Lucas 22
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NTLH
1 Afa enanam Ju elni pasova buyis meinofe fenaba sona buyisba sefig bret yist hwainig buyis.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Afa so amunai pris i afa nihe mo anwana el i ogna Sisasim tigi fati afa so ehengel mungwali elim embefegoni.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Afa enanam Sisasna pahlukuiag el mungo ehena unehlagba Judas Iskariot, Satan ehena nihi, sahona.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Eso Judas amunai pris mi afa Godna Nalig lala anwasag el mi ika nangwagenam og, ahanaig so ka esenam Sisasim nengelni ninga wa wahia fe.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Afa enag el sifakalinim eso ehem enaig esoni og, “Eba ne enaig eseba eba ka nem kig faif.”
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Afa Judas ehengelni mom sawifenim afa mina yisiginam afa mahim el numb awaienaba eso ehe Sisasim ehengelni ninga wa wahiaf.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Afa enanam Bret yist Hwainig buyis ati puguna. Enag osuna el sipsip luwalig kwaginim eso Pasova buyis wa ahgagini.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Afa Sisas Pitami Jon mi sihinugenam eso ningitiginam og, “So na ahkanam bibeafgelni fanem numwehiagahfeiba afa so big ena Pasova buyis ahga.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Eheningi ehem ahsihina og, “Ahana nai yi ka numwehiagafefe?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Afa Sisas sihini og, “Sa hig, afa ne ahkanam kimbig wa ahsahonam afa so na elim askotigif mahim bu obofiba so na ahpahlukui ma lala wa osahofiba so na sahoahka.
10 Jesus respondeu:
11 Afa lalana mogim ahsihina og, ‘Wagfuiag el enaig saheg og, ahanag mengig megam so ka kikeafna pahlukuiag elim wanef.’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Afa eba enag el nem wagfunif eba nalig mengig sisi gam go. Ena mengigba ati numwehiage go enanai yi so na faneba numwehiage ahfe.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Afa pahlukuiag el so enaigim ahnanguna mahim Sisas ena mo fainibi afa so enag faneba numwehiage ahfena.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Afa kwekwe watini Sisas 12 pela pahlukuiag elim sime wa wan pegnam fane wanena.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Afa ehe enaig esona og, “Ka hugna membeg ena Pasova buyis nengelim koka nem wane afa so ma kam sumi yi tautigba pugunai.
15 e lhes disse:
16 Ka nem sihinig ka mas piske ena buyisba ne eba ikan ikan mahim Godna bog meg ena buyis mog nemug faiba eso ambagwa opuguf.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Afa so Sisas bu kapna fanam Godum lahlag onam eso enaig esona og, “Ohuna bu finim eso nimbefum mimangi.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Ka nem sihinig ka mas ena wain bug piske nei eba ikan ikan eso Godna bog meg eba pugunam bof.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Afa so amba fanam Godum lahlag onam eso kukosko fenam mimangeni eso enaig esona og, “Ohnaba kana lofug, ka nem faig koka nem kwaganim, so na enaig esi kam higeg oniginafufim.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Afa mahim ahganaba eso ehe bu kapna fanam gwenaig esena ehengelim mimangenim afa so enaig esona og, “Ohuna buba eba kana taf, ka sugfenam eso ka wahaf. Ena tafba ese wahiag eba Godna mulug mo sihi wahiag.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 “Sa hig! Nengelnai aman mungo ka wan one ehe kam ikanam elim mwaunif.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Autunam God sihi wahiana mang mina so Inim Elbi wahaf afa so sonag el ehem elim mwaunif eba nasabam.”
22 Pois o
23 Afa pahlukuiag el hefum sahigini og, aman bigelnai so enaigba esef.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Afa pahlukuiag el hefum fiflafeagini og aman so ehengelnai gosug elbi fef.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Afa Sisas ehengelim sihini og, “Afwambanai elni misog el ehe hugunam kifutiageg elim nangwahiagegba. Afa el ehena unehlagim fingifigim afa sefig og sohnaba elni hihe.”
