Lucas 8

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Afa Sisas managig hwainig elni kimbig wa fapuguf akafnaba elim Godna bog meg mom sihinagiakafna. Afa heafna 12 pela pahlukuiag elim mungwal wangoh minefeafna.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Afa mingnag angwafig gaba Sisasim pahlukuna. Enag angwafigbi autunam so Sisas ehengelni nihinai nimbasa amtakwaligim wambu ningitigifeni afa gihim lahlafeni. Enag ehe esini, ehengelni unehlagba Maria Makdala kimbig wanai. Eheba autunam Sisas elegeg wa gohug nimbasa amtakwalig ehena nihinai wambu ningitigina.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Afa mingba Joana fena afa Susana fena, afa mingnag angwafig apaigona enag Sisasim pahlukuna. Afa Joanaba Kusana angwag, enag elbi Herotna lalam gosu fahigeule fena. Afa sonag el angwafigbi heafgelni gawigba Sisas mi afa pahlukuiag el mi kwagani.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Afa mungwali kimbig el ambugog minefenam Sisasnai yi nuwagignaba eso Sisas waskwes mo sihini og,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “El enaig eseg kon kug aso wa aitiageg afa mahim aitiage kagba afa mingnag mo mina wa apaiyeg. Afa so el mongni pigafugba afa so twafig mo ambugog apaiyegim wambugafig.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Afa mingnag mo hungisigig yi apaiyegim ikagna puguiageg. Eba bite mas bitekolna feg mo. Afa mahim osu pugu pukogba eso aftukuhla skofegim afa so melig mungwali pigiageg.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Afa mingnag mo usieg weg amtakwalig wa apaigogba afa so usieg nahlum wahe puguiagegim eso ehem sagfa fakag.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Afa mingnag mo lahlag bite wa apaiyegim fug leg skofeg. Enaig 100 fug leg skofeg. Sisas enag waskwes mo sihi wahianam afa so esona og, aman anginaba eba so na higi.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Afa pahlukuiag el ambugog Sisasim sihini og, “So na kam waskwes mog mom sihin.”
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Afa ehe wahigi sihini og, “God enaig membeg nengel so na anwanafi enag Godna bog meg nihe mas autunam ambagwa puguna mo. Afa ka mingnag elim waskwes mo sihig;
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Afa Sisas enaig esona og, “Ohuna waskwes mog moba enaig eseg, kon kugba eba Godna mom wagfug.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Amangel so Godna mo higigim afa mas pahluhug mo enaba naho ofenaiba kon kug lofug mina wa apaiyeg. Afa God mahim ena mo elni olug yi aitinugeba afa el amtakwalig Satan bogim ena moba wambinig afa Satan enaig onigig fe og, masa Godum olug oniginibi afa God ehem wambf.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Afa kon kug so hungisigig yi apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim ikagna sifakale fag. Afa so kon bigag mas numwehe pekag mo eba gohugum afa amtakwaligim awaieg. Eba enaig eseg eba el Godum oniginagim afa mahim mingnag el ehem kinig i afa nunimu mo i faigbi eba ehena olug onigig tigefu pef enaba onigig wesigfeg.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Afa kon kug usieg weg wa apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim afa heafna gagim onigigim. Afa ehe hugna kigim onigkahba og na ahanaig ahanaig gawigim opuguiage. Afa na so enaig onigig bogim ehem kike fakagba mas fug luwoi.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Afa kon kug so lahlag bite wa apaiyeg eba enaig eseg el so Godna mom higigim afa heafgelni lahlag olug onigig wa hugunam kehligim eso pahluhug eba naho so ehengelni nihe pugu lahlag feg.