Lucas 15

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Afa moni wambug el i afa ahanaig ahanaig nihenai el i ambugog muhwa agfohiafnaba Sisasna mo higfafna.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Afa Farisi el i nihemo anwanag el i olug kakageaginim og, “Mangigim Sisasba ehengelimbi hihe fenigim afa faneba wan one.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Afa mahim enaig esinibi eso Sisas waskwes mo sihina.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Og, “Eba el nengelnai 100 sipsip feg afa mahim mungo mo awaiegba afa so 99 mungo agfohieba faneba ahu ahgage agfo. Afa enag el mas wahiai eba mahimsi yisgegohug eso ufag.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Afa ufagim eso fokwag ohumbug wa kufehlag ombuahba ehe mo sifakale bo.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Afa mahim lalagam obugum eso heafna hihem afa mungo kimbig wanaim unetigigim og, ‘Au ambugog nawo sifakali kana sipsip mungo awaiena ati ka piskeg ufagim sulufa obug.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Sisas enaig esona. Ka nem inim osihin ahanaig sifakal so hevenwaba puguf eba mahim mungo el amtakwalig nihe nai olug wahigifeg eba nalig feg, afa enaig sifakalba 99 elbi gwenaig lahlag agfohie eba gweyiagig feg. Afa el so amtakwalig nihenai so olug wahigi ofe enaba naho ehem hugunam sifakalinig.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Afa Sisas enaig sihifena og, “Angwafig sambaga ningam pugufewagig kig enaig feg afa mungo awaieg lala wa afa so ehe wi gafagim pupohiageakahba mahimsi yisgiego, feg feg ufagim.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Eso heafna hihem afa mungo kimbig wanaim unetigigim og, ‘Ei au ambugog nawo sifakali kig mungo kana awaiena ka yisgiegohug ati ka piskeg fag’”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Afa Sisas enaig esona og, “Ka nem yuhwa mo sihinig. Enaig sifakalba eba gwenaig Godna ofwanai el gaba esig mahim amanba olug wahigi feg Ainiyagna mina gamba puguba.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Afa Sisas piske enaig sihigena og, “El sambaganigi luwal feg.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Afa so sumineg enaig esona og, ‘Humuan ka onigig, kam gwese mungwali gawig mimangetiginuge, fi kam fai afa kikeafna etegim fai, kamba yawu so faim’, eso awag gwenaig eseni.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Afa managig hwainig suminegba heafna mungwali gawig elim mimagen kafnaba enananam kig mo wambunam afa so eheba wahigwa kimbig gam ikana, ika enanai esegofnaba heafna kigba mungwali taituf awaie fatina.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Afa mahim kig awaienaba, afa so bini nalig ena kimbig pugunaba ehem bini hugunam wahanaba eso pugu elim gafugagim sahinugea ikafna.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sahinugeakan el mungo tatam wangafna enag fa tata gafugag wa ningihiana og, ma tatam nangwaghige gofi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Afa eheba tatam fane fainim mahim ahgageafufnaba afa tatam nangogawan mahim ehem bini wahanaba eso ogna tatana fane wambenefena afa mas aman fane faina mo.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Afa so gan gweyi oniginam esona og, ‘Afa kana Humuana gafugag elni mungwaliba eba faneba nalighe gohun, afa ka ohuna nai yi gahba kam bini hugunam wahageg.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Magofi kawo Humuan nangum piske ika, ka ikanam ka so Humuanim enaig sihifena Humuan, ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Afa kaba mang lahlag el mo na ne kam kana luwal moawonai, se kam isug wahiaiba ka so neana gafugag el lofei.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 “Eso gwenaig esena bihianam Awag nangum ikana, afa mahim wahigwa feafnaba, Awag nangunam afa hugna sifakalinam eso kikini ikan heafna legim ningana pugufenam afofafena feafana.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Afa leg enaig esona og, ‘Humuan, kaba ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig. Kaba mang lahlag el mo na ne kam, kana luwal moawona.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Afa so awag heafna gafugag elim unenim enaig sihifeni og, ‘Ikagna ahu kwieg lofug kikeafna fambugu fatini afa kig wesig ningabuli yi fatini afa mog lofug mong yi fatini.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Afa ahunam bulmakau ambag sulufu wanig ambugonam so tigi, nawo ahganam so sifakali.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Afa enaba eba ohuna luwal kana ati awaiena afa yawaba ati piske bog nofkikena gohug. Afa mas awaieg mo.’ Afa so nalig fane ahgamine fenam eso sifakalini.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Afa enenamba eba ehena etegba aso wa gan so bona afa bo muhwa pugunaba heafgelni lala muhwa afa so buyisna auneh higna.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Afa so gafugag elim unena, ma bonaba eso sahnagena, og, ‘Sonaba mang ofi?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Afa gafugag el ehem sihina, og, ‘Eba neana sumineg ati piske bo pugugba enaig neana awag bulmakau ambag tigeg. Enaba awag legim nangugim sifakaleg, luwal mas awaiena mo afa eba ati piske bo pugug.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Afa eteg ena mo higinam olug kakageagena mas lalagam sawiyifei ikana mo eso awag pugu afwabagam bona motitfenagena, og, ma eiyi ehena olug efihiahlai.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Afa eheba wahigi awagim enaig sihifena, og, ‘Ahnaig eseg? Sa kaba enaksag yiawaba ka neana gafugagim ehegepuseakag, ka ofe naiba isug gafugag el lofeg, afa ka mas neana mom flafui, afa ne mas kam ahnana mo meme luwalig faina mo afa mas ka kikeafna hihem enaig sifakal ka wan feg mo, eba awai.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Afa sona luwal kikeafna sumineg so eba mungwali gawig neana okug ahanaig ahanaig wa taitufeg wahiagim eso piske yawa mo bogba ne ehem sifakalenagim afa ne bulmakau ambag tigeg.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Afa awag ehem enaig sihifena og, ‘Luwal higeg ati big ahagag mungwali gawig so kana feg eba neana.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Afa yawaba nawo sifakali so ma bigna olug lahla fei neana sumineg ati ika awaiena afa yawaba piske bog nofkikena gohug, afa big ehem suluofig.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.