Lucas 1
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARA
1 Kana nilite Tiofilus, kog autunam el numb gaba ena moba ginofini mang so kangelnai yi olyi puguna.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Afa ena moba pahlukunaba ati mingnag el heafna nofna nanguni. Yuwana enaigba pugunaba eba el ati nanguni afa enaig elbi ofenaiba Godna mo gafugafeg el. Eso ena moba kam faigog.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Afa na so ka ena moba kog ka kagaba nem ginofe fai. Afa ati ka ena enaigim fahigenagegim afa ka mogim yisigigim afa ka anwanafeg. Eso ohuna moba ini mo ka nem ginofenag na so ka nem faig.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Afa ka enaigba esegba eba eso ne ena mom suwiginam eso ne numwehe anwanafe eso ati nem wagfunagig eba inim ehe.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Afa enanam mahim Herot Judiana misog el gofnaba afa enanai yi pris mungo gofena. Ehena unehlagba Sekaraia. Eba Abiya wangofnaba ehganai eheba fena. Afa ehena angwagba eba Aron wangofnaba ehganai eheba fena. Ehena unehlagba Elisabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Afa eheningi mas mang ahanaig ahanaig esafena mo eba heafna Godna nofwa lahlag ahgofenaba afa eba heafna Godna nihe mom mi afa membug mi mungo ahpahlu ahfefkufena.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Afa eheningi luwal hwainig ati muhna ahfena.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Afa mungonagim Sekaraiana ehganai el mungo eba pris Godna nalig lala wa enag gafugafe gofena.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Enaig gafugagba eba mungo pris Godna nalig lala sahufenam sanda suwi wa tuhluiafena. Afa so mungonagim Sekaraiam sihini og soma enaig gafugafei.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Afa mahim ehe lala megam sahukanamba eso el numb afwambawa agfohiafenaba eso Godum betenini.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Afa so Ainiyagna ofwanai el bonam Sekaraiana nof wa puguna. Afa so ehe nihiginai ningagam sanda sime wa gofena.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Afa Sekaraia ehem nangunam sineminefenam afa embefena.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Afa so ofwanai el ehem enaig sihifena og, “Sekaraia, nofe ne embef. God ati neana sahigimba higig. Eba neana angwag Elisabetba fangonai luwal wanigaf eso ne Jonim unehla.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Eba so ma neana olug lahlafenam afa ne sifakalef afa eba el numb sifakalif mahim enanam luwal gohiba.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Enaba ahanaig, eba Ainiyag ehem nangunam og sonag elni unehlag eba naligfef. Eba mas mileaklana bu ne. Afa mahimsi afagna atag wa gifinibi eba Godna Sungwag ehem yuhwafenagef.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Eba ehe enaksag elim Israel wa naim esenibi eso heafgelni Ainiyag Godna gum wahigi ahuf.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Afa eba Elaijana nihe mi afa kifutig mi wambugegim eso Ainiyagim gosunaf afa so afahumonigni luwalignam esenibi eso mungo olug pugunif. Afa el so mom flafug enam ehengelni onigigim numwehenugeba so ma lahlag onigig finim afa so ma afsug el feasai. Afa eba elim numwehenugeba eso el Ainiyag bogim numweheaginim gofuf.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Afa Sekaraia ofwanai elim enaig sihifena og, “Ahnaig esegba eso ka ena moba anwanafef neana moba inim feg? Eba ati kam muhnafeg afa kana angwafig gaba gwenaig eseg.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Afa ofwanai el wahigi enaig esona og, “Eba kable Gebriel, na kaba Godna nofbusugam fagohf na so God ehe kam ningihiagba na ka bog nem sihinagim afa ohuna mo lahlag ka nem obu faig.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Afa so na higim afa ne kana mo onigig hwanigba eba yawo neana mo wagigba awai ofe, ne mas mo wagi eba ikan ikan mahim enenam mang so mungwali puguf. Kana ohuna moba eba inim puguf enenam so God gishug wahiag.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Afa el Sekaraiam nengena fafnaba hugunam onigiga fafna og, mang mahim fegba naso mahimsi Godna lala saho ga.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Afa so nengigim pugu afwambagam bonam afa ehe mas ehengelim mo wagini mo. Eso ehengel anwanafinim og, sohnaba mangim ahanaigim ehe nangug Godna lala megam. Afa ehe ningana mungo wagfunigena afa mengigna sihiagegba awai, ehena mengig ati pwakafena.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Afa Sekaraiana gafuga feawagigba ati awaienaba eso ehe piske heafna kimbig gam ikana.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Afa so sumi yi ehena angwag Elisabet enogni fena eba ehe meagam saho gohun ikan afawa pugufeg wasifenaba afa so Elisabet enaig esona
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 og, “Sawo autunam ka enogni hwainig fenaba eso kam Ainiyag afafenagim ohuna ahwanefuba tigefa fakanag.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Afa mahim enwesog wa pugufeg wasifenaba Elisabet ati enogni fenaba eso God ofwanai elim Gebrielim Nasaret kimbig gam ningihiana eba Galili provins gam.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Afa ehe ikanam angwafig angwaming gim puguna enag angwafigbi ati Josepim faigim eso wahini ena elbi King Devit gofenaba ehganaifena. Afa enag angwafig angwamingna unehlagba Maria. Ehe mas kwamblo i mungo kug wa ahgini mo eba lahlag angwafig fena.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Afa Gebriel ofwanai el enag angwafig enaig esona og, “Angwafig nasabam, Ainiyag ati ne i ahgo eso ma nem hugunam lahla feafai.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Afa Maria ena mo higinam olug fingifenam afa onigigna og, sohnaba ahanaig mo he!
