Lucas 24
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NAA
1 Afa Sande leana gubi enag angwafig hun meg nanguigim ahufefnaba eso pauda i fungugnia bu i wambug ahuna.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Afa ahu nangunibi hun mogug hun megim pwaka feg ati pigi gofna.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Eso ehengel saho ahunam mas Sisas Ainiyag na eligim nanguini mo.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Afa so ehengel agfohiafnaba hugna onigahufna. Afa so gweyi yi ikagna el sambaga heafnigina lofug eba hugunam busiag ahfena enag muhwa ahgofna.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Afa angwafig nangwaginim embefiagini bite nofeahufna. Afa so sambaganigi el enaig sihi ahfeni og, “Ahnaig esegba so na noka nofkikena elbi bite kug wa yisigi nangu?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Eba mas ohunanai yi ba gah mo. Eba awai. Eba ati piske bihiag. Ateaho ne ehena moba onigig eso ati nem Galili yi sihini.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Ehe enaig esona og, ‘Eba Inim Elim amtakwalig elni ningawa wahibi eso ehem li katigeg wa tigi kahlif afa mahim sambaga mungo osuna ika puguiba afa so ehe piske buihiaf.’”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Afa so angwafig Sisasna mom piske enam onigini.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Afa so ehengel enanai wahinim eso piske ahunam 11 pela pahlukuiag el mi afa mingnag el mi sihigoni.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Afa enag angwafigbi eba Maria Makdala nai, afa Joana, afa Jemsna afag Maria afa mingnag apaigona. Enag Kanog Hwatieg elim ena mom sihigoni.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Afa Kanog Hwatieg el enaig onigini og angwafig eheba mwakwalig.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Afa Pita bihia kikini ikan hun meg gim sahu nangonamba lofug mungo gifini afa elig mo awaiena. Afa so ehe piske lala gam ikanam hugunam onigaufna.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Afa mahim angwafig ambugog ena mo sihinibi afa ming el sambaga ati ena mo ahiginam eso enanam Emeus kimbig gam ahakafna. Enag kimbigba eba mungwanam hilifeg ikag.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Afa eheningi ahakafenaba hefum sihiag ahfe ikafna Sisasim so esenagini ena mom.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Afa mahim sihiago ahfekafnaba afa Sisas olyi ehem pugunim eso ahuiafna.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Afa ahuiafnaba eheningi mas ehem anwana ahfena mo.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Afa so Sisas eheningim sahtigina og, “Mang mo ne sihiag ahfeaka?” Afa eheningi ahkinihlanam nofbusug mo kuko fuiagafenam enaig ahgofna.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Afa ming el ehena unehlagba Kliopas enaig esona og, “Afa mungwal el Jerusalem wanai ati enam anwanafig, mang so enanam enanai yi puguiageg. Mas ho ne enam anwanafeg mo?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Afa ehe ehem sahtigina og, “Mang mahim?” Afa eheningi enaig esohona og, “Ena moba eba mang so Sisasim Nasaret wa nai elim so puguna enam. Sonag elbi Godna mo fa sihiaule el feg afa kifutig wagfuiaule feg afa ehe lahlag mo sihiaule feg. Afa ehe lahlag el Godna nofwa feg afa elni nofwa feg.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Afa misog pris i afa amunai el i ehem angoluwag elni ninga wa wahigbi eso ehem tigigim li yi kahli.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Afa kangel ka onigig sonag elbi eba Israel elim wambinam eso kwaganf. Afa enaigba esegba eba sambaga mungo osuna mahim awaiegba eso enaigba pugug.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Afa leana gubi kangelnai angwafig ahug bite kug wa opukogum ena mo fi big sihigbi kangel sineminefeg.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Afa mas Sisas na eligim bite kug wa nanguini mo. Afa enanai yi of wanai el ehengelim ahsihini mo. Afa enanai yi of wanai el ehengelim ahsihini og Sisasba eba nofkikena goh.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Afa mingnag kangel nai ehe gaba ahu bitekfem nangug. Enaba angwafig sihinibi eso enaigba esini afa mas ehena eligim nanguni mo.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Afa Sisas eheningim enaig sihifeni og, “Mas ne numwehe ohonigig mo afa mas ne Godna mo fi sihiaule elni mom hugunam ahkehla ohonigina mo.
