Lucas 1
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARIB
1 Kana nilite Tiofilus, kog autunam el numb gaba ena moba ginofini mang so kangelnai yi olyi puguna.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Afa ena moba pahlukunaba ati mingnag el heafna nofna nanguni. Yuwana enaigba pugunaba eba el ati nanguni afa enaig elbi ofenaiba Godna mo gafugafeg el. Eso ena moba kam faigog.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Afa na so ka ena moba kog ka kagaba nem ginofe fai. Afa ati ka ena enaigim fahigenagegim afa ka mogim yisigigim afa ka anwanafeg. Eso ohuna moba ini mo ka nem ginofenag na so ka nem faig.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Afa ka enaigba esegba eba eso ne ena mom suwiginam eso ne numwehe anwanafe eso ati nem wagfunagig eba inim ehe.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Afa enanam mahim Herot Judiana misog el gofnaba afa enanai yi pris mungo gofena. Ehena unehlagba Sekaraia. Eba Abiya wangofnaba ehganai eheba fena. Afa ehena angwagba eba Aron wangofnaba ehganai eheba fena. Ehena unehlagba Elisabet.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Afa eheningi mas mang ahanaig ahanaig esafena mo eba heafna Godna nofwa lahlag ahgofenaba afa eba heafna Godna nihe mom mi afa membug mi mungo ahpahlu ahfefkufena.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Afa eheningi luwal hwainig ati muhna ahfena.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Afa mungonagim Sekaraiana ehganai el mungo eba pris Godna nalig lala wa enag gafugafe gofena.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Enaig gafugagba eba mungo pris Godna nalig lala sahufenam sanda suwi wa tuhluiafena. Afa so mungonagim Sekaraiam sihini og soma enaig gafugafei.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Afa mahim ehe lala megam sahukanamba eso el numb afwambawa agfohiafenaba eso Godum betenini.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Afa so Ainiyagna ofwanai el bonam Sekaraiana nof wa puguna. Afa so ehe nihiginai ningagam sanda sime wa gofena.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Afa Sekaraia ehem nangunam sineminefenam afa embefena.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Afa so ofwanai el ehem enaig sihifena og, “Sekaraia, nofe ne embef. God ati neana sahigimba higig. Eba neana angwag Elisabetba fangonai luwal wanigaf eso ne Jonim unehla.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Eba so ma neana olug lahlafenam afa ne sifakalef afa eba el numb sifakalif mahim enanam luwal gohiba.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Enaba ahanaig, eba Ainiyag ehem nangunam og sonag elni unehlag eba naligfef. Eba mas mileaklana bu ne. Afa mahimsi afagna atag wa gifinibi eba Godna Sungwag ehem yuhwafenagef.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Eba ehe enaksag elim Israel wa naim esenibi eso heafgelni Ainiyag Godna gum wahigi ahuf.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Afa eba Elaijana nihe mi afa kifutig mi wambugegim eso Ainiyagim gosunaf afa so afahumonigni luwalignam esenibi eso mungo olug pugunif. Afa el so mom flafug enam ehengelni onigigim numwehenugeba so ma lahlag onigig finim afa so ma afsug el feasai. Afa eba elim numwehenugeba eso el Ainiyag bogim numweheaginim gofuf.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Afa Sekaraia ofwanai elim enaig sihifena og, “Ahnaig esegba eso ka ena moba anwanafef neana moba inim feg? Eba ati kam muhnafeg afa kana angwafig gaba gwenaig eseg.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Afa ofwanai el wahigi enaig esona og, “Eba kable Gebriel, na kaba Godna nofbusugam fagohf na so God ehe kam ningihiagba na ka bog nem sihinagim afa ohuna mo lahlag ka nem obu faig.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Afa so na higim afa ne kana mo onigig hwanigba eba yawo neana mo wagigba awai ofe, ne mas mo wagi eba ikan ikan mahim enenam mang so mungwali puguf. Kana ohuna moba eba inim puguf enenam so God gishug wahiag.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Afa el Sekaraiam nengena fafnaba hugunam onigiga fafna og, mang mahim fegba naso mahimsi Godna lala saho ga.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Afa so nengigim pugu afwambagam bonam afa ehe mas ehengelim mo wagini mo. Eso ehengel anwanafinim og, sohnaba mangim ahanaigim ehe nangug Godna lala megam. Afa ehe ningana mungo wagfunigena afa mengigna sihiagegba awai, ehena mengig ati pwakafena.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Afa Sekaraiana gafuga feawagigba ati awaienaba eso ehe piske heafna kimbig gam ikana.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Afa so sumi yi ehena angwag Elisabet enogni fena eba ehe meagam saho gohun ikan afawa pugufeg wasifenaba afa so Elisabet enaig esona
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 og, “Sawo autunam ka enogni hwainig fenaba eso kam Ainiyag afafenagim ohuna ahwanefuba tigefa fakanag.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Afa mahim enwesog wa pugufeg wasifenaba Elisabet ati enogni fenaba eso God ofwanai elim Gebrielim Nasaret kimbig gam ningihiana eba Galili provins gam.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Afa ehe ikanam angwafig angwaming gim puguna enag angwafigbi ati Josepim faigim eso wahini ena elbi King Devit gofenaba ehganaifena. Afa enag angwafig angwamingna unehlagba Maria. Ehe mas kwamblo i mungo kug wa ahgini mo eba lahlag angwafig fena.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Afa Gebriel ofwanai el enag angwafig enaig esona og, “Angwafig nasabam, Ainiyag ati ne i ahgo eso ma nem hugunam lahla feafai.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Afa Maria ena mo higinam olug fingifenam afa onigigna og, sohnaba ahanaig mo he!
