Lucas 1

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kana nilite Tiofilus, kog autunam el numb gaba ena moba ginofini mang so kangelnai yi olyi puguna.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Afa ena moba pahlukunaba ati mingnag el heafna nofna nanguni. Yuwana enaigba pugunaba eba el ati nanguni afa enaig elbi ofenaiba Godna mo gafugafeg el. Eso ena moba kam faigog.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Afa na so ka ena moba kog ka kagaba nem ginofe fai. Afa ati ka ena enaigim fahigenagegim afa ka mogim yisigigim afa ka anwanafeg. Eso ohuna moba ini mo ka nem ginofenag na so ka nem faig.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Afa ka enaigba esegba eba eso ne ena mom suwiginam eso ne numwehe anwanafe eso ati nem wagfunagig eba inim ehe.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Afa enanam mahim Herot Judiana misog el gofnaba afa enanai yi pris mungo gofena. Ehena unehlagba Sekaraia. Eba Abiya wangofnaba ehganai eheba fena. Afa ehena angwagba eba Aron wangofnaba ehganai eheba fena. Ehena unehlagba Elisabet.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Afa eheningi mas mang ahanaig ahanaig esafena mo eba heafna Godna nofwa lahlag ahgofenaba afa eba heafna Godna nihe mom mi afa membug mi mungo ahpahlu ahfefkufena.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Afa eheningi luwal hwainig ati muhna ahfena.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Afa mungonagim Sekaraiana ehganai el mungo eba pris Godna nalig lala wa enag gafugafe gofena.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Enaig gafugagba eba mungo pris Godna nalig lala sahufenam sanda suwi wa tuhluiafena. Afa so mungonagim Sekaraiam sihini og soma enaig gafugafei.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Afa mahim ehe lala megam sahukanamba eso el numb afwambawa agfohiafenaba eso Godum betenini.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Afa so Ainiyagna ofwanai el bonam Sekaraiana nof wa puguna. Afa so ehe nihiginai ningagam sanda sime wa gofena.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Afa Sekaraia ehem nangunam sineminefenam afa embefena.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Afa so ofwanai el ehem enaig sihifena og, “Sekaraia, nofe ne embef. God ati neana sahigimba higig. Eba neana angwag Elisabetba fangonai luwal wanigaf eso ne Jonim unehla.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Eba so ma neana olug lahlafenam afa ne sifakalef afa eba el numb sifakalif mahim enanam luwal gohiba.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Enaba ahanaig, eba Ainiyag ehem nangunam og sonag elni unehlag eba naligfef. Eba mas mileaklana bu ne. Afa mahimsi afagna atag wa gifinibi eba Godna Sungwag ehem yuhwafenagef.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Eba ehe enaksag elim Israel wa naim esenibi eso heafgelni Ainiyag Godna gum wahigi ahuf.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Afa eba Elaijana nihe mi afa kifutig mi wambugegim eso Ainiyagim gosunaf afa so afahumonigni luwalignam esenibi eso mungo olug pugunif. Afa el so mom flafug enam ehengelni onigigim numwehenugeba so ma lahlag onigig finim afa so ma afsug el feasai. Afa eba elim numwehenugeba eso el Ainiyag bogim numweheaginim gofuf.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Afa Sekaraia ofwanai elim enaig sihifena og, “Ahnaig esegba eso ka ena moba anwanafef neana moba inim feg? Eba ati kam muhnafeg afa kana angwafig gaba gwenaig eseg.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Afa ofwanai el wahigi enaig esona og, “Eba kable Gebriel, na kaba Godna nofbusugam fagohf na so God ehe kam ningihiagba na ka bog nem sihinagim afa ohuna mo lahlag ka nem obu faig.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Afa so na higim afa ne kana mo onigig hwanigba eba yawo neana mo wagigba awai ofe, ne mas mo wagi eba ikan ikan mahim enenam mang so mungwali puguf. Kana ohuna moba eba inim puguf enenam so God gishug wahiag.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Afa el Sekaraiam nengena fafnaba hugunam onigiga fafna og, mang mahim fegba naso mahimsi Godna lala saho ga.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Afa so nengigim pugu afwambagam bonam afa ehe mas ehengelim mo wagini mo. Eso ehengel anwanafinim og, sohnaba mangim ahanaigim ehe nangug Godna lala megam. Afa ehe ningana mungo wagfunigena afa mengigna sihiagegba awai, ehena mengig ati pwakafena.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Afa Sekaraiana gafuga feawagigba ati awaienaba eso ehe piske heafna kimbig gam ikana.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Afa so sumi yi ehena angwag Elisabet enogni fena eba ehe meagam saho gohun ikan afawa pugufeg wasifenaba afa so Elisabet enaig esona
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 og, “Sawo autunam ka enogni hwainig fenaba eso kam Ainiyag afafenagim ohuna ahwanefuba tigefa fakanag.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Afa mahim enwesog wa pugufeg wasifenaba Elisabet ati enogni fenaba eso God ofwanai elim Gebrielim Nasaret kimbig gam ningihiana eba Galili provins gam.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Afa ehe ikanam angwafig angwaming gim puguna enag angwafigbi ati Josepim faigim eso wahini ena elbi King Devit gofenaba ehganaifena. Afa enag angwafig angwamingna unehlagba Maria. Ehe mas kwamblo i mungo kug wa ahgini mo eba lahlag angwafig fena.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Afa Gebriel ofwanai el enag angwafig enaig esona og, “Angwafig nasabam, Ainiyag ati ne i ahgo eso ma nem hugunam lahla feafai.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Afa Maria ena mo higinam olug fingifenam afa onigigna og, sohnaba ahanaig mo he!
