Lucas 19

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afa Sisas ika Jeriko kimbig pugunam ikafnaba ogna Jerusalem kimbig gam ika.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Afa el mungo ena kimbig wa gafna ehena unehlagba Sakias eba kig wambugule elni misog el afa ehe enaksag kigna fena.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Afa enag ogna Sisasim nangu, og, ahanaig el mahim, afa mahim el numb Sisasim kagunibi gihigegfohun aseg nangwag mo. Eba tumog el fena.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Afa so gof ikanam fik liyi fukonam gafna ogna Sisasim nangu, ati anwanafena, og Sisasba ohuna mina bof.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Afa Sisas ika enanai yi pugunam eso liim fahigeagena mahim Sakias gafnaba so Sakiasim enaig esona og, “Sakias, au ikagna pebo yawaba ka neana lalagam ahkagim.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Afa ehe ikagna penam. Afa so ehena olug kiafigigeafnaba eso Sisasim sulufana lalagam ahkana.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Afa mungwali el nangwagnim heafgelni olug yi enaig esogona, og, “Ei, sohnaba amtakwalig elni lala ika ga.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Afa ahka lala ahagafnaba eso Sakias bihianam enaig esona, og, “Ainiyag so hig, ming gehnai ka elim gawig hwainigim mimagenif. Afa gawig so ka okwefen ikafna eba ka piske sambaga sambaga fenif.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “Yawo God ati ohuna lalanaiba mungwali elim wambug. Sohna el gaba eba Abrahamna luwalig.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Inim Elbi eba el so awaie saigog enam yisigin bog ogna piske wambum.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Afa mahim Sisas mo sihiagofnaba el ena mo higahufna, afa so Sisas waskwes mo enaig sihifeni, og, eba ati Jerusalemgam ika puguagim muhwa fena. Ehengel onigini og, eba Godna bog meg ambagwa ikagna puguf.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Afa Sisas enaig esona, og, “Amunai el so ogna wahigam kimbig gam ika eba enanai yi so el ehem misog el wahif. Afa nengigimba eba piske bonam eso heafna kimbigim nangwaghiagef.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Afa mahim akafiba eba heafna gafugag elim ningam pugufewagig enaig elim unetiginam eso kig mimagenim afa so enaig esonif, og, ‘Ena kig ne wambinim eso ne gawig enena gafugafeagi mahim ikan enanai yi feiba ka so piske bo.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Afa heafna kimbig wanai ehem olug hugunam kagagenagini. Afa mahim ikanaba afa so mingnag el ningitigini, og ma ahu mo sihi, amunai el so ikag ena kimbig eso enaig sihifif og, ‘Kam kusig masa sonag el kagelni misog el fef.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Afa mahim misog elim wahiniba eso piske bona ehe bonam enaig esona, og gafugag elim unegon autunam so ka kig faini enag koka anwanafe ahanansi kig mungo mugog el mungwali kikig.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Afa mungo el gosu bonam enaig sihifena og, ‘Amunai, neana kig so ka fag enena gafugafegba ka 10 kig gwesim hilig fag.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Afa misog el ehem enaig esona og, ‘Ne lahlag gafugag el ne lahlag gafugafeg. Ne weitiaklugim ninumwehea fagba pugu naligfeg ka nem wahiaiba so na ningam pugufewagig kimbigim nangwaghiage.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Afa angigieg gafugag el bona enaig esona og, ‘Amunai, neana kig so ka fag enena gafugafegba ka afawa pugufeg kig gwesim hilig fag.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Afa so misog el ehem sihina, og ‘Ka nem wahiaiba so na afawa pugufeg kimbigim nangwaghiage.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Afa ming gafugag el bonam enaig esona og, ‘Amunai, neana kig so ka fag enaba hoka ka lofugna kikegim faka wahiag.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Naigba ka esegba eba ka nem enaig anwanafenag ne kifutig mo sihiaule el nafeg. Afa mahim mingnag elbi mangwalba fakigbi afa ne wafaf. Afa mahim mingnag el fane ihigimbi afa ena gaba ne faf. Enag so ka embefeg.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Afa misog el ehem enaig sihifena, og, ‘Ne gafugag el amtakwalig nibeafna moawa ka nem kotim enafe. Ati anwanafeg kaba kifutig mo sihiaule el afa kaba amangel so mang sukug enag ka wambug, afa amangel so asona fane ihigig enag ka wambug.