Lucas 6

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Afa enenam mahim nuwagig osuna pugunaba, Sisas heafna pahlukuiag elim wanka wit aso wa wansaho wanikafnaba. Afa ehena pahlukuiag el mo wit fug pwatinim ningana sunpaniaginim mahim alfieg mo hugfuhia ahunaba eso ahgana.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Afa Farisi el enam nangunim afa esogona og, “Sohnaigba mas lahlafeg mo enaig osunaba mas esi. Eba Mosesna nihe mo enaig esog nofeka enaig osunaba gafugafi. Ahnaig esegba so na enaigba esig?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Afa Sisas wahigi enaig sihifeni og, “Mas ne Devitna moaba suwigi mo? Devit so enaig esena, enenam ehem afa heafna hihe fena eso ehengelim bini pigina.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Afa so Devit ika Godna lala sahonam amba Godum mwao fakini enag fa enanam heafna hihem fainibi eso ehengel ahgana. Afa mas sona lalanaiba mungunim elbi ahgai eba heafa pris mungo he so ena lalanaiba ahgai.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Afa Sisas sumi yi mo ehengelim sihini og, “Kaba Inim El nuwagig osunaba awag feg.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Afa mahim ming nuwagig osuna pugunaba Sisas ika nuwagig lala sahonam elim mo sihiagena. Enanai yiba afa el nihiginai ninga lihligna gafna.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Afa nihe mo anwana el i afa Farisi el i enanai yi auguiafnaba Sisasim nofna nangu fafena og ma ateamba ena elim enaig osuna lahlafe afatifiba awai awai me afa og naso ehena minam fahigenaginim eso ehem sehini.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Afa Sisas ati ehengelni onigigim anwanafenim afa so ninga lihligna elim sihina og, “Sa bihiana ohuna nai yi olyi bo gohum.” Afa so enag el bihianam gohna.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Afa Sisas sihini og, “Ka nem ahsahtigi bigelni nihe moba ahanaig feg, enaig osunaba so big lahla nihe fig me awai big amtakwalig nihe fig me? Afa enaigba big elim kwaganig me, awai big amtanafegonig me?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Afa Sisas mungwali elim nofna fahigiagenam ninga lihlig elim sihina og, “Nimbeafna ninga fa susnifeafo.” Afa so enag el mahim gwenaig esenaba eso ehena ninga piske lahlafena.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Afa nihe mo anwana el i afa Farisi el i hugna olug kakageaginim hefum sihiagini og, “Ahnaig so big Sisasimba esinif?”
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Afa so Sisas enenam betenegim mugam fukukana enanai yi Godum sinaini beteneawan ikan ikan si ambafena.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Afa mahim osu ati opugufenaba enaigna ogna heafna pahlukuiag elim awamoni mahim ambugonaba eso 12 pela el mo kwefi hwatinam eso ehengelim Aposel unehlag hwatina.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Afa enag 12 pela elni unehlagba eba Saimon ming unehlag Pita, afa ehena sumineg Andru afa Jems, afa Jon, Filip, Bartolomyu,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 afa Matyu, Tomas, Jems Alfiusna leg, afa Saimon sefig Selot,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 afa Judas Jemsna leg, afa ming Judas Iskariotna leg sona elbi angoluwag elim mwauni.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Afa Sisas mugam wanwahianam bite tafagam pe wankana. Afa enanai yiba el numb nuwagigna distrik Judia kimbig wanai afa Jerusalem wanai afa gwenanai bu bug yi nai kimbig Tair i afa Saidon i enag ambugog guhkafna.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Ogna Sisasna mo higifibi afa ehem og ma kam gihnam lahla feitifei eso Sisas mwaifig simbahlaulem elim lahla feitifena.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Afa mungwali el enaig esini ogna Sisasna eligim ningana tuhufibi eso ma ehena kifutig pugunam mungwali gihim plau fatini.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Sisas pahlukuiag elim nofna fahigihiagenam enaig sihifeni og; Amangel eso enaig onigif, kaba lahlag el mo God so kam kweagfui, afa enag el so ma sifakalifi afa so ma Godna bog megba saihoi.
