Lucas 8

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Afa Sisas managig hwainig elni kimbig wa fapuguf akafnaba elim Godna bog meg mom sihinagiakafna. Afa heafna 12 pela pahlukuiag elim mungwal wangoh minefeafna.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Afa mingnag angwafig gaba Sisasim pahlukuna. Enag angwafigbi autunam so Sisas ehengelni nihinai nimbasa amtakwaligim wambu ningitigifeni afa gihim lahlafeni. Enag ehe esini, ehengelni unehlagba Maria Makdala kimbig wanai. Eheba autunam Sisas elegeg wa gohug nimbasa amtakwalig ehena nihinai wambu ningitigina.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Afa mingba Joana fena afa Susana fena, afa mingnag angwafig apaigona enag Sisasim pahlukuna. Afa Joanaba Kusana angwag, enag elbi Herotna lalam gosu fahigeule fena. Afa sonag el angwafigbi heafgelni gawigba Sisas mi afa pahlukuiag el mi kwagani.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Afa mungwali kimbig el ambugog minefenam Sisasnai yi nuwagignaba eso Sisas waskwes mo sihini og,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “El enaig eseg kon kug aso wa aitiageg afa mahim aitiage kagba afa mingnag mo mina wa apaiyeg. Afa so el mongni pigafugba afa so twafig mo ambugog apaiyegim wambugafig.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Afa mingnag mo hungisigig yi apaiyegim ikagna puguiageg. Eba bite mas bitekolna feg mo. Afa mahim osu pugu pukogba eso aftukuhla skofegim afa so melig mungwali pigiageg.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Afa mingnag mo usieg weg amtakwalig wa apaigogba afa so usieg nahlum wahe puguiagegim eso ehem sagfa fakag.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Afa mingnag mo lahlag bite wa apaiyegim fug leg skofeg. Enaig 100 fug leg skofeg. Sisas enag waskwes mo sihi wahianam afa so esona og, aman anginaba eba so na higi.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Afa pahlukuiag el ambugog Sisasim sihini og, “So na kam waskwes mog mom sihin.”
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Afa ehe wahigi sihini og, “God enaig membeg nengel so na anwanafi enag Godna bog meg nihe mas autunam ambagwa puguna mo. Afa ka mingnag elim waskwes mo sihig;
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Afa Sisas enaig esona og, “Ohuna waskwes mog moba enaig eseg, kon kugba eba Godna mom wagfug.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Amangel so Godna mo higigim afa mas pahluhug mo enaba naho ofenaiba kon kug lofug mina wa apaiyeg. Afa God mahim ena mo elni olug yi aitinugeba afa el amtakwalig Satan bogim ena moba wambinig afa Satan enaig onigig fe og, masa Godum olug oniginibi afa God ehem wambf.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Afa kon kug so hungisigig yi apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim ikagna sifakale fag. Afa so kon bigag mas numwehe pekag mo eba gohugum afa amtakwaligim awaieg. Eba enaig eseg eba el Godum oniginagim afa mahim mingnag el ehem kinig i afa nunimu mo i faigbi eba ehena olug onigig tigefu pef enaba onigig wesigfeg.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Afa kon kug usieg weg wa apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim afa heafna gagim onigigim. Afa ehe hugna kigim onigkahba og na ahanaig ahanaig gawigim opuguiage. Afa na so enaig onigig bogim ehem kike fakagba mas fug luwoi.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Afa kon kug so lahlag bite wa apaiyeg eba enaig eseg el so Godna mom higigim afa heafgelni lahlag olug onigig wa hugunam kehligim eso pahluhug eba naho so ehengelni nihe pugu lahlag feg.