Lucas 16
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NAA
1 Afa Sisas heafna pahlukuiag elim enaig sihifeni og, “Amunai el heafa ati fahigeawagig el fena, afa enag mingnag el ambugonam ehena amunai elim sihini og sonag fahigeawagig elbi neana gawig isug awaieg fatig.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Afa eso amunai el fahigeawagig elim unenam ma bonaba eso sihina, og, ‘Ka neana ohunaig nihe mo higig? So na ikanam kana mungwali gawig so na wambugena so na enam sihiage. Afa mas ne enaig gafugaba piske fei.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Afa so fahigeawagig el hefum enaig esona og, ‘Afa so ka ahanaig esef? Afa kam amunai el ogna fahigeawagig gafuga wanaim ningihia, afa ka mas kifutig mo namo ka so aman elniba ika bite tutohiagig gafugaba fegofi, afa ka elni kig mungunim fagim kam ahwanifeg.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Afa yawu ka onigig, ka mang fegimba, mahim kam amunai elbi enaig gafuga wanaiba ningihiaiba so ma el kam kweagfui.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Afa so mungo mungo elim unenugenaba eso ambugona, ehengel so amunai elni gawig isug wambugini, afa mungo el bo gof pugunaba, eso fahigeawagig el ehem sahna, og, ‘Ne ahanansi kana amunai elni gawigba isugba fana.’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Afa wahigi ehem sihina, og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wel dramna’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa so na susulenam ikagna 50 dram ginofe.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Afa ming el sum bo pugunaba afa fahigeawagig el ehem sahna og, ‘Nana isug fag gawigba ahanansi’, afa sihina og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wit bekna,’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa so enag pepa nem fainiba afa ne 80 bek ginofena.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Afa so sumi yi amunai el ati ehena enaigim anwanafenam og, ‘Sonag elbi lahlag elho fegim afa eba heafna onigigim goseg okug.’ Afa bitenai nihenai elni onigig eba afambusug elni onigigim gwesim gosunug bitenai gafuga figibi.”
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Afa Sisas sihini og, “Afa ne bitenai gawigim kikehli gafuga feagfohba nog so ma kam el muhwa fegoni, afa sona gawigba eba mahim autunai wa awaieba eso God nem sulufunim ahu lala higeg gohug wa lahlag auguiafuf.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Afa mahim aman mungo mungo gawigimba numwehiage akafi eba enaksag gawigim gaba gwenaig eseg. Afa so aman mas wesig nihem yuhwafei eba nalig nihem gaba gwenaig eseg.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Afa eba ne ohuna bitenai gawigim numwehig hwanigba eba aman so nem heven wanai mang lahlagba faibi so na ninumwehige?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Afa eba ne mingnag elni gawigim numwehig hwainig fif, eba aman so neana gawigba nem faif?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Afa mas aman sambaga misog elni gafugaba fei eba aman misog el so ehem lahla feafag, eba naho ehena mo higigim pahlukug, afa aman misog el so mas ehem lahla feafai eba ehena mo mas hignam pahlukui, afa eba amani mo ahnai skaug fenaiba afa amani mo mas fatinafe, afa nofe ne God mi bitenai gawig mi wahi.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Afa Farisi elbi hugna kigim onigahu, afa ehengel ena mungwali mo higinim, mahim Sisas sihiagenaba afa so Sisasim moalabuni.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Nengel ne enaig onigig nog elni nof wa kikeahba lahlag nihe feahu. Afa eba God ati neana olug onigigimba anwanafenig, afa enaba ne onigig eba lahlag, afa Godna nofwaba eba amtakwalig.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 “Afa nihe mo i mo fa sihiaule elni mo i gwese gohug ikag Jon pugu gohug, afa enanaiba Godna bog meg lahlag mo mungwali kimbig opugu ka afa so mungwali el hugunam kifutigim gafuga fig ogna ahu Godna bog megam saho gohum.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Afa of i bite i eba ika awaief afa wetiklug ginofba Godna nihe moba mas awaie eba gwese gofuf.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Sisas enaig esona og, aman so heafna angwafigim hwaiyunam afa ming angwafig fafe, enaig elbi eba aga taitug el. Afa aman so angwafigim hwaiyu fatif afa so ming el fafe ehe gaba aga taitufeg el.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Afa autunam el mungo gawig numbni fena eheba lahlag lofug yimieg aitiagefnam afa fane lahlag negeaufna.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Afa ehena lala mengig muhwaba eba el kukwalig enehna gafna ehena unehlagba Lasarus,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 ehe enaig onigina og ma gawig numbni elni fane ogug sime skaug apaigofiba ogna so wambinefefum afa so mawang ambugofnam ehena nehugugum libeahga fifni.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Afa so gof mahim ehem wahanaba, Godna ofwanai el ambugog wanigahunaba eso ika Abraham mi ahagafnaba afa sumi yi gawig numbni elim wahanaba eso fakini.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Afa so ehe ika tautig kimbig pugunam eso onigigaufna afa so gweyi sisigam ninofenaba Abraham mi Lasarusi wahigwa ahagafna.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Afa so enaig unefena og, ‘Humuan Abraham kam afafenam eso Lasarusim ningihiaba so ma kam bu ningabulni figihiana obu mileg wa fakanaiba so ma kam liputi. Ka sahug suwi ihnol megam goba afa kam tautigfiageg.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Afa Abraham ehem sihina og, ‘Luwal so na onigim, afa ne nofkikenaba gofnaba mungwali gawig ne nimbefum mungo ne onigina afa Lasarusba eba amtakwalig mungwali ehem pugunagena. Enag yawaba bog ohuna kimbig wa lahlag ga, afa neba tautig amtakwalig ne afa.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Afa mingba enaig eseg, God bigim bite olyi kowaugug fakanig afa nengel ne mas kagel nangum peifambufi ambugoi afa kagel ka mas peifambufi nengel nangum gaba ahui.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Afa gawig numbni el enaig esona og, ‘Humuan ka nem enaig sahna ofena so na Lasarusim ningihiaba so me kikeafna Awagna lalagam ikai.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Afa kana niliteba afawa pugufeg Lasarus so ma ika kifutig mo faibi eso ma amtakwalig nihem wahinim olug wahgifi masa ambugog ohuna kimbig wa tautig fif.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Afa Abraham esona og, ‘Mosesna mo i afa mo fiule elni mo i so ma numwehe angug wabuihaginim ohuna moba higi.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Afa gawig numbni el esona og, ‘Humuan Abraham sonaigba ahanaig esi mo eba aman sati wahag enag ehe so ma piske bitekfenai puguna ika sihinibi eso ma olug wahgifi.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Afa Abraham ehem enaig sihifena og, ‘Afa so Mosesna mo i afa mo fiule elni mo i higig hwanigba fif eba melig wahag el gaba ika sihinibi mas olug wahgifi.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.