Lucas 19
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs BKJ
1 Afa Sisas ika Jeriko kimbig pugunam ikafnaba ogna Jerusalem kimbig gam ika.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Afa el mungo ena kimbig wa gafna ehena unehlagba Sakias eba kig wambugule elni misog el afa ehe enaksag kigna fena.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Afa enag ogna Sisasim nangu, og, ahanaig el mahim, afa mahim el numb Sisasim kagunibi gihigegfohun aseg nangwag mo. Eba tumog el fena.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Afa so gof ikanam fik liyi fukonam gafna ogna Sisasim nangu, ati anwanafena, og Sisasba ohuna mina bof.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Afa Sisas ika enanai yi pugunam eso liim fahigeagena mahim Sakias gafnaba so Sakiasim enaig esona og, “Sakias, au ikagna pebo yawaba ka neana lalagam ahkagim.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Afa ehe ikagna penam. Afa so ehena olug kiafigigeafnaba eso Sisasim sulufana lalagam ahkana.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Afa mungwali el nangwagnim heafgelni olug yi enaig esogona, og, “Ei, sohnaba amtakwalig elni lala ika ga.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Afa ahka lala ahagafnaba eso Sakias bihianam enaig esona, og, “Ainiyag so hig, ming gehnai ka elim gawig hwainigim mimagenif. Afa gawig so ka okwefen ikafna eba ka piske sambaga sambaga fenif.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “Yawo God ati ohuna lalanaiba mungwali elim wambug. Sohna el gaba eba Abrahamna luwalig.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Inim Elbi eba el so awaie saigog enam yisigin bog ogna piske wambum.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Afa mahim Sisas mo sihiagofnaba el ena mo higahufna, afa so Sisas waskwes mo enaig sihifeni, og, eba ati Jerusalemgam ika puguagim muhwa fena. Ehengel onigini og, eba Godna bog meg ambagwa ikagna puguf.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Afa Sisas enaig esona, og, “Amunai el so ogna wahigam kimbig gam ika eba enanai yi so el ehem misog el wahif. Afa nengigimba eba piske bonam eso heafna kimbigim nangwaghiagef.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Afa mahim akafiba eba heafna gafugag elim ningam pugufewagig enaig elim unetiginam eso kig mimagenim afa so enaig esonif, og, ‘Ena kig ne wambinim eso ne gawig enena gafugafeagi mahim ikan enanai yi feiba ka so piske bo.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Afa heafna kimbig wanai ehem olug hugunam kagagenagini. Afa mahim ikanaba afa so mingnag el ningitigini, og ma ahu mo sihi, amunai el so ikag ena kimbig eso enaig sihifif og, ‘Kam kusig masa sonag el kagelni misog el fef.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Afa mahim misog elim wahiniba eso piske bona ehe bonam enaig esona, og gafugag elim unegon autunam so ka kig faini enag koka anwanafe ahanansi kig mungo mugog el mungwali kikig.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Afa mungo el gosu bonam enaig sihifena og, ‘Amunai, neana kig so ka fag enena gafugafegba ka 10 kig gwesim hilig fag.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Afa misog el ehem enaig esona og, ‘Ne lahlag gafugag el ne lahlag gafugafeg. Ne weitiaklugim ninumwehea fagba pugu naligfeg ka nem wahiaiba so na ningam pugufewagig kimbigim nangwaghiage.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Afa angigieg gafugag el bona enaig esona og, ‘Amunai, neana kig so ka fag enena gafugafegba ka afawa pugufeg kig gwesim hilig fag.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Afa so misog el ehem sihina, og ‘Ka nem wahiaiba so na afawa pugufeg kimbigim nangwaghiage.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Afa ming gafugag el bonam enaig esona og, ‘Amunai, neana kig so ka fag enaba hoka ka lofugna kikegim faka wahiag.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Naigba ka esegba eba ka nem enaig anwanafenag ne kifutig mo sihiaule el nafeg. Afa mahim mingnag elbi mangwalba fakigbi afa ne wafaf. Afa mahim mingnag el fane ihigimbi afa ena gaba ne faf. Enag so ka embefeg.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Afa misog el ehem enaig sihifena, og, ‘Ne gafugag el amtakwalig nibeafna moawa ka nem kotim enafe. Ati anwanafeg kaba kifutig mo sihiaule el afa kaba amangel so mang sukug enag ka wambug, afa amangel so asona fane ihigig enag ka wambug.