Lucas 15
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NAA
1 Afa moni wambug el i afa ahanaig ahanaig nihenai el i ambugog muhwa agfohiafnaba Sisasna mo higfafna.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Afa Farisi el i nihemo anwanag el i olug kakageaginim og, “Mangigim Sisasba ehengelimbi hihe fenigim afa faneba wan one.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Afa mahim enaig esinibi eso Sisas waskwes mo sihina.
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 Og, “Eba el nengelnai 100 sipsip feg afa mahim mungo mo awaiegba afa so 99 mungo agfohieba faneba ahu ahgage agfo. Afa enag el mas wahiai eba mahimsi yisgegohug eso ufag.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Afa ufagim eso fokwag ohumbug wa kufehlag ombuahba ehe mo sifakale bo.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Afa mahim lalagam obugum eso heafna hihem afa mungo kimbig wanaim unetigigim og, ‘Au ambugog nawo sifakali kana sipsip mungo awaiena ati ka piskeg ufagim sulufa obug.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Sisas enaig esona. Ka nem inim osihin ahanaig sifakal so hevenwaba puguf eba mahim mungo el amtakwalig nihe nai olug wahigifeg eba nalig feg, afa enaig sifakalba 99 elbi gwenaig lahlag agfohie eba gweyiagig feg. Afa el so amtakwalig nihenai so olug wahigi ofe enaba naho ehem hugunam sifakalinig.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Afa Sisas enaig sihifena og, “Angwafig sambaga ningam pugufewagig kig enaig feg afa mungo awaieg lala wa afa so ehe wi gafagim pupohiageakahba mahimsi yisgiego, feg feg ufagim.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Eso heafna hihem afa mungo kimbig wanaim unetigigim og, ‘Ei au ambugog nawo sifakali kig mungo kana awaiena ka yisgiegohug ati ka piskeg fag’”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Afa Sisas enaig esona og, “Ka nem yuhwa mo sihinig. Enaig sifakalba eba gwenaig Godna ofwanai el gaba esig mahim amanba olug wahigi feg Ainiyagna mina gamba puguba.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Afa Sisas piske enaig sihigena og, “El sambaganigi luwal feg.
11 Jesus continuou:
12 Afa so sumineg enaig esona og, ‘Humuan ka onigig, kam gwese mungwali gawig mimangetiginuge, fi kam fai afa kikeafna etegim fai, kamba yawu so faim’, eso awag gwenaig eseni.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Afa managig hwainig suminegba heafna mungwali gawig elim mimagen kafnaba enananam kig mo wambunam afa so eheba wahigwa kimbig gam ikana, ika enanai esegofnaba heafna kigba mungwali taituf awaie fatina.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Afa mahim kig awaienaba, afa so bini nalig ena kimbig pugunaba ehem bini hugunam wahanaba eso pugu elim gafugagim sahinugea ikafna.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sahinugeakan el mungo tatam wangafna enag fa tata gafugag wa ningihiana og, ma tatam nangwaghige gofi.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Afa eheba tatam fane fainim mahim ahgageafufnaba afa tatam nangogawan mahim ehem bini wahanaba eso ogna tatana fane wambenefena afa mas aman fane faina mo.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Afa so gan gweyi oniginam esona og, ‘Afa kana Humuana gafugag elni mungwaliba eba faneba nalighe gohun, afa ka ohuna nai yi gahba kam bini hugunam wahageg.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Magofi kawo Humuan nangum piske ika, ka ikanam ka so Humuanim enaig sihifena Humuan, ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Afa kaba mang lahlag el mo na ne kam kana luwal moawonai, se kam isug wahiaiba ka so neana gafugag el lofei.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 “Eso gwenaig esena bihianam Awag nangum ikana, afa mahim wahigwa feafnaba, Awag nangunam afa hugna sifakalinam eso kikini ikan heafna legim ningana pugufenam afofafena feafana.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Afa leg enaig esona og, ‘Humuan, kaba ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig. Kaba mang lahlag el mo na ne kam, kana luwal moawona.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Afa so awag heafna gafugag elim unenim enaig sihifeni og, ‘Ikagna ahu kwieg lofug kikeafna fambugu fatini afa kig wesig ningabuli yi fatini afa mog lofug mong yi fatini.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Afa ahunam bulmakau ambag sulufu wanig ambugonam so tigi, nawo ahganam so sifakali.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Afa enaba eba ohuna luwal kana ati awaiena afa yawaba ati piske bog nofkikena gohug. Afa mas awaieg mo.’ Afa so nalig fane ahgamine fenam eso sifakalini.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Afa enenamba eba ehena etegba aso wa gan so bona afa bo muhwa pugunaba heafgelni lala muhwa afa so buyisna auneh higna.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Afa so gafugag elim unena, ma bonaba eso sahnagena, og, ‘Sonaba mang ofi?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Afa gafugag el ehem sihina, og, ‘Eba neana sumineg ati piske bo pugugba enaig neana awag bulmakau ambag tigeg. Enaba awag legim nangugim sifakaleg, luwal mas awaiena mo afa eba ati piske bo pugug.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Afa eteg ena mo higinam olug kakageagena mas lalagam sawiyifei ikana mo eso awag pugu afwabagam bona motitfenagena, og, ma eiyi ehena olug efihiahlai.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Afa eheba wahigi awagim enaig sihifena, og, ‘Ahnaig eseg? Sa kaba enaksag yiawaba ka neana gafugagim ehegepuseakag, ka ofe naiba isug gafugag el lofeg, afa ka mas neana mom flafui, afa ne mas kam ahnana mo meme luwalig faina mo afa mas ka kikeafna hihem enaig sifakal ka wan feg mo, eba awai.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Afa sona luwal kikeafna sumineg so eba mungwali gawig neana okug ahanaig ahanaig wa taitufeg wahiagim eso piske yawa mo bogba ne ehem sifakalenagim afa ne bulmakau ambag tigeg.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Afa awag ehem enaig sihifena og, ‘Luwal higeg ati big ahagag mungwali gawig so kana feg eba neana.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Afa yawaba nawo sifakali so ma bigna olug lahla fei neana sumineg ati ika awaiena afa yawaba piske bog nofkikena gohug, afa big ehem suluofig.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.