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Afa ofwanai el ehem sihina og, “Maria, nofe ne embef, eba God ati nem hugunam olug lahla fenag.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Sa hig, eba ne enogni fenam afa ne fangonai luwal wanigaf, eso ne Sisasim unehla.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Eba amunai el gofe afa so enaig sefifif og eba Godna leg kifutig nemug. Eba God ehem gaba misog el washu ofe ehena simbianiga king Devit lofef.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Eba Jekopna simbianigagna misog el higeg gofif, ehena misog el gafugag mas awaie nai.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Afa Maria ofwanai elim enaig sahna fena og, “Enaigba so ahanaig pugufef? Kaba mas awagana feg mo.”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Afa ofwanai el ehem piske wahigi sihina og, Godna Sungwag ehe nem bonaf eso Godna kifutig nem yuhwafenagba eso ne ena luwalba nengigim wanigaf. Enaba Godna lahlag afsug el eso ehem enaig sefifif og Godna Leg.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Sa hig, neana mangaug Elisabet ati muhnafeg enaig enogni fegba eba fangonai luwal wanigaf. Afa yuwana enaig esogona og eba mas luwalba fai. Afa yawoaba ati enogni feg afa ehena enwesog wa gohug was ati ahunag.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Eba God ehe mungwali mangwalba eseagef.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Afa Maria esona og, “Sa hig, kaba Ainiyagna gafugag angwafig eso ati ne esog so ma gwenaig ese.” Afa so ofwanai el ehem wahia ikana.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Afa so gwenenam Maria ikagna distrik Judiana kimbig mugam kukana.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Afa ikanam Sekaraiana lala megam saho ikanam Elisabetim lahlag ogna.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Afa Elisabet Mariana mengig higinam afa so luwal ehena atag wanai higmug fiagegifni. Afa Godna Sungwag ati Elisabetim yuhwafenagenaba.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Afa ehe hugna enaig esona og, “God ati nem lahlag nemug esenagim afa ne mingnag angwafigim gosinig. Afa sona luwal so neana atag wa gibi ehe gaba God lahlag nemug ehem faif.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Kaba aman afa kana Ainiyagna afag ka nangum bog?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Sa hig, mahim ena mo neana bog kana angug wa pegba eso luwal kana atag wanai sifakalegim afa fapisofeaka.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 So na onigim Ainiyagba nem enaig esenaf so ati nem sihinag eba se inim sifakale.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Maria enaig esona og;
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Afa kana sungwag Godum sifakalenag ehe kam kweagfug afa kam esenagba ka lahlag nemug goh.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Kaba ehena gafugag angwafig isug feg afa ehe eba mas kam etetig mo; afa so yawo afa nengigim gaba mungwali el enaig esogof og, God nalig sifakaleg ehem faig.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Afa so kifutig God kam enaig esenagba eso kam lahlag pugunag. Eso ma ehena unehlag gwese afsug gofi.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Afa el so ehem ahnai skaufinig enag ehengelim afafenig. Eba gwenaig esenif yawo gaba higeg gwese gofif.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ehena ninga kifutig gafugafeg, afa el enaig onigig ka kike gosug el feasaig, eso heafgelni unehlam fingifig wambuhuia minefeg enaig elbi eba ehe amtakwalig aitif.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Afa eba misog elim pigaupif afa unehlag hwainig elim mo fingi wamb fukuf.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Afa elim bini pigig eba ehengelim lahla gawig wamboaibi eso eheba yuhwa feasaif afa so gawig enaksagna el feasaig eba mas fai eso ningitigiba isug ahuf.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Afa autunam bigelni simbianigam God mo sihi wahiani eso ehe heafna gafugag elim Israel wanaim kwaganig.