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Afa ne enaig eseite so na kana kigba benk wa fakaite. Koka piske bonam eso ming moni nahlum gwesim hilifeg fa?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Afa el muhwa agfohiafnaba eso enaig esona og, ‘Nengel so na ehena kig wambug so na faim el so 10 kig feg.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Afa enaig esogona, og, ‘Amunai sonag elbi ati 10 kig feg.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Afa esona og, ‘Ka nem osihin mungwali el so mangna feasaig eba ka mingnag pasinif afa amangel mang wambug hwainig awaieg afa wesig kiki wambughu eba ka mwehwa fatinafe.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Afa sonag angoluwag el so kana agfohie ehe mas ka misog el gohugum membig mo enam wambinim wanambugonam kana nofwa kwagiaiti.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Afa Sisas enaig waskwes mo sihi wahianam eso ehe mo Jerusalemgam ikana.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Afa Sisas ika Betfage afa Betani kimbig oliv mug muhwa ofefnaba. Afa sambaganigi pahlukuiag elim ningitigina.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Afa onigitigifnaba enaig sihifeni, og, “Afa ne ena kimbig ika ahpugunam afa ne ahnanguiba donki ambag weana kikeagig wahig mas aman enanai yi pegana mo eso ne wemo ahpigina so na osum ahwanibo.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Afa ma ateamba nem amanba sahtigiba ‘Mang ahfe?’ So na enaig sohona, og, ‘Ainiyag oka enena gafugafe.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Sisas enaig sihifenugenam eso ningitigina afa ika ahnangonaba gwenaig esagena mo so sihinugenaba.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Eso wemo donkina nihinai ohopigifnaba afa so donkina awag ehem sahtigina og “Mangigim ne donkina nihinaiba weaba ahpigig.”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Afa ehenigi ehem ahsihina og “Ainiyag enena gafuga ofe.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Afa so ehenigi lofug mo heafgina ahug fanam donkina limuli yi ahskonam eso ahwani bona Sisasim og ma enanai yi fuku gai.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Eso fuku ganam ikana, afa mahim akafenaba el heafgelni nihi lofug hugfuhiaginim mina wa skoahuna.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Afa ma bo oliv mug mina wa pugunam enam wahia pe akafenaba afa so enaksag pahlukuiag el sifakaligna ambugoafnaba Godna unehlagim fingifini enaigba esinibi eba mungwali kifutigim so nanguni.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Afa ehengel enaig esogona og;
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Afa mingnagba Farisi el enanaiyi saho agfohiafna ena mungwali ahunam Sisasim enaig esuni, og, “Tisa, so na kwenim so ma sohnaig esigim wahiyi.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Afa Sisas wahgi enaig sihifeni, og, “Afa eba mwahlaibi agfohiefiba, afa so sona hunba Godna unehlagimba figifi.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Afa Sisas bo Jerusalem muhwa pugunam ena kimbigim nangunam ufwena.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Afa ehe og, “O Jerusalemnai el nasabanig ka membig yawo ne anwanafi mang so ma nem lahlafeni, eba meagam goh.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Afa nengigimba neana angoluwag el ambugonam nem wagfigonam minam kagwakef.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 God so nem obon eba ne mas anwanafig mo eso angoluwag nem ambugog amtakwale aitif afa kimbig wa nai luwalim gaba gwenaig esegonif. Afa mas mangim ga mo wahiyi.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Afa Sisas Godna Nalig lala sahukanam gawig gafugag elim ningitigiaminefena.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Afa ehengelim enaig esoni og, “Godna mom enaig esog og, ‘Kana lala eba Godum beten nenag lala afa ne enaig esigbi ofenaiba okwef elni nuwagig lala.’”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Afa mungwali osuna enanai yi Sisas elim ogfu fenugena. Afa so amunai pris i, nihemo anwana el i, afa amunai el i enag one ehem tigifati.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Afa mungwali ehena mom hugna membeni naso sonag elni minam kikisegoni eso mas Sisasim tigifatini mo.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.