Lucas 5
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NAA
1 Afa mahim Sisas ika Genesaret bu bug yi gofnaba afa el numb ehem nangum ambugog ogna Godna mom higim afa so ambugonam ehem muhwa wahigi fakanam kikegenagini.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Afa Sisas sambaganigi botim bu blug yi nangwagnaba el sawugim kikiageaguhun wahinim fufwalam bu wa kigiage ahufna.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Afa so Sisas ika fuku Saimonna bot wa peganam Saimonim sihina og, aubo sahu peganam botim susum plau plau fefkuiba so ma ohuna nai yi wesig wahia ikai. Afa Sisas bot wa gafnaba elim wagfuwagenam.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Afa so Saimonim sihina og, “Gwesim ma bot mo ikai eso ne i nimbiafna hihe i fufwala mo ahfatinam sawug ahwambugum.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Afa Saimon esona og, “Ainiyag ati kaba sinaini yisigeafuhug ehegepuseg si ambafeskofig mas ka sawugba fufwalanaba wambug mo, eba ati ne esog eba ka esife.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Eso gwenaig esini mahim fufwala fatinibi sawug fufwala mengig wa puguna ogna fufwala kwagfo.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Eso eheningi ming el sambagam ningafuei ahfeni og so ma kam kwaganig. Eso eheningi ming bot ahbonam ahkwaganaba eso sawug mo fufwalana finim eso sambaga bot wa kokofeawagniba memtog wa puguiag ahfen. Afa sambaga bot enag kinig ogna bu megam pe ahka.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Afa so Saimon Pita Sisasna kig muhwa kwakwage penam og, “Ainiyag ika kaba mang lahlag el mo, kaba el amtakwalig.”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Enaigba esonaba eba mungwali sawug so wambini enam nangunam sineminefena afa ehena hihe gaba gwenaig esini.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Afa Saimonna hihe Jems i Jon i Sebedini legningig gaba gwenaig ahfena. Afa Sisas Saimonim sihina og, “Nofe ne embefe, yawo ne sawug wambug afa nengigim ne gwenaig esef elim gaba ne kam nangum wanbof.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Afa so ehengel ahu bot mo fohlunim afa heafgelni mungwali gawig mo hwatinim afa so Sisasim pahlukuna.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Afa ehe ika mungo kimbig wa gafnaba afa el mungo enanai yi enehna bo Sisasim nangunam eso mong kokini kwakwagenam nofbosug mo bite gam fisah penam Sisasim enaig sihifena og, “Ainiyag ateamba ne membegba eba so na kam lahla fefati.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Afa Sisas ningana tuhugufnaba esona, “Ei, ka membeg, nem so ma lahlafei.” Mahim Sisas enaig esonaba eso enag enehba gwei ikagna awaienaba eso elbi enaba lahlafena.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Afa so Sisas ehem kifutig mo faina og, “Nofe ne ena moba elim sihin, magofi eba isug ikanam prisim nimbeafena eligim wagfunim afa so Godum sis tuhlu fai enaigba ati autunam Mosesna mo sihi wahiana eso ma el anwanafi ena gih ati lahlafeg.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Afa so Sisas elim ese fatinaba ena mo gwesim mungwanam el kimbig ikaminefenaba eso higinim ambogoafena afa ambugog mo higifni afa gihnam lahla feitifeafna.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Enaig eseitife wahianam afa so elim mo wasanfna betenegim el hwanigam ikafnam beteneafna.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Afa enenam Sisas elim mo sihinwageafnaba afa elim gihnam lahla feitifeafna. Enag elbi Farisi el i afa nihe mo anwanag el i enag Jerusalem kimbig afa distrik Galili kimbig afa Judia enanai ambugog minefe gohkafnaba. Eso Godna kifutig Sisas i ahgohfnaba eso gih elim lahla feitifena.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Afa mingnag el ming elim ninga mog lihlignam isgof bog wa fi obuguna ogna Sisas nangum lala megam saho ugfo.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Afa mahim el mungwali kimihli fakanaba gihiginim. Eso lala wofusgim fukwali okuhunam enanai yi lala wofusum tutunim afa so elim mo isgof sime weana kihlinim eso Sisas gofnaba ena mina fatini.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Afa Sisas ehengelni olug onigigim anwanafenim eso enaig esona og, “Hihe, ati ka neana amtakwalig niheaba fafatinag.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Afa nihe mo anwana el i afa Farisi el i ena mom higinim hugna wagni og, “Sohna elbi ogna Godna kufeg wa gohnam eso enaig esefim. Afa mas el bihigba enaigba esi eba heafa Godna gafugag mungo he.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Afa Sisas ehengelni onigigim anwanafenim wahigi enaig sihifeni og, “Nengel ne ahanaig ahanaig onigig nafeasaieg?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Afa ka enaig sihifeba, ‘ati ka neana amtakwalig moba fafatinag’, eso mas ne enam anwanafe ini me awai awai me. Afa ka enaig sihifeba, ‘bihia kug fanam ika’, eso ne enam ati anwanafe ini feg me awai awai me.
