waskwes mog mom sihin.”
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Afa ehe wahigi sihini og, “God enaig membeg nengel so na anwanafi enag Godna bog meg nihe mas autunam ambagwa puguna mo. Afa ka mingnag elim waskwes mo sihig;
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Afa Sisas enaig esona og, “Ohuna waskwes mog moba enaig eseg, kon kugba eba Godna mom wagfug.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Amangel so Godna mo higigim afa mas pahluhug mo enaba naho ofenaiba kon kug lofug mina wa apaiyeg. Afa God mahim ena mo elni olug yi aitinugeba afa el amtakwalig Satan bogim ena moba wambinig afa Satan enaig onigig fe og, masa Godum olug oniginibi afa God ehem wambf.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Afa kon kug so hungisigig yi apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim ikagna sifakale fag. Afa so kon bigag mas numwehe pekag mo eba gohugum afa amtakwaligim awaieg. Eba enaig eseg eba el Godum oniginagim afa mahim mingnag el ehem kinig i afa nunimu mo i faigbi eba ehena olug onigig tigefu pef enaba onigig wesigfeg.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Afa kon kug usieg weg wa apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim afa heafna gagim onigigim. Afa ehe hugna kigim onigkahba og na ahanaig ahanaig gawigim opuguiage. Afa na so enaig onigig bogim ehem kike fakagba mas fug luwoi.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Afa kon kug so lahlag bite wa apaiyeg eba enaig eseg el so Godna mom higigim afa heafgelni lahlag olug onigig wa hugunam kehligim eso pahluhug eba naho so ehengelni nihe pugu lahlag feg.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Afa Sisas enaig esona og, “El mas wiba gafanam sime skaubi kumoahlai eba awai. Eba heafa gafagim sime sisyi fohlugba eso el enam nangugim afa so ambugog lala megamba saiyeg.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Afa ahanaig ahanaig gawig so saiyeg meagam gohka eba ambagwa puguia minefef. Afa enag meagam kumo wahiag enaba eba ambagwa puguiba eso mungwali el enam anwana fif.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 “Afa mo so na higi ena mo numwehifibi afa amangel so anwanafi eba God ehengelim gwesim hilifenif, afa amangel so anwana awaienig afa ehe enaig onigifig kati wesig anwanafig eba God enaig onigigim ehengelni fafatinif.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Afa ming nanam Sisasna afag i nilite i ogna ambugog Sisasim nangui afa el numb nuwagigena Sisasim kagu fakinibi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Afa so mingnag ambugog Sisasim sihini og, “Nana afag i nilite i ambugog meigim agfohieba ogna nem nangui.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Afa Sisas wahigi piske enaig sihifeni og, “El so Godna mom higigim pahluhug eba naho kana afag i nilite i ba feg.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Afa ming nanam Sisas heafna pahlukuiag elim bot wa wan ofkofnaba og, “Na kwegam malgim ahu” eso ahuna.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Afa bot wambu wambukuafnaba Sisasba ati nongini afa ahuan bu musuag wa apukoafnaba afa so bifwat nalig sahbona botim wahigi wahigi fefafnaba afa bu bot megam figfna. Eba gwena awaie skofegim ofena.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Afa so pahlukuiag el Sisasim ilafunim sihini og, “Ainiyag Ainiyag! Yawo bigim goh ati awai ofe.” Afa so Sisas bihianam bifwatim kwenaba afa so bifwat gweyi tigeafuna. Afa bu uleule awaiena.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Afa so Sisas ehengelim enaig saheni og, “Ahnaig esegba so na enaig embebeba nafig enaigba nengelni olug onigigba wesig feg.” Afa ehengel Sisasna kifutigim nanguni embefeagini. Afa hugunam onigwagi fafnaba afa hefum sihiagini og, “Sohna elbi eba aman mahim naso bu mi bifwat mi kwenigbi eso ahtigeafog.”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Sisas heafna pahlukuiag elim Gerasa kimbig ika wan puguna. Ena kimbigba Galili buum tigeaugugum ika gifni.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Afa Sisas wan ikan bot mo fohlu wan gofnaba afa el mungo ena kimbig wanai bo ehem puguni. Ena elbi nimbasa amtakwalig esenaginibi eso heafna nihi lofug hugfuoaiti feagenam ika bitekfe wa gikafna.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Afa so Sisasim nangu eyiunam bo Sisasna mong muhwa penam hugunam enaig esona og, “Sisas ne kifutig Godna leg, ne ahanaig kam esofena? Mas esi ne kam nofeka amtakwalig aiti?”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Afa mahim enaig esonaba eso Sisas nimbasam fenugena og, “Sa ma elim wahinim ahui.” Afa sona elbi el higeg numwehefufna mahim kifutig wena kikenagi fakifnibi afa eba nimbasa amtakwalig esenag gifinibi eso we mo kukoiti fefnam eso pugu bite bihigam ikafna.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Afa so Sisas ehem sahna og, “Nana unehlagba aman?” Afa og, “Kaba ami.” Ena mogba eba enaig eseg ehena nihi yi enaksag nimbasa amtakwalig saho gohna.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Afa enag nimbasa amtakwalig Sisasim embefini eso hugna esofini og, “Nofe ne kam tautig kimbig megam ningitigi.”