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Afa ehe mahimsi onigig gofena enag ogna Abrahamim afafenam eso ma enag gwese simbianigam gohun fi.
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Maria Elisabet i ahaganam ikan sambaga mungo was fenaba eso heafna kimbig gam piske ikana.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Afa mahim enag osuna pugunaba Elisabet fangonai luwal wanigana.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Afa so heafna hihe i afa mungo kimbig wanai i ena mom higinim og Ainiyag ehem hugna afafenag afa so ehengel sifakalini.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Afa mahim kug yi gohug osuna pugunaba eso ehengel ambugog ogna luwalna lofugum kofuni enaigba esenibi eba Ju heafgelni nihe enaig fena. Ehengel ogna awagna unehlagim Sekaraiam unehli.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Afa luwalna afag esona og, “Mangofi, nawo Jonim unehli.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Afa ehengel ehem sihini og, “Nengelinai enaig unehlagba goh mo.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Afa ehengel ninga bulni wagfuiagim ahu awagim sahni og, “Amanim ne luwalba ounehla?”
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Afa sihini og osum mang fifiba keso enanai yi ginofe afa so ehe enaig ginofena og, “Ehena unehlagba Jon.” Afa so ehengel hugna onigiga fafna.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Afa so Sekaraia piske ikagna mo wanwagenam eso Godna unehlagim fingife fukuna.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Afa heafna kimbig wa nai mungwali enaigim nangunim embefeagini afa ena mo mungwali Judiana mug kimbig wa so guhkafna enam ikaminefeni.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Afa mungwali el ena mom higiginim afa enaig sihiagini og, “Sohna luwalba so sumi yi ba ahanaig el fef?” Ati anwanafini Ainiyagna kifutigbi ehe ahgofuf.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Afa enag luwalna awagim Sekaraiam Godna Sungwag ati ehem yuhwafenagenaba eso enaig mo sihina og;
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Afa kifutig el mungo God Gishu wahiag eso ehe bigim piske wambuf. Afa sonag elbi eba ehe Devitna simbianiga. Devitba Godna gafugag el.
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Eso ati autunam Godna mo fi sihiaule elni mengig wa ena moba sihi wahiana.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Ena moba enaig esona og God bigim kwaganig eso angoluwag el i afa fagule el i ogna bigim ahanaig ahanaig esegon eso ehengel mas bigim enaig esegoni.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Autunam God mo bigelni simbianigam sihi wahiani. Afa enaig esoni og ka nem afafenig afa kikeafna kifutig mo ka mas onigig etetini.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Afa ehe bigelni simbianigam Abrahamim enag ini mo sihi wahianaba. Afa so yawa gaba ogna bigim gwenaig esen.
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 Afa ogna bigim angoluwagna ninganai moehnam og so ma heafna gafugagim kikehli afa mas big embefi.
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Afa big higeg nofkikena ahuamine fifibi afa so big lahlag nihe wa afa afsug nihe wa Godna nofwa eseahufum.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Afa ne kana luwal, afa nengigimba nem enaig seafa fif og sonag elbi eba mo fa sihiaule el God sisia nemug feg. Eba ne Ainiyagim gosunam ehena minam tohlakaf.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Afa so enagba elim wagfufenugeiba so ma anwanafi ehena nalig afafeg God sawifegim amtakwalig nihem elni hugufatinim eso piske wambuf.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Afa bigelni Godna afafenag nengigim nengigim fiaka. Afa enag elbi God Gishu wahiag elbi eba ofenaiba leana osu bugug lofug.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Eba ehe ofwanai pe bonam afa el so sikifig wa auguia eba ati muhwa pigiegim ofesai eso enam afwambusug faif. Eba ehe enag olug efihlag mina gam wagfunif.
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Afa ena luwalba sumi pugu numbinam afa heafna sungwag gaba pugu kifutif afa so ehe pugunam bite bihig gam ikaf afa so nengigim mo Israel elim ambagwa pugunif.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.