Lucas 7

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sisas elim mo sihi wahianim eso ika Kaperneam kimbig gam sahu ikana.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Afa enanai yiba amini misog el heafna gafugag elim gihna faka auguiafna. Eheba 100 amiim nangwaghiageule. Enag hugna heafna gafugag elim membena. Enag gafugag elbi ati wahagim meini ofefna.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Afa amini misog el higinaba og Sisas ati bog enanai yi ga eso Ju elni misog elim ningitigina og ma ahu Sisasim sihinibi so ma bo ehena gafugag elim lahla fefati.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Afa so ehengel ahu Sisasnai opukonam Sisasim kifutig mona sihini og, “Hai, sona elbi lahlag el ehem so kweagfu.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Eba ehe bigim Ju elim membenigim afa nuwagig lala kangelni nimbanig.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Afa so Sisas wankana muhwa wan opugufnaba afa amini misog el heafna hihem sihiagenam ningitigina og, ma ahu gwesim Sisasim sihini ehengel ahu enaig esogona og, “Amunai luwal, mangigim ne ehegepusig bo og, kaba mang lahlag el mo na ne kana lala gamba bo.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Afa og, kaba mang lahlag el mo na ka bo nem sihina isug mo bihig sihiba so ma kana gafugag elbi lahla fei.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Ka enaig sihifeg kagaba ka so misog elim ahnai skaufen. Ka gaba ati soldiaba feg enag kam ahnai skaufinig. Afa so ka ming elim sihinaf aubo eba ehe bof. Afa ka kikeafna gafugag elim sihinaf ohnam gafugafe eba ehe ika esef.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Sisas ena mom higinam ehena olug fingi fena afa el eso ehem pahlukuna enam sihini og, “Ka nem inim sihinig mas ka amanim Israel wanai elimba olug onigi nalig feg enaig elbi nanguna mo.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Afa el so amini misog el ningitigina enag piske lala gam ahuafnaba nanguni gih elbi enaba ati pugu lahlafena.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Afa managig hwainig Sisas Nain kimbig gam ikafnaba afa so pahlukuiag el apaigona afa mingnag el numb apaigona enag Sisas wan ikana.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Afa wan ikana kimbig bogna mengig muhwa wanpuguafnaba afa el ehgam elim wahagim fabugohna enag opukefeagini. Afa el numb afagim wanig ambugona, ehena awagagba ati wahana afa enag wahag elbi eba gwenag mungo fena.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Afa so Ainiyag enag angwafigim nangunam hugunam afafenam afa enaig sihifena og, “Nofeka ufwe.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Afa so Sisas ika muhwa gohnam eso wahag elim gig simem ningana tuhuna mahim el gwese ofuhiafnaba. Afa so Sisas enaig esona og, “Luwal kwablog ka nem osihina, so bihia.”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Mahim enaig esonaba eso enag elbi bihianam mo wagenaba afa so Sisas piske afag nangum ningihiana.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Afa mungwali el Godna kifutigim nangunim embefini. Afa so Godna unehlagim fingi finim afa enaig esogona og, “Godna mo fa sihiaule el nalig bigim olyi pugunig afa God ati bog heafna elim kwaganigim.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Afa so mungwali el distrik Judia ahwa minefenam ena mom sihiageahuna. Sisas so wahag elim ese fatina enam mom.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Jonna pahlukuiag el Jonim sihinagini, Sisas so mungwali eseagenaba enam.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Afa Jon heafna pahlukuiag elim sambaganigim awamonim eso ogna Sisas nangum ningitigi eheningi so ma ika opukenam Sisasim ahsihinai og, “Neaho so Jon sihi wahianaba naho ne bo awai naiba ming el me kagelbi nengenafo?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Afa ika ahpugunam eso enaig esohona og, “Eba Jon buwa aitiag el kam ningitigiba na ka ahbog ehe nem sahna og, neaho so God nem ningihiagim sihi wahianam ena me awai ming el me?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Afa so enenam Sisas enaksag elim ahanaig ahanaig gihnam lahla feitifeafna afa nimbasa amtakwalig elni nihinai wambuningitigi feafna, afa el numb nofug kuhlag nofug bahia skofena.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Afa Sisas wahigi sambaganigi elim enaig sihifeni og, “Sa piske ahkanam Jonim ahsihina mang so na mungwali ahnanagug afa ahigig, afa nofug kuhla el bahia skofeg afa el mong lihli fegna bihiakag afa enehna lahla fiahsaig afa ang tetini ati mo higig afa melig pigieg el pigiagafeg, afa gawig hwainig el Godna lahlag mo higig.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Afa el so kam oniginig ehengelni olug onigiba eba kifutig agfohiefuf. Enaig elbi so ma sifakali.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Afa mahim sambaganigi piske Jon nangu ahkanaba afa so Sisas elim sihini ehe Jonim enaig esona og, “Autunam ne bite bihig wa ahunam eso ne Jonna mo higini. Ne ahanaig elim nanguni? El enaig pos lofug fufei petwa fakafefugu, enaigim ne nanguni me? Amo, Jonba mang enaig mo.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Mangwalfigim ne membig ahu nangug? Ne membig nangug el lahlag nemug lofug go me? Jonba mang enaig mo. Eba el lahlag lofugnaba lala lahlag wa ga.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Ahnaig esegba ne ahug? Ne Godna mo fa sihiaule elim ne nangug me? Ei, Jonba enaig el. Ka nem ini mo sihinig ohuna elbi mingnagim mo fi sihifule elim gosinig.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Enag elbi autunam Godna Buk ati sihi wahiana enaba God esog;