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Afa ofwanai el ehem sihina og, “Maria, nofe ne embef, eba God ati nem hugunam olug lahla fenag.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Sa hig, eba ne enogni fenam afa ne fangonai luwal wanigaf, eso ne Sisasim unehla.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Eba amunai el gofe afa so enaig sefifif og eba Godna leg kifutig nemug. Eba God ehem gaba misog el washu ofe ehena simbianiga king Devit lofef.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Eba Jekopna simbianigagna misog el higeg gofif, ehena misog el gafugag mas awaie nai.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Afa Maria ofwanai elim enaig sahna fena og, “Enaigba so ahanaig pugufef? Kaba mas awagana feg mo.”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Afa ofwanai el ehem piske wahigi sihina og, Godna Sungwag ehe nem bonaf eso Godna kifutig nem yuhwafenagba eso ne ena luwalba nengigim wanigaf. Enaba Godna lahlag afsug el eso ehem enaig sefifif og Godna Leg.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Sa hig, neana mangaug Elisabet ati muhnafeg enaig enogni fegba eba fangonai luwal wanigaf. Afa yuwana enaig esogona og eba mas luwalba fai. Afa yawoaba ati enogni feg afa ehena enwesog wa gohug was ati ahunag.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Eba God ehe mungwali mangwalba eseagef.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Afa Maria esona og, “Sa hig, kaba Ainiyagna gafugag angwafig eso ati ne esog so ma gwenaig ese.” Afa so ofwanai el ehem wahia ikana.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Afa so gwenenam Maria ikagna distrik Judiana kimbig mugam kukana.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Afa ikanam Sekaraiana lala megam saho ikanam Elisabetim lahlag ogna.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Afa Elisabet Mariana mengig higinam afa so luwal ehena atag wanai higmug fiagegifni. Afa Godna Sungwag ati Elisabetim yuhwafenagenaba.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Afa ehe hugna enaig esona og, “God ati nem lahlag nemug esenagim afa ne mingnag angwafigim gosinig. Afa sona luwal so neana atag wa gibi ehe gaba God lahlag nemug ehem faif.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Kaba aman afa kana Ainiyagna afag ka nangum bog?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Sa hig, mahim ena mo neana bog kana angug wa pegba eso luwal kana atag wanai sifakalegim afa fapisofeaka.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 So na onigim Ainiyagba nem enaig esenaf so ati nem sihinag eba se inim sifakale.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maria enaig esona og;
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Afa kana sungwag Godum sifakalenag ehe kam kweagfug afa kam esenagba ka lahlag nemug goh.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Kaba ehena gafugag angwafig isug feg afa ehe eba mas kam etetig mo; afa so yawo afa nengigim gaba mungwali el enaig esogof og, God nalig sifakaleg ehem faig.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Afa so kifutig God kam enaig esenagba eso kam lahlag pugunag. Eso ma ehena unehlag gwese afsug gofi.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Afa el so ehem ahnai skaufinig enag ehengelim afafenig. Eba gwenaig esenif yawo gaba higeg gwese gofif.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ehena ninga kifutig gafugafeg, afa el enaig onigig ka kike gosug el feasaig, eso heafgelni unehlam fingifig wambuhuia minefeg enaig elbi eba ehe amtakwalig aitif.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Afa eba misog elim pigaupif afa unehlag hwainig elim mo fingi wamb fukuf.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Afa elim bini pigig eba ehengelim lahla gawig wamboaibi eso eheba yuhwa feasaif afa so gawig enaksagna el feasaig eba mas fai eso ningitigiba isug ahuf.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Afa autunam bigelni simbianigam God mo sihi wahiani eso ehe heafna gafugag elim Israel wanaim kwaganig.