25 Então Jesus disse:
26 Afa Sisas enaig esona og, “Nofena enaig esi. Amo, eba aman so nengelinai gosug el feg eba so ma sumi nai el lofei. Afa aman so nengelinai misog el feg eba so ma isug gafugag el fei.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Afa aman el so fane nawu afa aman el so fane numwehiageg bug enaba aman so gosug? Eba el so fane mungwagug wa nawo eba naho gosug elbi feg. Afa eba ka olyi fenam eso ka isug gafugag el lofef.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Afa mahim kam kinigbi pugunagba afa ne mas kam wahiai.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Afa kana awag kam heafna bog meg faig eso kanga gwenaig esef ka nem faif.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Afa ne ambugonam kana bog megam fane i bu i ka nem wanef. Afa ne misog elni pegag sime wa augunam eso ne 12 pela Israel elim nangwaghiagif.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Afa Sisas Pitam sihina og, “Saimon so hig, Satan Godum sahnag ogna neana olug onigigim gihna. Eso ofenaiba fufei liim fe fuhla faka ofefa.
31 Jesus continuou:
32 Afa ka neana olug onigigim Godum sahnaiba eba mas neana olug onigig wahi. Afa mahim ne piske boiba eba so na nimbiafna nilitem ehengelni onigigim fuku wasanif.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Afa Pita higi enaig sihifena og, “Ainiyag, afa ne kalabusiba akafiba big mungwal ahkaf. Afa nem tigi afatifibi eba so ma kam gaba tigi fati. Ka mas embefei.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Afa Sisas ehem sihina og, “Pita ka nem sihinag enaba yawo sinaini kakaruk moasia hwainig fefiba eso ne sambaga mungo nagim esof ne kam mas anwanafenag mo.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Afa Sisas pahlukuiag elim enaig saheni feni og, “Afa mahim ka nem ningitigiba ne mas kig wula na, wula, afa mong lofug enaig ne wambug ahuf mo. Afa mang mahim nem tumenig?” Afa so ehengel wahigi sihini og, “Amo, eba awai.”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Afa ehe esoni og, “Afa ne enaig fegba so na wambug ahu. Afa aman ne kasu hwanigba so na nimbiafna lofug el fainam eso ne kig enananam fanam afa kasu so na wambum.
36 Então Jesus disse:
37 Afa Godna mo ati sihi wahiana eba inim kam enaig pugunafe. Godna mo ati enaig sihifeg og eba el enaig onigigfig og eba ehe el amtakwalig. Ei, eba inim kam fenaf.”
37 Pois as
38 Afa pahlukuiag el sihini og, “Ainiyag, so nangu kagelbi sambaga kasu feg!” Ehe og, “Eba magwese.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Afa Sisas Jerusalem kimbig wahianam gwenaig ese gofna oliv mug gam ehem pahlukuna.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Afa enanai yi opukonam afa so enaig esona og, “So na Godum betenini eba neana olug onigig mas tigefupei.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Afa ehe ehengelim hwatinam gwesim mwakwalig hilife ikanam eso mongkokini kwakwagenam afa so beten enam og,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “Kana humuan ena kapteba so na kana ninga wa nai mwehwai. Eso nofena kana membug wa ese afa eba ka so nimbiafena membug wa ese.”
42 dizendo:
43 [Afa ofwanai el ehem pugunam afa so ehem kifutinagena.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Afa nalig kinig ehem guhnagenaba eso ehe hugna betenafnaba ehege ehena nihi pugu penafena ofenaiba taf.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Afa betene wahianam eso piske pahlukuiag elim ningwagna ikana afa ika nangwagenaba ehengelni olug kinig skofenaba eso ehengel non aska fena.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Afa ehe ehengelim enaig esoni og, “Ahnaig esegba so na non aska? Afa so bugia gafenam beteni masa neana olug onigig tigefu penif.”