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Afa Sisas enaig esona og, “El mas wiba gafanam sime skaubi kumoahlai eba awai. Eba heafa gafagim sime sisyi fohlugba eso el enam nangugim afa so ambugog lala megamba saiyeg.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Afa ahanaig ahanaig gawig so saiyeg meagam gohka eba ambagwa puguia minefef. Afa enag meagam kumo wahiag enaba eba ambagwa puguiba eso mungwali el enam anwana fif.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Afa mo so na higi ena mo numwehifibi afa amangel so anwanafi eba God ehengelim gwesim hilifenif, afa amangel so anwana awaienig afa ehe enaig onigifig kati wesig anwanafig eba God enaig onigigim ehengelni fafatinif.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Afa ming nanam Sisasna afag i nilite i ogna ambugog Sisasim nangui afa el numb nuwagigena Sisasim kagu fakinibi.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Afa so mingnag ambugog Sisasim sihini og, “Nana afag i nilite i ambugog meigim agfohieba ogna nem nangui.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Afa Sisas wahigi piske enaig sihifeni og, “El so Godna mom higigim pahluhug eba naho kana afag i nilite i ba feg.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Afa ming nanam Sisas heafna pahlukuiag elim bot wa wan ofkofnaba og, “Na kwegam malgim ahu” eso ahuna.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Afa bot wambu wambukuafnaba Sisasba ati nongini afa ahuan bu musuag wa apukoafnaba afa so bifwat nalig sahbona botim wahigi wahigi fefafnaba afa bu bot megam figfna. Eba gwena awaie skofegim ofena.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Afa so pahlukuiag el Sisasim ilafunim sihini og, “Ainiyag Ainiyag! Yawo bigim goh ati awai ofe.” Afa so Sisas bihianam bifwatim kwenaba afa so bifwat gweyi tigeafuna. Afa bu uleule awaiena.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Afa so Sisas ehengelim enaig saheni og, “Ahnaig esegba so na enaig embebeba nafig enaigba nengelni olug onigigba wesig feg.” Afa ehengel Sisasna kifutigim nanguni embefeagini. Afa hugunam onigwagi fafnaba afa hefum sihiagini og, “Sohna elbi eba aman mahim naso bu mi bifwat mi kwenigbi eso ahtigeafog.”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Sisas heafna pahlukuiag elim Gerasa kimbig ika wan puguna. Ena kimbigba Galili buum tigeaugugum ika gifni.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Afa Sisas wan ikan bot mo fohlu wan gofnaba afa el mungo ena kimbig wanai bo ehem puguni. Ena elbi nimbasa amtakwalig esenaginibi eso heafna nihi lofug hugfuoaiti feagenam ika bitekfe wa gikafna.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Afa so Sisasim nangu eyiunam bo Sisasna mong muhwa penam hugunam enaig esona og, “Sisas ne kifutig Godna leg, ne ahanaig kam esofena? Mas esi ne kam nofeka amtakwalig aiti?”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Afa mahim enaig esonaba eso Sisas nimbasam fenugena og, “Sa ma elim wahinim ahui.” Afa sona elbi el higeg numwehefufna mahim kifutig wena kikenagi fakifnibi afa eba nimbasa amtakwalig esenag gifinibi eso we mo kukoiti fefnam eso pugu bite bihigam ikafna.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Afa so Sisas ehem sahna og, “Nana unehlagba aman?” Afa og, “Kaba ami.” Ena mogba eba enaig eseg ehena nihi yi enaksag nimbasa amtakwalig saho gohna.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Afa enag nimbasa amtakwalig Sisasim embefini eso hugna esofini og, “Nofe ne kam tautig kimbig megam ningitigi.”
