Lucas 15

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Afa moni wambug el i afa ahanaig ahanaig nihenai el i ambugog muhwa agfohiafnaba Sisasna mo higfafna.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Afa Farisi el i nihemo anwanag el i olug kakageaginim og, “Mangigim Sisasba ehengelimbi hihe fenigim afa faneba wan one.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Afa mahim enaig esinibi eso Sisas waskwes mo sihina.
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 Og, “Eba el nengelnai 100 sipsip feg afa mahim mungo mo awaiegba afa so 99 mungo agfohieba faneba ahu ahgage agfo. Afa enag el mas wahiai eba mahimsi yisgegohug eso ufag.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Afa ufagim eso fokwag ohumbug wa kufehlag ombuahba ehe mo sifakale bo.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Afa mahim lalagam obugum eso heafna hihem afa mungo kimbig wanaim unetigigim og, ‘Au ambugog nawo sifakali kana sipsip mungo awaiena ati ka piskeg ufagim sulufa obug.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Sisas enaig esona. Ka nem inim osihin ahanaig sifakal so hevenwaba puguf eba mahim mungo el amtakwalig nihe nai olug wahigifeg eba nalig feg, afa enaig sifakalba 99 elbi gwenaig lahlag agfohie eba gweyiagig feg. Afa el so amtakwalig nihenai so olug wahigi ofe enaba naho ehem hugunam sifakalinig.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Afa Sisas enaig sihifena og, “Angwafig sambaga ningam pugufewagig kig enaig feg afa mungo awaieg lala wa afa so ehe wi gafagim pupohiageakahba mahimsi yisgiego, feg feg ufagim.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Eso heafna hihem afa mungo kimbig wanaim unetigigim og, ‘Ei au ambugog nawo sifakali kig mungo kana awaiena ka yisgiegohug ati ka piskeg fag’”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Afa Sisas enaig esona og, “Ka nem yuhwa mo sihinig. Enaig sifakalba eba gwenaig Godna ofwanai el gaba esig mahim amanba olug wahigi feg Ainiyagna mina gamba puguba.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Afa Sisas piske enaig sihigena og, “El sambaganigi luwal feg.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Afa so sumineg enaig esona og, ‘Humuan ka onigig, kam gwese mungwali gawig mimangetiginuge, fi kam fai afa kikeafna etegim fai, kamba yawu so faim’, eso awag gwenaig eseni.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Afa managig hwainig suminegba heafna mungwali gawig elim mimagen kafnaba enananam kig mo wambunam afa so eheba wahigwa kimbig gam ikana, ika enanai esegofnaba heafna kigba mungwali taituf awaie fatina.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Afa mahim kig awaienaba, afa so bini nalig ena kimbig pugunaba ehem bini hugunam wahanaba eso pugu elim gafugagim sahinugea ikafna.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sahinugeakan el mungo tatam wangafna enag fa tata gafugag wa ningihiana og, ma tatam nangwaghige gofi.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Afa eheba tatam fane fainim mahim ahgageafufnaba afa tatam nangogawan mahim ehem bini wahanaba eso ogna tatana fane wambenefena afa mas aman fane faina mo.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Afa so gan gweyi oniginam esona og, ‘Afa kana Humuana gafugag elni mungwaliba eba faneba nalighe gohun, afa ka ohuna nai yi gahba kam bini hugunam wahageg.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Magofi kawo Humuan nangum piske ika, ka ikanam ka so Humuanim enaig sihifena Humuan, ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Afa kaba mang lahlag el mo na ne kam kana luwal moawonai, se kam isug wahiaiba ka so neana gafugag el lofei.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 “Eso gwenaig esena bihianam Awag nangum ikana, afa mahim wahigwa feafnaba, Awag nangunam afa hugna sifakalinam eso kikini ikan heafna legim ningana pugufenam afofafena feafana.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Afa leg enaig esona og, ‘Humuan, kaba ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig. Kaba mang lahlag el mo na ne kam, kana luwal moawona.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Afa so awag heafna gafugag elim unenim enaig sihifeni og, ‘Ikagna ahu kwieg lofug kikeafna fambugu fatini afa kig wesig ningabuli yi fatini afa mog lofug mong yi fatini.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Afa ahunam bulmakau ambag sulufu wanig ambugonam so tigi, nawo ahganam so sifakali.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Afa enaba eba ohuna luwal kana ati awaiena afa yawaba ati piske bog nofkikena gohug. Afa mas awaieg mo.’ Afa so nalig fane ahgamine fenam eso sifakalini.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Afa enenamba eba ehena etegba aso wa gan so bona afa bo muhwa pugunaba heafgelni lala muhwa afa so buyisna auneh higna.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Afa so gafugag elim unena, ma bonaba eso sahnagena, og, ‘Sonaba mang ofi?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Afa gafugag el ehem sihina, og, ‘Eba neana sumineg ati piske bo pugugba enaig neana awag bulmakau ambag tigeg. Enaba awag legim nangugim sifakaleg, luwal mas awaiena mo afa eba ati piske bo pugug.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Afa eteg ena mo higinam olug kakageagena mas lalagam sawiyifei ikana mo eso awag pugu afwabagam bona motitfenagena, og, ma eiyi ehena olug efihiahlai.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Afa eheba wahigi awagim enaig sihifena, og, ‘Ahnaig eseg? Sa kaba enaksag yiawaba ka neana gafugagim ehegepuseakag, ka ofe naiba isug gafugag el lofeg, afa ka mas neana mom flafui, afa ne mas kam ahnana mo meme luwalig faina mo afa mas ka kikeafna hihem enaig sifakal ka wan feg mo, eba awai.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Afa sona luwal kikeafna sumineg so eba mungwali gawig neana okug ahanaig ahanaig wa taitufeg wahiagim eso piske yawa mo bogba ne ehem sifakalenagim afa ne bulmakau ambag tigeg.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Afa awag ehem enaig sihifena og, ‘Luwal higeg ati big ahagag mungwali gawig so kana feg eba neana.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Afa yawaba nawo sifakali so ma bigna olug lahla fei neana sumineg ati ika awaiena afa yawaba piske bog nofkikena gohug, afa big ehem suluofig.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.