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Afa ne enaig eseite so na kana kigba benk wa fakaite. Koka piske bonam eso ming moni nahlum gwesim hilifeg fa?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Afa el muhwa agfohiafnaba eso enaig esona og, ‘Nengel so na ehena kig wambug so na faim el so 10 kig feg.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Afa enaig esogona, og, ‘Amunai sonag elbi ati 10 kig feg.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Afa esona og, ‘Ka nem osihin mungwali el so mangna feasaig eba ka mingnag pasinif afa amangel mang wambug hwainig awaieg afa wesig kiki wambughu eba ka mwehwa fatinafe.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Afa sonag angoluwag el so kana agfohie ehe mas ka misog el gohugum membig mo enam wambinim wanambugonam kana nofwa kwagiaiti.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Afa Sisas enaig waskwes mo sihi wahianam eso ehe mo Jerusalemgam ikana.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Afa Sisas ika Betfage afa Betani kimbig oliv mug muhwa ofefnaba. Afa sambaganigi pahlukuiag elim ningitigina.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Afa onigitigifnaba enaig sihifeni, og, “Afa ne ena kimbig ika ahpugunam afa ne ahnanguiba donki ambag weana kikeagig wahig mas aman enanai yi pegana mo eso ne wemo ahpigina so na osum ahwanibo.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Afa ma ateamba nem amanba sahtigiba ‘Mang ahfe?’ So na enaig sohona, og, ‘Ainiyag oka enena gafugafe.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Sisas enaig sihifenugenam eso ningitigina afa ika ahnangonaba gwenaig esagena mo so sihinugenaba.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Eso wemo donkina nihinai ohopigifnaba afa so donkina awag ehem sahtigina og “Mangigim ne donkina nihinaiba weaba ahpigig.”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Afa ehenigi ehem ahsihina og “Ainiyag enena gafuga ofe.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Afa so ehenigi lofug mo heafgina ahug fanam donkina limuli yi ahskonam eso ahwani bona Sisasim og ma enanai yi fuku gai.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Eso fuku ganam ikana, afa mahim akafenaba el heafgelni nihi lofug hugfuhiaginim mina wa skoahuna.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Afa ma bo oliv mug mina wa pugunam enam wahia pe akafenaba afa so enaksag pahlukuiag el sifakaligna ambugoafnaba Godna unehlagim fingifini enaigba esinibi eba mungwali kifutigim so nanguni.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Afa ehengel enaig esogona og;
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Afa mingnagba Farisi el enanaiyi saho agfohiafna ena mungwali ahunam Sisasim enaig esuni, og, “Tisa, so na kwenim so ma sohnaig esigim wahiyi.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Afa Sisas wahgi enaig sihifeni, og, “Afa eba mwahlaibi agfohiefiba, afa so sona hunba Godna unehlagimba figifi.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Afa Sisas bo Jerusalem muhwa pugunam ena kimbigim nangunam ufwena.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Afa ehe og, “O Jerusalemnai el nasabanig ka membig yawo ne anwanafi mang so ma nem lahlafeni, eba meagam goh.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Afa nengigimba neana angoluwag el ambugonam nem wagfigonam minam kagwakef.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 God so nem obon eba ne mas anwanafig mo eso angoluwag nem ambugog amtakwale aitif afa kimbig wa nai luwalim gaba gwenaig esegonif. Afa mas mangim ga mo wahiyi.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Afa Sisas Godna Nalig lala sahukanam gawig gafugag elim ningitigiaminefena.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Afa ehengelim enaig esoni og, “Godna mom enaig esog og, ‘Kana lala eba Godum beten nenag lala afa ne enaig esigbi ofenaiba okwef elni nuwagig lala.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Afa mungwali osuna enanai yi Sisas elim ogfu fenugena. Afa so amunai pris i, nihemo anwana el i, afa amunai el i enag one ehem tigifati.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Afa mungwali ehena mom hugna membeni naso sonag elni minam kikisegoni eso mas Sisasim tigifatini mo.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.