46 E disse:
47 Sisas mahimsi mo sihi gofenaba afa so el numb ambugonam. Afa so Judas eba pahlukuiag el enag ehe gosu ika mina wagfunim, afa bo Sisasim muhwa fenam ogna ehem afofafna fiafai.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Afa Sisas ehem enaig sahna fiafana og, “Neaho nog Ka Inim Elim afofafna fiafanam eso angoluwagna ninga wa wahia?”
48 Mas Jesus disse:
49 Afa pahlukuiag el ati anwanafini el ogna Sisasim kikehli eso sahini og, “Ainiyag ne membegba ka so kasuni hagim?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Afa so ehengelnai mungo kasu skofanam prisni misog elni gafugag elim nihiginai anglugum higefatina.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Afa Sisas enaig esona og, “Magwese wahia!” Afa so Sisas ehena anglugum ningana piske gabahlana.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Afa amunai pris i, anwasag el i afa amunai el i ogna ambugog Sisasim kikehli eso Sisas ehengelim enaig sihi feni og, “Ne enaig onigig Kaba okwef el ho feg na ne kasu na mal na fa bug kam fig.
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Afa mungo mungo osuna Ka Godna Nalig lala ikafenam gafenaba afa enanam ne mas kam fini mo. Afa nag yuwaba eba enanam ne kam esofini. Afa enanam si kifiagim filafe fatif.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Afa so Sisasim kikehlinim misog prisni lala gam wanigahuafnaba afa Pita sum kiniafohla fiakafna.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Afa el lala bog muhwa olyi suwi wehlinim enanai yi auguiafnaba Pita gaba ika nanai yi gafena.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Afa gafuga angwafig angwaming ehem suwi afwambusugi fahigefam eso enaig esona og, “Sonag elbi eba ati Sisas i safahkafna.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Afa Pita esona og, “Angwafig ka mas ehem anwanafenag mo.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Afa managig hwainig ming el bona fahigefanam afa gwenaig esona og, “Ne gaba ati ne mungwal safahkafna.” Afa Pita esona og, “Amo, kaba mas ehiba safahkafna mo.”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Afa mwakwalig agfohiafenba afa ming el gwenaig esona og, “Eba inim ehe sonag elbi eba Sisas i safahkafna enag ehe gaba Galili wanai el.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Afa Pita esona og, “Ka mas anwanafeg mo ena mo so na esogba.” Pita enaig sihifegofnaba afa gweyi ikagna kakaruk moasiyinaba.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Afa Sisas wahigifenam Pitam nangwagofenaba. Eso Pita piske ena mom oniginam Sisas so ehem sihina og, “Mahim mahimsi kakaruk moasiag hwainig fefiba ne sambaga mungo nagim esof ka mas ehem anwanafenag mo.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Afa eso afwambagam pugu ikanam amtakwal ufwe feagena.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Afa anwasag el Sisasim kikehlinim amtakwalig mo sihinaginim afa tigekaminefini.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Afa ehengel Sisasim nofugum lofugna kagunim eso sahnagini og, “Neaho Godna mo fa sihiaule el so na kam sihin aman el nem tigikahu?”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Afa ehengel mingnag enaksag molamp mo faini.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Afa leana gubi yi amunai el i, amunai pris i, afa nihemo anwana el i enag ambugog nuwaganamba eso Sisasim ehengelni nof wa wanig ambugona.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Afa so ehengel Sisasim sihini og, “So na kam sihin neaho Kraist God nem Gishu Wahiag?” Afa ehe wahigi enaig esona og, “Ka nem sihinibi ne mas kana mo higi.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Afa ka nem sahtigiba afa ne mas kam kwegfug wagini.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Afa yawo fenam afa ikan autunai wa fef eba Inim El ehe gosug ikanam kifutig God ena muhwa pegafuf.”
69 Mas de agora em diante o
70 Afa so mungwali el ehem sahini og, “Neaho ne Godna leg?” Afa ehe sihini og, “Ei, eba gwenaho, ati ne sihig.”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Afa ehengel esogona og, “Mangofi eba mingnag el ati ehem sehig. Eba ati ka higig eba heafna moawa.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.