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 — ausente —
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 — ausente —
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Afa ma ateamba amtakwalig nihena nem esofegonifbi eba so na sifakalinim afa hugunam afigigi. Sa hig, nalig mungwag nem faif eba heven wa nem nengenawo. Afa autunam ehengelni simbianiga Godna mo fi sihigulem elim gwenaig esegoni.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 — ausente —
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 — ausente —
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 — ausente —
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Afa Sisas enaig esona og, “Sa hig, so na enaig esi, angoluwag elim membegonim afa el nem olug kakagenug eso ehem lahla fehiagi.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Afa so mingnag el enaig esogof og, God so ma nem amtakwale aiti afa nawo so na ehem lahlag mo fai. Afa aman nem so amtakwalig hiagig eso ne Godum betenenibi so ma God ehengelim afafenim afa olug efihlag fai.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Afa aman so nem angmug wa pouf afa so na ming angmug nihna afa aman so neana nihinai lofug huguafanaf eba so na ming lofug gaba wahiana.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Afa el so mungwali nem sahigonif og kam osum mang fai afa so na faim. Afa so aman neana mang fanaf nofena sihina og so ma kana piske fai.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Afa ahanaig ahanaig nihe so na membig ne og so ma kam esegoni, eba so na mingnag elim gwenaig esegon.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 Afa el nem membegonigba afa ne enaig elim mungo membegonig, enag niheba eba isug feg. Afa amtakwalig nihenai el gaba og el kam membegonig ka ehem gwenaig esegonig.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Afa el nem lahlafe hiagigbi afa ne enaig elim mungo lahlafe hiagig, enag niheba eba isug feg. Afa amtakwalig nihenai el gaba gwenaig nihe fig.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Afa elim so na ismunagim faigogba afa ne og so ma kam mungwag faigoi, enag niheba eba isug feg. Afa amtakwalig nihenai el gaba gwenaig minafig. Ehengel enaig esig og so ma kam mungwag faigoi.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Afa ka nem sihinig so na angoluwag elim membegonim afa lahlafe hiagi. Afa enaig elim ismunagim faigonam afa nofena enam mungwag nem faigogim onigim. Afa ne enaig esigba, eba nalig mungwag nem faif, afa eba ne Godna luwalig feasaif. Afa Godba, el so ehem mas fatinag ena mi afa amtakwalig nihenai el mi enam gaba lahlafenig.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Afa so na elim afafegon osa ati nengelni awag heven wanai gwenaig eseg elim afafenig.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Nofe ne elni nihem fahigenaginim afa so elim amtakwalig mo faigo, mangofi, masa God nem mungwag gwenaig esenif. Afa nofe ne elni nihem pigaupi eba God nem gwenaig esenaf. Afa so na elni amtakwaligim isug wahiaiba eba God nem gwenaig esenaf.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Afa so na elim mang gawig faigoiba so ma God nem gwenaig eseni. Eba numwehe lahlag kwefihiagenam eso neana wula wa memtowa pugunam bite wa kokofehia pekam minefef. Afa elim so na enaig yuhwa faigog eba God nem gwenaig yuhwa faif.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Afa Sisas enaig waskwes mo sihini og, “Ateaho so nofseleni elbi ming nofseleni elim minaba fawagfunaf, amo, eba awai eba naba ahkanam mungwali bu me wa ahpef.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Afa skulinai luwal mas tisa lofba fei eba numweheg skuligim eso tisa lofba feg.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Ahnaig esegba so na og ka nilitena nof wanai hunisege fafatina afa nimbeafena nof wanai sumil mo mas ne onigig mo.
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Mangigim so na enaig esog, nilite ka neana nof wanai hunisege fafati, afa ne mas sumil nimbeafna nof wanai nangug mo. Ne sohnaig elbi eba ne mwakwalule el. Afa ne yuwana mo nimbeafna nof wanai sumil fafatinam ma neana nofug lahlafeba eso ne nengigim nimbeafna nilitena nof wanai wesig hunisege mo fafatina.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 Afa Sisas enaig esona og, “Li figetni mas fug amtakwalig luwoi, afa li bangafeg mas fug lahlag luwoi.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Afa yuwanaba el li fugim nangugim anwanafig feg lahlag me awai amtakwalig me. Afa el mas yuhwi fug pwatigimba usieg minaba ahui afa mas baf fug pwatigimba kwalamp minaba ahui.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Afa lahlag el lahlag onigigna fegim eso lahla nihe feageg. Afa amtakwalig el amtakwalig onigigna fegim eso amtakwalig nihe feageg. Afa ahanaig onigig so goh enag ehe ambagwa mo sihig.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Mangigim ne kam enaig safaiba fig og, Ainiyag, Ainiyag afa eba ateaho so na kana moaba pahluhug?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Afa aman so na ka nanguba bonam kana mo higinam afa so pahlukuf eba enaig elbi el so lala nimbagim enaig esfafif.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Mime mungwanam kwagegim eso sumil mo wambug aitigim hun mo sumil megam aitia fukuag mengig wa wahiagim afa simen mo enena waheg titig wahiag afa mahim bifwatbi sahigba mas ena lalaba toafui eba ati kifutig goh. Enaba eba el ehe kifutig lala nimblag wahiag.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Afa so aman kana mo mas higigim pahlukug mo enaig elbi lalaba onimbaba eba mas mimeba mungwanam koi afa mas sumilbi hun aitinam titi eso eba ena lalaba mas kifutig gofi. Afa mahim bifwatbi sahigba eba sona lalaba ati tofu bambuhia pegi.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.