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Afa ofwanai el ehem sihina og, “Maria, nofe ne embef, eba God ati nem hugunam olug lahla fenag.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Sa hig, eba ne enogni fenam afa ne fangonai luwal wanigaf, eso ne Sisasim unehla.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Eba amunai el gofe afa so enaig sefifif og eba Godna leg kifutig nemug. Eba God ehem gaba misog el washu ofe ehena simbianiga king Devit lofef.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Eba Jekopna simbianigagna misog el higeg gofif, ehena misog el gafugag mas awaie nai.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Afa Maria ofwanai elim enaig sahna fena og, “Enaigba so ahanaig pugufef? Kaba mas awagana feg mo.”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Afa ofwanai el ehem piske wahigi sihina og, Godna Sungwag ehe nem bonaf eso Godna kifutig nem yuhwafenagba eso ne ena luwalba nengigim wanigaf. Enaba Godna lahlag afsug el eso ehem enaig sefifif og Godna Leg.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Sa hig, neana mangaug Elisabet ati muhnafeg enaig enogni fegba eba fangonai luwal wanigaf. Afa yuwana enaig esogona og eba mas luwalba fai. Afa yawoaba ati enogni feg afa ehena enwesog wa gohug was ati ahunag.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Eba God ehe mungwali mangwalba eseagef.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Afa Maria esona og, “Sa hig, kaba Ainiyagna gafugag angwafig eso ati ne esog so ma gwenaig ese.” Afa so ofwanai el ehem wahia ikana.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Afa so gwenenam Maria ikagna distrik Judiana kimbig mugam kukana.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Afa ikanam Sekaraiana lala megam saho ikanam Elisabetim lahlag ogna.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Afa Elisabet Mariana mengig higinam afa so luwal ehena atag wanai higmug fiagegifni. Afa Godna Sungwag ati Elisabetim yuhwafenagenaba.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Afa ehe hugna enaig esona og, “God ati nem lahlag nemug esenagim afa ne mingnag angwafigim gosinig. Afa sona luwal so neana atag wa gibi ehe gaba God lahlag nemug ehem faif.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Kaba aman afa kana Ainiyagna afag ka nangum bog?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Sa hig, mahim ena mo neana bog kana angug wa pegba eso luwal kana atag wanai sifakalegim afa fapisofeaka.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 So na onigim Ainiyagba nem enaig esenaf so ati nem sihinag eba se inim sifakale.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Maria enaig esona og;
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Afa kana sungwag Godum sifakalenag ehe kam kweagfug afa kam esenagba ka lahlag nemug goh.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Kaba ehena gafugag angwafig isug feg afa ehe eba mas kam etetig mo; afa so yawo afa nengigim gaba mungwali el enaig esogof og, God nalig sifakaleg ehem faig.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Afa so kifutig God kam enaig esenagba eso kam lahlag pugunag. Eso ma ehena unehlag gwese afsug gofi.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Afa el so ehem ahnai skaufinig enag ehengelim afafenig. Eba gwenaig esenif yawo gaba higeg gwese gofif.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Ehena ninga kifutig gafugafeg, afa el enaig onigig ka kike gosug el feasaig, eso heafgelni unehlam fingifig wambuhuia minefeg enaig elbi eba ehe amtakwalig aitif.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Afa eba misog elim pigaupif afa unehlag hwainig elim mo fingi wamb fukuf.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Afa elim bini pigig eba ehengelim lahla gawig wamboaibi eso eheba yuhwa feasaif afa so gawig enaksagna el feasaig eba mas fai eso ningitigiba isug ahuf.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Afa autunam bigelni simbianigam God mo sihi wahiani eso ehe heafna gafugag elim Israel wanaim kwaganig.