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Afa ehe mahimsi onigig gofena enag ogna Abrahamim afafenam eso ma enag gwese simbianigam gohun fi.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Maria Elisabet i ahaganam ikan sambaga mungo was fenaba eso heafna kimbig gam piske ikana.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Afa mahim enag osuna pugunaba Elisabet fangonai luwal wanigana.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Afa so heafna hihe i afa mungo kimbig wanai i ena mom higinim og Ainiyag ehem hugna afafenag afa so ehengel sifakalini.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Afa mahim kug yi gohug osuna pugunaba eso ehengel ambugog ogna luwalna lofugum kofuni enaigba esenibi eba Ju heafgelni nihe enaig fena. Ehengel ogna awagna unehlagim Sekaraiam unehli.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Afa luwalna afag esona og, “Mangofi, nawo Jonim unehli.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Afa ehengel ehem sihini og, “Nengelinai enaig unehlagba goh mo.”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Afa ehengel ninga bulni wagfuiagim ahu awagim sahni og, “Amanim ne luwalba ounehla?”
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Afa sihini og osum mang fifiba keso enanai yi ginofe afa so ehe enaig ginofena og, “Ehena unehlagba Jon.” Afa so ehengel hugna onigiga fafna.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Afa so Sekaraia piske ikagna mo wanwagenam eso Godna unehlagim fingife fukuna.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Afa heafna kimbig wa nai mungwali enaigim nangunim embefeagini afa ena mo mungwali Judiana mug kimbig wa so guhkafna enam ikaminefeni.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Afa mungwali el ena mom higiginim afa enaig sihiagini og, “Sohna luwalba so sumi yi ba ahanaig el fef?” Ati anwanafini Ainiyagna kifutigbi ehe ahgofuf.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Afa enag luwalna awagim Sekaraiam Godna Sungwag ati ehem yuhwafenagenaba eso enaig mo sihina og;
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Afa kifutig el mungo God Gishu wahiag eso ehe bigim piske wambuf. Afa sonag elbi eba ehe Devitna simbianiga. Devitba Godna gafugag el.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Eso ati autunam Godna mo fi sihiaule elni mengig wa ena moba sihi wahiana.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ena moba enaig esona og God bigim kwaganig eso angoluwag el i afa fagule el i ogna bigim ahanaig ahanaig esegon eso ehengel mas bigim enaig esegoni.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Autunam God mo bigelni simbianigam sihi wahiani. Afa enaig esoni og ka nem afafenig afa kikeafna kifutig mo ka mas onigig etetini.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Afa ehe bigelni simbianigam Abrahamim enag ini mo sihi wahianaba. Afa so yawa gaba ogna bigim gwenaig esen.
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 Afa ogna bigim angoluwagna ninganai moehnam og so ma heafna gafugagim kikehli afa mas big embefi.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Afa big higeg nofkikena ahuamine fifibi afa so big lahlag nihe wa afa afsug nihe wa Godna nofwa eseahufum.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Afa ne kana luwal, afa nengigimba nem enaig seafa fif og sonag elbi eba mo fa sihiaule el God sisia nemug feg. Eba ne Ainiyagim gosunam ehena minam tohlakaf.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Afa so enagba elim wagfufenugeiba so ma anwanafi ehena nalig afafeg God sawifegim amtakwalig nihem elni hugufatinim eso piske wambuf.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Afa bigelni Godna afafenag nengigim nengigim fiaka. Afa enag elbi God Gishu wahiag elbi eba ofenaiba leana osu bugug lofug.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Eba ehe ofwanai pe bonam afa el so sikifig wa auguia eba ati muhwa pigiegim ofesai eso enam afwambusug faif. Eba ehe enag olug efihlag mina gam wagfunif.
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Afa ena luwalba sumi pugu numbinam afa heafna sungwag gaba pugu kifutif afa so ehe pugunam bite bihig gam ikaf afa so nengigim mo Israel elim ambagwa pugunif.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.