25 Então ele lhes disse:
26 Eba Godna Gishu Wahiag El so ma tautig fanam afa nengigim so ma nalig unehlag fai.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Afa so Sisas eheningim Godna mungwali mom sihinuwagena. Moses nai yi opugunam afa ikan mungwali Godna mo fi sihiaule elnai yi puguna. Enaba Sisasna mom sihiahufna.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Afa ahu kimbig wa opukonam afa so Sisas ogna eheningi wasanam ika.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Afa eheningi ehem ahsihina og, “Osu ati pegim ofe so na kam wangi.” Eso ahu lala meg gam saho ahuna.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Afa enanai yi augunam eso fane ogna ahga afa so Sisas amba fanam Godum lahlag onam eso kwawagenam eso mange tigini.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Afa mahim enaig esenaba eso eheningi enam ahnangonam eso anwana ahfena eba Sisas ehe. Afa so ehe gweyi ikagna awaienaba afa eheningi mas ehem ahnanguna mo.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Afa eheningi hefum sihiag ahfenam og, “Afa, big eteti ahfena mahim bigim mina wa Godna mo bigim sihinuge boafnaba afa so bigna olug hugunam fingi fiahwagena.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Afa eheningi gweyi ikagna Jerusalem gam ahkana. Afa enanai yi ika ahnangwagnaba 11 pela pahlukuiag el apaigona afa mingnag hihe apaigona enag nuwagofna.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Afa ehengel enaig sihi fegoni og, “Eba inim ehe Ainiyag ati piske bihiag. Ehe ati Saimonim pugunag.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Afa eheningi gaba sihiagafena Ainiyag so mina wa pugunim afa lala opukonam mahim ehe amba okuwag fenaba eso enanai yi anwana ahfena eba Sisas ehe.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Afa mahim lala meg gam auguia sihiage afanaba Sisas gweyi ikagna pugu olyi gofna. Afa so sihini og, “Nengelni olug efihlag nem gohunif.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Afa ehengel sineminefinim embefinim og eba ifaf eba.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Afa ehe enaig sihifeni og, “Ahnaig esegba so na sineminefig? Ahnaig esegba so na enaig onigifig mang so na nangugim ne og mas inim feg mo?
38 Mas ele lhes disse:
39 Afa so nangu kana ninga mi mong mi so na enam anwanafi eba kike ehe. So na kam tuhum kaba ifaf mo. Afa ifaf eba kig hwainig afa nihig hwainig. Afa kaba eba kigna feg afa nihigni feg.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Afa ehe enaig sihifenim afa so heafna ninga me mong mi wagfuni.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Afa ehengel mas enam numwehe anwanafini mo. Afa ehengel olug fingi feskofenam afa sifakalini. Afa Sisas ehengelim sahtigina og, “Ateaho ne faneba fig?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Afa so sawug ehem fainibi
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 eso fanam ehengelni nofwa nena.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Afa enaig sihifeni og, “Enaba autunam ati ka nem sihi wahiani kana mom mungwali yi Moses na, Godna mo fa sihiaule el i, Song buk wa i ati ginofi wahini enaba eba so kam inim fenag.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Afa so ehe wagfufenugenaba eso ehengel Godna mom numwehe anwanafini.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Afa so ehe enaig sihifeni og, “Godna ginof enaig esog Godna Gishu Wahiag El eba so ma tautig fanam eso ma wahai afa mahim sambaga mungo osuna feba eso piske buihiaf.
46 E disse-lhes:
47 Afa heafna unehlag wa mungwali bitenai elim olug wahigefe mom sihigo ningia hwiba so ma God ehengelni amtakwaligim fafatini. Ena moba so ma Jerusalem wa pugunam so ma gwese ika minefe.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Afa ati ne enam nangug afa so na enaig mom sihiagahu.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Afa kana awag ati sihi wahiag afa eba kike nem enaig faif eso ne gwena kimbig wa auguiafim ikan so na kifutig heven wa nai fi.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Afa Sisas ehengelim Betani Kimbig muhwa wankana. Afa heafna ningam fingi fe fuku gufnaba eso enaig esona og God so ma nem lahlafehiage gofi.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Afa ehe enaig ese wahianim eso God ehem heven gam sulu fa fukuna.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Afa ehengel ehena unehlagim fingi finim eso sifakali finibi Jerusalem gam piske ahuna.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Afa enanai yi Godna Nalig lala auguiafenaba afa so Godum lahla fe fini.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.