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Afa kog so na anwanafi kaba Inim El kifutig ohuna bite wa yuhwafeg amtakwalig nihem fafatiagimba.” Afa Sisas ninga mong lihlig elim nofna nangunam enaig esona og, “Ka nem sihinag bihia nimbeafna kug fanam lala gam ika!”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Eso ena elbi ikagna bihianam mungwali elni nofwa eso Godna unehlagim fingi fukunam so heafna lala ga mo ikana.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Afa mungwali el Godna nalig kifutigim nangunim afa embefeaginim eso Godna unehlagim fingi finim afa so enaig esogona og, “Yuwaho enaigba puguba big nangug.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Afa so sumi yi Sisas ikan nangunaba el kig wambule saho kig wambug lala gafna. Ehena unehlagba Livai. Sisas ehem unenam og, “Aubo kam pahlu bu.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Afa so Livai heafna mungwali gawig mo hwatiagenam eso pugu Sisasim pahlukuna.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Afa Livai ikanam Sisasim heafna lala buyisenaba. Eso kig wambule el i afa mingnag amtakwalig el i fini enag mungwali ahgafafnaba.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Afa Farisi el i afa nihemo anwana el i enag hugunam wagnim Sisasna pahlukuiag elim sihinigoni og, “Mangigim ne kig wambule el mi afa amtakwalig el miba wanahgag?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Afa Sisas wahigi sihini og, “El so gih hwainig feg eba mas ika doktaba nangui, afa el so gihna feg ena mungo he eba so ika doktaba nangui.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Afa gwenaig ehe ka gaba ka mang bog lahlag elim mungo sulfuah mo, amo eba kog kawo amtakwalig elim gaba sulfu.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Afa el Sisasim enaig sahna fini og, “Afa Jonna pahlukuiag el higeg enaig esig, fane mo kwegwagigim eso beten mo fig. Afa Farisini pahlukuiag el gaba gwenaig esig. Afa neana pahlukuiag el mo eba fane i bu i ahgagig.”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Afa so Sisas sihini og, “Eba el so enaig esfafif angwafigbi fagim eso buyis segim afa heafna hihem wanahgagim. Eso enenamba ehengelim mas fane kweni.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Afa mahim angoluwag el ambugog angwafig fag elim wanigiahugba eso ehena hihe fane kwegig.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Afa Sisas waskwes mo enaig sihifena og, “Eba fiteg lofug enaba ati kofo gohugba mas el enaba yawonai lofugim kofanam eso kofwagim kagunam eso kweli. Enaigba eseiba eba yawonaim amtakwalef. Mang mungo lofug mo.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Afa mas el yawonai wain bugba fanam autunai meme lofug waba sugfoi eba enag meme lofug kofunameso wain bug bite wa sugfof ena meme lofugba eba amtakwalef.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Afa el so ma enaig ese ena wain bug yawonai so ma fanam yawonai meme lofug wa sugfoi.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Afa el so autunai wain bug negim afa yawonai wain bug mo kusigim afa og autunai wain bugba lahlafeg.”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.