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Afa Sisas enaig esona og, “El mas wiba gafanam sime skaubi kumoahlai eba awai. Eba heafa gafagim sime sisyi fohlugba eso el enam nangugim afa so ambugog lala megamba saiyeg.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Afa ahanaig ahanaig gawig so saiyeg meagam gohka eba ambagwa puguia minefef. Afa enag meagam kumo wahiag enaba eba ambagwa puguiba eso mungwali el enam anwana fif.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 “Afa mo so na higi ena mo numwehifibi afa amangel so anwanafi eba God ehengelim gwesim hilifenif, afa amangel so anwana awaienig afa ehe enaig onigifig kati wesig anwanafig eba God enaig onigigim ehengelni fafatinif.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Afa ming nanam Sisasna afag i nilite i ogna ambugog Sisasim nangui afa el numb nuwagigena Sisasim kagu fakinibi.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Afa so mingnag ambugog Sisasim sihini og, “Nana afag i nilite i ambugog meigim agfohieba ogna nem nangui.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Afa Sisas wahigi piske enaig sihifeni og, “El so Godna mom higigim pahluhug eba naho kana afag i nilite i ba feg.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Afa ming nanam Sisas heafna pahlukuiag elim bot wa wan ofkofnaba og, “Na kwegam malgim ahu” eso ahuna.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Afa bot wambu wambukuafnaba Sisasba ati nongini afa ahuan bu musuag wa apukoafnaba afa so bifwat nalig sahbona botim wahigi wahigi fefafnaba afa bu bot megam figfna. Eba gwena awaie skofegim ofena.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Afa so pahlukuiag el Sisasim ilafunim sihini og, “Ainiyag Ainiyag! Yawo bigim goh ati awai ofe.” Afa so Sisas bihianam bifwatim kwenaba afa so bifwat gweyi tigeafuna. Afa bu uleule awaiena.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Afa so Sisas ehengelim enaig saheni og, “Ahnaig esegba so na enaig embebeba nafig enaigba nengelni olug onigigba wesig feg.” Afa ehengel Sisasna kifutigim nanguni embefeagini. Afa hugunam onigwagi fafnaba afa hefum sihiagini og, “Sohna elbi eba aman mahim naso bu mi bifwat mi kwenigbi eso ahtigeafog.”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Sisas heafna pahlukuiag elim Gerasa kimbig ika wan puguna. Ena kimbigba Galili buum tigeaugugum ika gifni.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Afa Sisas wan ikan bot mo fohlu wan gofnaba afa el mungo ena kimbig wanai bo ehem puguni. Ena elbi nimbasa amtakwalig esenaginibi eso heafna nihi lofug hugfuoaiti feagenam ika bitekfe wa gikafna.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Afa so Sisasim nangu eyiunam bo Sisasna mong muhwa penam hugunam enaig esona og, “Sisas ne kifutig Godna leg, ne ahanaig kam esofena? Mas esi ne kam nofeka amtakwalig aiti?”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Afa mahim enaig esonaba eso Sisas nimbasam fenugena og, “Sa ma elim wahinim ahui.” Afa sona elbi el higeg numwehefufna mahim kifutig wena kikenagi fakifnibi afa eba nimbasa amtakwalig esenag gifinibi eso we mo kukoiti fefnam eso pugu bite bihigam ikafna.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Afa so Sisas ehem sahna og, “Nana unehlagba aman?” Afa og, “Kaba ami.” Ena mogba eba enaig eseg ehena nihi yi enaksag nimbasa amtakwalig saho gohna.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Afa enag nimbasa amtakwalig Sisasim embefini eso hugna esofini og, “Nofe ne kam tautig kimbig megam ningitigi.”
