Lucas 16

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Afa Sisas heafna pahlukuiag elim enaig sihifeni og, “Amunai el heafa ati fahigeawagig el fena, afa enag mingnag el ambugonam ehena amunai elim sihini og sonag fahigeawagig elbi neana gawig isug awaieg fatig.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Afa eso amunai el fahigeawagig elim unenam ma bonaba eso sihina, og, ‘Ka neana ohunaig nihe mo higig? So na ikanam kana mungwali gawig so na wambugena so na enam sihiage. Afa mas ne enaig gafugaba piske fei.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Afa so fahigeawagig el hefum enaig esona og, ‘Afa so ka ahanaig esef? Afa kam amunai el ogna fahigeawagig gafuga wanaim ningihia, afa ka mas kifutig mo namo ka so aman elniba ika bite tutohiagig gafugaba fegofi, afa ka elni kig mungunim fagim kam ahwanifeg.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Afa yawu ka onigig, ka mang fegimba, mahim kam amunai elbi enaig gafuga wanaiba ningihiaiba so ma el kam kweagfui.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Afa so mungo mungo elim unenugenaba eso ambugona, ehengel so amunai elni gawig isug wambugini, afa mungo el bo gof pugunaba, eso fahigeawagig el ehem sahna, og, ‘Ne ahanansi kana amunai elni gawigba isugba fana.’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Afa wahigi ehem sihina, og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wel dramna’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa so na susulenam ikagna 50 dram ginofe.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Afa ming el sum bo pugunaba afa fahigeawagig el ehem sahna og, ‘Nana isug fag gawigba ahanansi’, afa sihina og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wit bekna,’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa so enag pepa nem fainiba afa ne 80 bek ginofena.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Afa so sumi yi amunai el ati ehena enaigim anwanafenam og, ‘Sonag elbi lahlag elho fegim afa eba heafna onigigim goseg okug.’ Afa bitenai nihenai elni onigig eba afambusug elni onigigim gwesim gosunug bitenai gafuga figibi.”
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Afa Sisas sihini og, “Afa ne bitenai gawigim kikehli gafuga feagfohba nog so ma kam el muhwa fegoni, afa sona gawigba eba mahim autunai wa awaieba eso God nem sulufunim ahu lala higeg gohug wa lahlag auguiafuf.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Afa mahim aman mungo mungo gawigimba numwehiage akafi eba enaksag gawigim gaba gwenaig eseg. Afa so aman mas wesig nihem yuhwafei eba nalig nihem gaba gwenaig eseg.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Afa eba ne ohuna bitenai gawigim numwehig hwanigba eba aman so nem heven wanai mang lahlagba faibi so na ninumwehige?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Afa eba ne mingnag elni gawigim numwehig hwainig fif, eba aman so neana gawigba nem faif?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Afa mas aman sambaga misog elni gafugaba fei eba aman misog el so ehem lahla feafag, eba naho ehena mo higigim pahlukug, afa aman misog el so mas ehem lahla feafai eba ehena mo mas hignam pahlukui, afa eba amani mo ahnai skaug fenaiba afa amani mo mas fatinafe, afa nofe ne God mi bitenai gawig mi wahi.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Afa Farisi elbi hugna kigim onigahu, afa ehengel ena mungwali mo higinim, mahim Sisas sihiagenaba afa so Sisasim moalabuni.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Nengel ne enaig onigig nog elni nof wa kikeahba lahlag nihe feahu. Afa eba God ati neana olug onigigimba anwanafenig, afa enaba ne onigig eba lahlag, afa Godna nofwaba eba amtakwalig.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Afa nihe mo i mo fa sihiaule elni mo i gwese gohug ikag Jon pugu gohug, afa enanaiba Godna bog meg lahlag mo mungwali kimbig opugu ka afa so mungwali el hugunam kifutigim gafuga fig ogna ahu Godna bog megam saho gohum.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Afa of i bite i eba ika awaief afa wetiklug ginofba Godna nihe moba mas awaie eba gwese gofuf.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Sisas enaig esona og, aman so heafna angwafigim hwaiyunam afa ming angwafig fafe, enaig elbi eba aga taitug el. Afa aman so angwafigim hwaiyu fatif afa so ming el fafe ehe gaba aga taitufeg el.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Afa autunam el mungo gawig numbni fena eheba lahlag lofug yimieg aitiagefnam afa fane lahlag negeaufna.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Afa ehena lala mengig muhwaba eba el kukwalig enehna gafna ehena unehlagba Lasarus,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 ehe enaig onigina og ma gawig numbni elni fane ogug sime skaug apaigofiba ogna so wambinefefum afa so mawang ambugofnam ehena nehugugum libeahga fifni.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Afa so gof mahim ehem wahanaba, Godna ofwanai el ambugog wanigahunaba eso ika Abraham mi ahagafnaba afa sumi yi gawig numbni elim wahanaba eso fakini.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Afa so ehe ika tautig kimbig pugunam eso onigigaufna afa so gweyi sisigam ninofenaba Abraham mi Lasarusi wahigwa ahagafna.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Afa so enaig unefena og, ‘Humuan Abraham kam afafenam eso Lasarusim ningihiaba so ma kam bu ningabulni figihiana obu mileg wa fakanaiba so ma kam liputi. Ka sahug suwi ihnol megam goba afa kam tautigfiageg.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Afa Abraham ehem sihina og, ‘Luwal so na onigim, afa ne nofkikenaba gofnaba mungwali gawig ne nimbefum mungo ne onigina afa Lasarusba eba amtakwalig mungwali ehem pugunagena. Enag yawaba bog ohuna kimbig wa lahlag ga, afa neba tautig amtakwalig ne afa.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Afa mingba enaig eseg, God bigim bite olyi kowaugug fakanig afa nengel ne mas kagel nangum peifambufi ambugoi afa kagel ka mas peifambufi nengel nangum gaba ahui.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Afa gawig numbni el enaig esona og, ‘Humuan ka nem enaig sahna ofena so na Lasarusim ningihiaba so me kikeafna Awagna lalagam ikai.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Afa kana niliteba afawa pugufeg Lasarus so ma ika kifutig mo faibi eso ma amtakwalig nihem wahinim olug wahgifi masa ambugog ohuna kimbig wa tautig fif.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Afa Abraham esona og, ‘Mosesna mo i afa mo fiule elni mo i so ma numwehe angug wabuihaginim ohuna moba higi.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Afa gawig numbni el esona og, ‘Humuan Abraham sonaigba ahanaig esi mo eba aman sati wahag enag ehe so ma piske bitekfenai puguna ika sihinibi eso ma olug wahgifi.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Afa Abraham ehem enaig sihifena og, ‘Afa so Mosesna mo i afa mo fiule elni mo i higig hwanigba fif eba melig wahag el gaba ika sihinibi mas olug wahgifi.’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.