Lucas 16
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs BKJ
1 Afa Sisas heafna pahlukuiag elim enaig sihifeni og, “Amunai el heafa ati fahigeawagig el fena, afa enag mingnag el ambugonam ehena amunai elim sihini og sonag fahigeawagig elbi neana gawig isug awaieg fatig.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Afa eso amunai el fahigeawagig elim unenam ma bonaba eso sihina, og, ‘Ka neana ohunaig nihe mo higig? So na ikanam kana mungwali gawig so na wambugena so na enam sihiage. Afa mas ne enaig gafugaba piske fei.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Afa so fahigeawagig el hefum enaig esona og, ‘Afa so ka ahanaig esef? Afa kam amunai el ogna fahigeawagig gafuga wanaim ningihia, afa ka mas kifutig mo namo ka so aman elniba ika bite tutohiagig gafugaba fegofi, afa ka elni kig mungunim fagim kam ahwanifeg.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Afa yawu ka onigig, ka mang fegimba, mahim kam amunai elbi enaig gafuga wanaiba ningihiaiba so ma el kam kweagfui.’
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Afa so mungo mungo elim unenugenaba eso ambugona, ehengel so amunai elni gawig isug wambugini, afa mungo el bo gof pugunaba, eso fahigeawagig el ehem sahna, og, ‘Ne ahanansi kana amunai elni gawigba isugba fana.’
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Afa wahigi ehem sihina, og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wel dramna’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa so na susulenam ikagna 50 dram ginofe.’
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Afa ming el sum bo pugunaba afa fahigeawagig el ehem sahna og, ‘Nana isug fag gawigba ahanansi’, afa sihina og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wit bekna,’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa so enag pepa nem fainiba afa ne 80 bek ginofena.’
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Afa so sumi yi amunai el ati ehena enaigim anwanafenam og, ‘Sonag elbi lahlag elho fegim afa eba heafna onigigim goseg okug.’ Afa bitenai nihenai elni onigig eba afambusug elni onigigim gwesim gosunug bitenai gafuga figibi.”
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Afa Sisas sihini og, “Afa ne bitenai gawigim kikehli gafuga feagfohba nog so ma kam el muhwa fegoni, afa sona gawigba eba mahim autunai wa awaieba eso God nem sulufunim ahu lala higeg gohug wa lahlag auguiafuf.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Afa mahim aman mungo mungo gawigimba numwehiage akafi eba enaksag gawigim gaba gwenaig eseg. Afa so aman mas wesig nihem yuhwafei eba nalig nihem gaba gwenaig eseg.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Afa eba ne ohuna bitenai gawigim numwehig hwanigba eba aman so nem heven wanai mang lahlagba faibi so na ninumwehige?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Afa eba ne mingnag elni gawigim numwehig hwainig fif, eba aman so neana gawigba nem faif?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 “Afa mas aman sambaga misog elni gafugaba fei eba aman misog el so ehem lahla feafag, eba naho ehena mo higigim pahlukug, afa aman misog el so mas ehem lahla feafai eba ehena mo mas hignam pahlukui, afa eba amani mo ahnai skaug fenaiba afa amani mo mas fatinafe, afa nofe ne God mi bitenai gawig mi wahi.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Afa Farisi elbi hugna kigim onigahu, afa ehengel ena mungwali mo higinim, mahim Sisas sihiagenaba afa so Sisasim moalabuni.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Nengel ne enaig onigig nog elni nof wa kikeahba lahlag nihe feahu. Afa eba God ati neana olug onigigimba anwanafenig, afa enaba ne onigig eba lahlag, afa Godna nofwaba eba amtakwalig.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Afa nihe mo i mo fa sihiaule elni mo i gwese gohug ikag Jon pugu gohug, afa enanaiba Godna bog meg lahlag mo mungwali kimbig opugu ka afa so mungwali el hugunam kifutigim gafuga fig ogna ahu Godna bog megam saho gohum.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Afa of i bite i eba ika awaief afa wetiklug ginofba Godna nihe moba mas awaie eba gwese gofuf.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 “Sisas enaig esona og, aman so heafna angwafigim hwaiyunam afa ming angwafig fafe, enaig elbi eba aga taitug el. Afa aman so angwafigim hwaiyu fatif afa so ming el fafe ehe gaba aga taitufeg el.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 “Afa autunam el mungo gawig numbni fena eheba lahlag lofug yimieg aitiagefnam afa fane lahlag negeaufna.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Afa ehena lala mengig muhwaba eba el kukwalig enehna gafna ehena unehlagba Lasarus,
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 ehe enaig onigina og ma gawig numbni elni fane ogug sime skaug apaigofiba ogna so wambinefefum afa so mawang ambugofnam ehena nehugugum libeahga fifni.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Afa so gof mahim ehem wahanaba, Godna ofwanai el ambugog wanigahunaba eso ika Abraham mi ahagafnaba afa sumi yi gawig numbni elim wahanaba eso fakini.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Afa so ehe ika tautig kimbig pugunam eso onigigaufna afa so gweyi sisigam ninofenaba Abraham mi Lasarusi wahigwa ahagafna.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Afa so enaig unefena og, ‘Humuan Abraham kam afafenam eso Lasarusim ningihiaba so ma kam bu ningabulni figihiana obu mileg wa fakanaiba so ma kam liputi. Ka sahug suwi ihnol megam goba afa kam tautigfiageg.’
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Afa Abraham ehem sihina og, ‘Luwal so na onigim, afa ne nofkikenaba gofnaba mungwali gawig ne nimbefum mungo ne onigina afa Lasarusba eba amtakwalig mungwali ehem pugunagena. Enag yawaba bog ohuna kimbig wa lahlag ga, afa neba tautig amtakwalig ne afa.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Afa mingba enaig eseg, God bigim bite olyi kowaugug fakanig afa nengel ne mas kagel nangum peifambufi ambugoi afa kagel ka mas peifambufi nengel nangum gaba ahui.’
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Afa gawig numbni el enaig esona og, ‘Humuan ka nem enaig sahna ofena so na Lasarusim ningihiaba so me kikeafna Awagna lalagam ikai.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Afa kana niliteba afawa pugufeg Lasarus so ma ika kifutig mo faibi eso ma amtakwalig nihem wahinim olug wahgifi masa ambugog ohuna kimbig wa tautig fif.’
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Afa Abraham esona og, ‘Mosesna mo i afa mo fiule elni mo i so ma numwehe angug wabuihaginim ohuna moba higi.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Afa gawig numbni el esona og, ‘Humuan Abraham sonaigba ahanaig esi mo eba aman sati wahag enag ehe so ma piske bitekfenai puguna ika sihinibi eso ma olug wahgifi.’
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Afa Abraham ehem enaig sihifena og, ‘Afa so Mosesna mo i afa mo fiule elni mo i higig hwanigba fif eba melig wahag el gaba ika sihinibi mas olug wahgifi.’”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.