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Afa enaksag tata okwe yi mug wa ahgagi agfo. Afa nimbasa amtakwalig enaig sihififni og, “Eba so na kam tatagam ningitigi.” Eso Sisas gwenaig esena.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Afa ehengel elni nihi nai opukonam eso ahu tatana nihi yi saigonamba afa so tata fapisofe fwalgona bu wa apaigo mungwali pigi kumoahlana.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Afa tatam nangwaghiagig el enam nangunim kimbig gam embem ahunam enanai yi ena mo sihiageahuna.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Afa mungwali el ambugog Sisas nai yi opukonam ena elim nangunibi ati lahla fenam lofug aitiagenam Sisasna mong muhwa gafnaba mo wangeneg wagofna. Ehengel enam nangunim embefeagini.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Afa el enaigim nangunim mo sihiageahuna Sisas so elim lahla fefatina. Yuwana so nimbasa amtakwalig ehena nihi megam saiyenam esenagini ena elbi ati pugu lahlafena.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Afa mungwali el Gerasa distriki nai Sisasna kifutigim oniginim embefeaginim. Sisasim kifutig mo sihini og, “Ohuna bite wahianam piske ika.” Eso Sisas ehengelim hwatinam ika bot wa fukunam piske ikana.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Afa Sisas akafenaba el so Sisas lahla fefatina enag Sisasim sahna og, “Sa big ahkai.” Afa Sisas ehem onigihiafna enaig esona og,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Piske nimbeafna kimbig gam ikanam so na ena mo sihinuge God so nem kweagfug ena mom.” Eso gwenaig esena.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Sisas piske bu meigim ehgam mangig ikafnaba. Afa mungwali el ehe nangum sifakaligna ambugog gohna. Enaigba esinibi eba so ehem nengenafan.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Afa nuwagig lala nai misog el bona, ehena unehlagba Jairus. Enag bo Sisasna mong muhwa, mong kokugna kwakwage penam Sisasim kifutig mona sahna og so ma ehena lala gam ikai.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Afa ena elbi luwal naini mungo fena, afa ena luwalna krismasba 12 enaig fena. Enag ati wahagim meiniofefna. Afa enaksag elim Sisas wan ikafnaba, minaba kagwo fakana.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Afa angwafig mungo enanai fena. Enag angwafigbi wahigehlana afa higeg esefkufna. Enaig esenaba 12 pela krismas ena. Afa ehena mungwali kig doktam faifinibi afa mas aman ena gihimba tige fakana mo, awai.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Afa enag angwafigbi Sisasna masigim bonam lofug angsa boagim tuhna. Mahim enaig esenaba ehena wahigehlag gweyi awaiena.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Afa Sisas enaig sahna og, “Aman kam ninganaba otuhug?” Afa mungwali el esogona og, “Siseime, siseime” afa Pita esona og, “Amunai, eba mungwali el nem mug yi pugunag!”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Afa Sisas esona og, “Eba mahim kam ningana tuhugba, afa kana kifutig gweyi hugofug kag eba kati anwanafeg el kam tuhug.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Afa enag angwafig ati anwanafena ehe ambagwa olyi gofna eso kiafigig ehem ofefnaba eso mungwali elni nofwa bonam mong kokugna kwakwagena nof bosug mo bite gam Sisasna kig muhwa fisihli penam eso esona og mang ehe esegba eso kana gihimba ikagna awaieg.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Afa Sisas ehem sihina og, “Angwafig, ati ne kam olug oniginaba nem piskeg lahla feg eso ma neana olug efihlag gofi.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Afa Sisas mahimsi sihiagofnaba afa Jairusna gafugag el bona Jairusim sihina og, “Ati neana legba wahag, nofe ne amunai elimbi kinig fai.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Afa Sisas ena mo higinam afa so Jairusim sihina og, “Nofena kinigfam so na kam olug onigina eba sona luwalba neana lahla fef.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Afa so Sisas enag misog elni lala gam ikana. Afa ika lala opukonam afa lala megam asaigofnaba enaksag elim mo afwambawa wasanam eso Pita na, Jon na, Jems na afa awag i afag i ahfena enag lala megamba saho ahuna.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Afa el ena lala nai luwalim afafinim wewatinaufna afa Sisas sihini og, “Nofeka wewatona eba mas wahag mo eba isug ehe nongi.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Afa el ena mo higinim afa titige watona og, eba ati ini wahafeg.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Afa so Sisas luwalna ningam kikehlanam eso enaig esona og, “Luwal bihia.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Afa so luwalna sungwag piske bo sigeagenam eso bihiana. Afa so Sisas esoni og fane ehem fai.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Afa so awag i afag i olug mungo ahwagofenaba Sisas sihini og, “Ahanaig so pugugba nofeka elim ahsihin, magofi.”
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.