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Afa Sisas esona, “Ka nem ini mo sihinig Jon buwa aitiag el mungwali elim autunaim pugu gosinig. Afa amangel so wetiklug saiyeg Godna bog megam enaba Jonim gosunig.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Afa kig wambule el i afa gwenanai amtakwalig el i ena mo higinim afa so ehengel og Godna mina eba yuhwafeg. Afa ehengel ati Jonna ninga wa bu wa apaiyeg.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Afa Farisi el i afa nihemo anwana el i Jonna ninga wa buwa apaiyegim mas esig mo. Eso ehengel kusig Godna sawiegim pahlukuiagim.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Afa Sisas esona og, “Afa ka yawoba elni niheba oku opugun fibi eba so ka ahanaig waskwes mo sihif? Eba ahanaig el mahim?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Afa ofenaiba luwal fane sugwahog wa auguiaba afa moawag seafahba mingnag luwalim unegonigim afa enaig esogona og, ‘Kagelbi afag i wong i guwagihbi afa nengel mas ahfei afa kangel wewatoahba afa nengel mas wegoi.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Afa yawonai el enaig luwal lofug enaig esig, Jonba mas wain bug i afa fane i neagena mo eba ogna Godna unehlagim fingi fe afa el esogona og ‘Nimbasa amtakwalig ehem saho gohna!’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Afa mahim ka Inim El bogba afa ka bu i fane i wanegba afa ne enaig esogog, ‘Sa nangu enag elbi bu i fane i ati hugunam waneg. Afa ehe kig wambule el mi afa ming amtakwalig el mi wanaga.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Afa elni nihe Godna onigigim pahlukuba eba ambagwa puguf enaig niheba eba yuhwafeg.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Afa Farisi el mungo Sisasim unenam ogna fane ahga afa so Sisas ehem ningi ikanam eso fane ehena lala ahga fafnaba.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Afa mina angwafig ena kimbig gafna ehe Sisas enag lala gam higinam eso sanda hun botolna fanam eso obuna.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Afa ehe Sisasim nombna pahlukuiafnaba afa ehena nomb mo Sisasna mong yi apaigonaba eso ehe heafna wapogni titehiagenam afa so Sisasna mogum kikehlanam kikige fana afa so sanda bug mo mongim susulenagena.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Afa Farisi el so Sisas i ahagafna enag ehem nangunam enaig oniginagenam og, “Afa sona elbi ateamba mo faule el nemug fegba eba so angwafigni nihem anwanafei eso ehem ningana tuhunaba enam. Afa sonag angwafigbi eba amtakwalig nihe feageaka.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Sisas ati ehena onigigim anwanafenam afa esona og, “Saimon, ka membeg soka nem mo sihina.” Afa Saimon esona og, “Ei, tisa sesei.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Afa so Sisas ehem enaig esona og, “Sambaganigi el kig elni ahwambana ena mo sihina og, ming elbi 100 kig enaig fana afa ming elbi eba 10 kig mungo fana.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Afa eheningi mas mungwag ahfaina mo afa enag el so kig faig eheningim sihini og, mangofi ka gwesim wahiag. Afa so na onigig aman mahim ehemba hugna membenag?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Afa Saimon wahigi Sisasim sihina og, “Eba aman so numwehenag.” Afa Sisas esona, “Ei neana onigig yuhwafeg.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Afa Sisas wahigi angwafigim nangunam Saimonim sihina og, “Sa ohunag angwafigim nangu. Ka neana lala gamba bonaba mas ne ka bu faina mo mungom sugimba. Afa sonag angwafigbi eba heafna nombna kana mungom sufagim afa wapogni mo nobum kana munginai titeageg.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Afa mas ne kam kikige fana mo ka bog ma yawo pugugba ohunag angwafig kana mongim kikigeafag.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Afa mas ne kam wel bug na misogim susulenagena mo. Afa ohuna angwafigbi eba sanda bug fa bugum enena kana mungom susulenageg.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Afa ka nem sihinag, so nangu sona angwafigbi kam hugna membenag enaba wagfug God ati ehena enaksag nihe amtakwaligba fafatinag. Eso big anwanafi afa aman so amtakwalig nihe wesig esegba eso God fafatinag enag elbi ehena membegba eba wesig feg.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Afa so Sisas angwafigim enaig sihifena og, “Ati ka neana amtakwalig niheba fafatinag.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Afa el enanai yi mungwali wahe auguiafnaba fane ahgag sime wa, ena mom higinim hefum sihiaginim afa og, “Sohna elbi aman mahim naso amtakwalig nihem wambaitifehug?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Afa so Sisas enag angwafigim enaig sihifena og, “Nimbeafna olug onigig ati lahlafeg afa yawaba eba ati ne God i ahfeg neana olug soma afahlana gofi.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.