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Afa enaksag tata okwe yi mug wa ahgagi agfo. Afa nimbasa amtakwalig enaig sihififni og, “Eba so na kam tatagam ningitigi.” Eso Sisas gwenaig esena.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Afa ehengel elni nihi nai opukonam eso ahu tatana nihi yi saigonamba afa so tata fapisofe fwalgona bu wa apaigo mungwali pigi kumoahlana.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Afa tatam nangwaghiagig el enam nangunim kimbig gam embem ahunam enanai yi ena mo sihiageahuna.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Afa mungwali el ambugog Sisas nai yi opukonam ena elim nangunibi ati lahla fenam lofug aitiagenam Sisasna mong muhwa gafnaba mo wangeneg wagofna. Ehengel enam nangunim embefeagini.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Afa el enaigim nangunim mo sihiageahuna Sisas so elim lahla fefatina. Yuwana so nimbasa amtakwalig ehena nihi megam saiyenam esenagini ena elbi ati pugu lahlafena.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Afa mungwali el Gerasa distriki nai Sisasna kifutigim oniginim embefeaginim. Sisasim kifutig mo sihini og, “Ohuna bite wahianam piske ika.” Eso Sisas ehengelim hwatinam ika bot wa fukunam piske ikana.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Afa Sisas akafenaba el so Sisas lahla fefatina enag Sisasim sahna og, “Sa big ahkai.” Afa Sisas ehem onigihiafna enaig esona og,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Piske nimbeafna kimbig gam ikanam so na ena mo sihinuge God so nem kweagfug ena mom.” Eso gwenaig esena.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Sisas piske bu meigim ehgam mangig ikafnaba. Afa mungwali el ehe nangum sifakaligna ambugog gohna. Enaigba esinibi eba so ehem nengenafan.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Afa nuwagig lala nai misog el bona, ehena unehlagba Jairus. Enag bo Sisasna mong muhwa, mong kokugna kwakwage penam Sisasim kifutig mona sahna og so ma ehena lala gam ikai.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Afa ena elbi luwal naini mungo fena, afa ena luwalna krismasba 12 enaig fena. Enag ati wahagim meiniofefna. Afa enaksag elim Sisas wan ikafnaba, minaba kagwo fakana.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Afa angwafig mungo enanai fena. Enag angwafigbi wahigehlana afa higeg esefkufna. Enaig esenaba 12 pela krismas ena. Afa ehena mungwali kig doktam faifinibi afa mas aman ena gihimba tige fakana mo, awai.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Afa enag angwafigbi Sisasna masigim bonam lofug angsa boagim tuhna. Mahim enaig esenaba ehena wahigehlag gweyi awaiena.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Afa Sisas enaig sahna og, “Aman kam ninganaba otuhug?” Afa mungwali el esogona og, “Siseime, siseime” afa Pita esona og, “Amunai, eba mungwali el nem mug yi pugunag!”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Afa Sisas esona og, “Eba mahim kam ningana tuhugba, afa kana kifutig gweyi hugofug kag eba kati anwanafeg el kam tuhug.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Afa enag angwafig ati anwanafena ehe ambagwa olyi gofna eso kiafigig ehem ofefnaba eso mungwali elni nofwa bonam mong kokugna kwakwagena nof bosug mo bite gam Sisasna kig muhwa fisihli penam eso esona og mang ehe esegba eso kana gihimba ikagna awaieg.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Afa Sisas ehem sihina og, “Angwafig, ati ne kam olug oniginaba nem piskeg lahla feg eso ma neana olug efihlag gofi.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Afa Sisas mahimsi sihiagofnaba afa Jairusna gafugag el bona Jairusim sihina og, “Ati neana legba wahag, nofe ne amunai elimbi kinig fai.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Afa Sisas ena mo higinam afa so Jairusim sihina og, “Nofena kinigfam so na kam olug onigina eba sona luwalba neana lahla fef.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Afa so Sisas enag misog elni lala gam ikana. Afa ika lala opukonam afa lala megam asaigofnaba enaksag elim mo afwambawa wasanam eso Pita na, Jon na, Jems na afa awag i afag i ahfena enag lala megamba saho ahuna.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Afa el ena lala nai luwalim afafinim wewatinaufna afa Sisas sihini og, “Nofeka wewatona eba mas wahag mo eba isug ehe nongi.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Afa el ena mo higinim afa titige watona og, eba ati ini wahafeg.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Afa so Sisas luwalna ningam kikehlanam eso enaig esona og, “Luwal bihia.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Afa so luwalna sungwag piske bo sigeagenam eso bihiana. Afa so Sisas esoni og fane ehem fai.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Afa so awag i afag i olug mungo ahwagofenaba Sisas sihini og, “Ahanaig so pugugba nofeka elim ahsihin, magofi.”
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.