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Afa enaksag tata okwe yi mug wa ahgagi agfo. Afa nimbasa amtakwalig enaig sihififni og, “Eba so na kam tatagam ningitigi.” Eso Sisas gwenaig esena.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Afa ehengel elni nihi nai opukonam eso ahu tatana nihi yi saigonamba afa so tata fapisofe fwalgona bu wa apaigo mungwali pigi kumoahlana.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Afa tatam nangwaghiagig el enam nangunim kimbig gam embem ahunam enanai yi ena mo sihiageahuna.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Afa mungwali el ambugog Sisas nai yi opukonam ena elim nangunibi ati lahla fenam lofug aitiagenam Sisasna mong muhwa gafnaba mo wangeneg wagofna. Ehengel enam nangunim embefeagini.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Afa el enaigim nangunim mo sihiageahuna Sisas so elim lahla fefatina. Yuwana so nimbasa amtakwalig ehena nihi megam saiyenam esenagini ena elbi ati pugu lahlafena.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Afa mungwali el Gerasa distriki nai Sisasna kifutigim oniginim embefeaginim. Sisasim kifutig mo sihini og, “Ohuna bite wahianam piske ika.” Eso Sisas ehengelim hwatinam ika bot wa fukunam piske ikana.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Afa Sisas akafenaba el so Sisas lahla fefatina enag Sisasim sahna og, “Sa big ahkai.” Afa Sisas ehem onigihiafna enaig esona og,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Piske nimbeafna kimbig gam ikanam so na ena mo sihinuge God so nem kweagfug ena mom.” Eso gwenaig esena.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Sisas piske bu meigim ehgam mangig ikafnaba. Afa mungwali el ehe nangum sifakaligna ambugog gohna. Enaigba esinibi eba so ehem nengenafan.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Afa nuwagig lala nai misog el bona, ehena unehlagba Jairus. Enag bo Sisasna mong muhwa, mong kokugna kwakwage penam Sisasim kifutig mona sahna og so ma ehena lala gam ikai.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Afa ena elbi luwal naini mungo fena, afa ena luwalna krismasba 12 enaig fena. Enag ati wahagim meiniofefna. Afa enaksag elim Sisas wan ikafnaba, minaba kagwo fakana.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Afa angwafig mungo enanai fena. Enag angwafigbi wahigehlana afa higeg esefkufna. Enaig esenaba 12 pela krismas ena. Afa ehena mungwali kig doktam faifinibi afa mas aman ena gihimba tige fakana mo, awai.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Afa enag angwafigbi Sisasna masigim bonam lofug angsa boagim tuhna. Mahim enaig esenaba ehena wahigehlag gweyi awaiena.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Afa Sisas enaig sahna og, “Aman kam ninganaba otuhug?” Afa mungwali el esogona og, “Siseime, siseime” afa Pita esona og, “Amunai, eba mungwali el nem mug yi pugunag!”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Afa Sisas esona og, “Eba mahim kam ningana tuhugba, afa kana kifutig gweyi hugofug kag eba kati anwanafeg el kam tuhug.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Afa enag angwafig ati anwanafena ehe ambagwa olyi gofna eso kiafigig ehem ofefnaba eso mungwali elni nofwa bonam mong kokugna kwakwagena nof bosug mo bite gam Sisasna kig muhwa fisihli penam eso esona og mang ehe esegba eso kana gihimba ikagna awaieg.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Afa Sisas ehem sihina og, “Angwafig, ati ne kam olug oniginaba nem piskeg lahla feg eso ma neana olug efihlag gofi.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Afa Sisas mahimsi sihiagofnaba afa Jairusna gafugag el bona Jairusim sihina og, “Ati neana legba wahag, nofe ne amunai elimbi kinig fai.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Afa Sisas ena mo higinam afa so Jairusim sihina og, “Nofena kinigfam so na kam olug onigina eba sona luwalba neana lahla fef.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Afa so Sisas enag misog elni lala gam ikana. Afa ika lala opukonam afa lala megam asaigofnaba enaksag elim mo afwambawa wasanam eso Pita na, Jon na, Jems na afa awag i afag i ahfena enag lala megamba saho ahuna.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Afa el ena lala nai luwalim afafinim wewatinaufna afa Sisas sihini og, “Nofeka wewatona eba mas wahag mo eba isug ehe nongi.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Afa el ena mo higinim afa titige watona og, eba ati ini wahafeg.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Afa so Sisas luwalna ningam kikehlanam eso enaig esona og, “Luwal bihia.”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Afa so luwalna sungwag piske bo sigeagenam eso bihiana. Afa so Sisas esoni og fane ehem fai.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Afa so awag i afag i olug mungo ahwagofenaba Sisas sihini og, “Ahanaig so pugugba nofeka elim ahsihin, magofi.”
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.