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Afa ehe mahimsi onigig gofena enag ogna Abrahamim afafenam eso ma enag gwese simbianigam gohun fi.
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Maria Elisabet i ahaganam ikan sambaga mungo was fenaba eso heafna kimbig gam piske ikana.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Afa mahim enag osuna pugunaba Elisabet fangonai luwal wanigana.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Afa so heafna hihe i afa mungo kimbig wanai i ena mom higinim og Ainiyag ehem hugna afafenag afa so ehengel sifakalini.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Afa mahim kug yi gohug osuna pugunaba eso ehengel ambugog ogna luwalna lofugum kofuni enaigba esenibi eba Ju heafgelni nihe enaig fena. Ehengel ogna awagna unehlagim Sekaraiam unehli.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Afa luwalna afag esona og, “Mangofi, nawo Jonim unehli.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Afa ehengel ehem sihini og, “Nengelinai enaig unehlagba goh mo.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Afa ehengel ninga bulni wagfuiagim ahu awagim sahni og, “Amanim ne luwalba ounehla?”
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Afa sihini og osum mang fifiba keso enanai yi ginofe afa so ehe enaig ginofena og, “Ehena unehlagba Jon.” Afa so ehengel hugna onigiga fafna.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Afa so Sekaraia piske ikagna mo wanwagenam eso Godna unehlagim fingife fukuna.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Afa heafna kimbig wa nai mungwali enaigim nangunim embefeagini afa ena mo mungwali Judiana mug kimbig wa so guhkafna enam ikaminefeni.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Afa mungwali el ena mom higiginim afa enaig sihiagini og, “Sohna luwalba so sumi yi ba ahanaig el fef?” Ati anwanafini Ainiyagna kifutigbi ehe ahgofuf.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Afa enag luwalna awagim Sekaraiam Godna Sungwag ati ehem yuhwafenagenaba eso enaig mo sihina og;
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Afa kifutig el mungo God Gishu wahiag eso ehe bigim piske wambuf. Afa sonag elbi eba ehe Devitna simbianiga. Devitba Godna gafugag el.
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Eso ati autunam Godna mo fi sihiaule elni mengig wa ena moba sihi wahiana.
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Ena moba enaig esona og God bigim kwaganig eso angoluwag el i afa fagule el i ogna bigim ahanaig ahanaig esegon eso ehengel mas bigim enaig esegoni.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Autunam God mo bigelni simbianigam sihi wahiani. Afa enaig esoni og ka nem afafenig afa kikeafna kifutig mo ka mas onigig etetini.
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Afa ehe bigelni simbianigam Abrahamim enag ini mo sihi wahianaba. Afa so yawa gaba ogna bigim gwenaig esen.
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 Afa ogna bigim angoluwagna ninganai moehnam og so ma heafna gafugagim kikehli afa mas big embefi.
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 Afa big higeg nofkikena ahuamine fifibi afa so big lahlag nihe wa afa afsug nihe wa Godna nofwa eseahufum.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Afa ne kana luwal, afa nengigimba nem enaig seafa fif og sonag elbi eba mo fa sihiaule el God sisia nemug feg. Eba ne Ainiyagim gosunam ehena minam tohlakaf.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Afa so enagba elim wagfufenugeiba so ma anwanafi ehena nalig afafeg God sawifegim amtakwalig nihem elni hugufatinim eso piske wambuf.
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Afa bigelni Godna afafenag nengigim nengigim fiaka. Afa enag elbi God Gishu wahiag elbi eba ofenaiba leana osu bugug lofug.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Eba ehe ofwanai pe bonam afa el so sikifig wa auguia eba ati muhwa pigiegim ofesai eso enam afwambusug faif. Eba ehe enag olug efihlag mina gam wagfunif.
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Afa ena luwalba sumi pugu numbinam afa heafna sungwag gaba pugu kifutif afa so ehe pugunam bite bihig gam ikaf afa so nengigim mo Israel elim ambagwa pugunif.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.