Lucas 14
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC
1 Afa mahim nuwagig osuna pugunaba Sisas ika Farisini goseg elni lala fane ahgafafnaba afa ehengel Sisasim nangufafna.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Afa kwakug el bonam Sisasim nanguna.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Afa so Sisas enaig elim nangunam afa so anwanag el mi Farisi el mi enaig saheni og, “Bigelni nihemo so ahanaig esog so big gih elim bi nuwagig osunaba lahla fifati me awai, awai me?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Afa ehengel mwahlai auguafena mas mo ahanaig esogona mo, eso Sisas ena elim lahla fefatinaba eso pugu ikana.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Afa so Sisas enaig sihifeni og, “Eba so nengelnai so na nuwagig osunaba luwalim o bulmakaubi mimewa pe nawakofiba so na nangu wahiai me awai ne ikagna fuakwa fati me?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Afa ehengel mas mo mungwag wahigi Sisasim fatini mo.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Afa Sisas elim fane ahga fag wa nangwagna, ehengel ogna ehe lahlag sime wa gosuf augu, afa so Sisas waskwes mo enaig sihifeni.
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 Og, “Afa so el mungo nem angwafig fa buyis wa unetigif nofe ne ahu lahlag sime wa gosuf augu eba ateame ming elim gishu wahianag ehe nalig unehlana fegim afa gwesim nem gosunig.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Afa enag el mahim nengigim boiba afa so buyis el nem unenam afa nem enaig sihinaf, og, sona elim siaba so wahiana mahim enaig esoiba afa so nem ahwanefe afa so na ikanam masgim amtakwalig sime wa pegaf.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Afa so buyis el bo nem fane negimba unenaf eba so ne ikanam masgim pega, ma ne enaig eseiba, eba so sonag el nem unenam enaig esonaf og hihe se bo ohuna gosug siawa pega. Ma nem enaig esenaiba eba el so na fane ahgafa ne ehengelni nofug wa unehlag nalig fafe.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Afa el so heafna unehlagim figifukuf eba God ehena unehlagim pigaupif, afa el so heafna unehlagim pigaupig eba God ehena unehlagim figifukuf.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Afa Sisas buyis awag elim enaig sihifena og, “Ne buyisba ofefiba nofe ka hihem, nilitem, hamagaum, afa gau ninganam enam mugom esen. Eso ehengel so nem mungwag buyis wa uninim gwenaig nem esinif.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Magofi, afa ne buyisba ofefiba eba so na gawig hwainig elim uneni, mong kukwaligni ninga wahigifenam afa nofug hwanigna.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Afa enaig elbi mas nem mungwag enaig esini, eba so na sifakale nengigimba God nem mungo faif mahim bite kifenai lahlag el piske bugiaga ofefiba.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Afa el mungo Sisas fane waneaufna enag ena mo higinam Sisasim enaig sihi fena og, “El so Godna bog megam saiyego buyis ne eba so ma sifakali.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “El mungo ena buyis nalig ofeba enag enaksag elim unetigig.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Afa ehe sufu wahiagim eso heafna gafugag elim ningihiana afa so gafugag el ikagim enaig eso og, ‘Au ambugog mungwali fane ati kukumeig gohug.’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Afa mungwali el wahigi ehem enaig sihi fini og kam kusig, afa ming el og, ‘Kaba bite ka kigna baimeg wahiag enag ka nanguagim aka, nasabam.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Afa ming el og, ‘Kaba bulmakau baimeg enag ka yuwigim aka nasabam.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Afa ming el og, ‘Kaba yawo ka angwafig fag na aseg ka bo mo nasabam.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Afa so gafugag el ena mo wambinam piske oku misog elim sihina afa misog el ena mom hignam abobugena afa so piske gafugag elim enaig sihifena og, ‘Ikagna ika mungwali mina wehstiatanig so taun mina ahkawag minefe so na ena mina ikafiba afa so na el elig amtakwalignam sulfuaka, nofug kuhlag afa mong wahigifenam so kana lala megam wan sahu ambugog.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Afa so gafugag el gwenaig eseg, ehe bonam misog elim, enaig sihifena og, ‘So na esogba ati ka gwenaig eseg afa mas lala megim yuhwa gohugeg mo.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Afa amunai el piske gafugag elim sihina og, ‘Taun mo wahianam so na minahug mina aso bog mina ika nangwagnam eso ne kifutig mo faim so ma kana lala yuhwa gohugei.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Afa ka nem osihin, mungwali el so ka gofgam unenig eba mas kana fane wesig ahgai.’”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Sisas nubwel elim wan ikafnaba wahigi enaig sihifeni og.
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Eba amanba ne kam pahluku obofiba so na kam hugna membena. Afa nimbiafna humuan, afahumuan, angwafig, luwal, nilite, mulwal afa nimbeafna nofkenagag so na ena mo sumi yi memben, Afa aman enaig eseg hwanigba eba enaig elbi mas kana pahlukuiag elbi fei.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Afa aman so hefum wahagim numwehiageg hwainig kam pahluku obofimba, enaig elbi mas kana pahlukuiag elbi fei.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Afa so aman nengelnai ogna lala nimba enaig elbi so ateaho gagim numweheg onigugeg og, lalaba enaba kigba yuhwa fei me awai, awai me?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Afa mas yuwana enaig onigugba fei, eba gweyi ikagna sumil guwatigig afa mas ena lalaba auwigi, afa so el enam nanguigim ehem moalabunug.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Afa so ehengel enaig esogog og, sonag elbi lalaba esegim mas auwigig mo.
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Afa misog el ogna ming misog el i fagna ahskotigi enag gahba onignageg ehena amibi 10 tausen ami feg afa ming misog elni amibi eba 20 tausen enaig ami feg enag ehe ogna anwanafenam eso fagna ahskotigi ateamba ehem filafe fati me awai, awai me?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Afa so ehe enaig onigigfef, og, mas yuhwafei eba mahim fagule wahigwa fifibi eso elim ningitigif og so ma mo fighunam sihibi soma fagna hagigim awaie.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Afa enaig feg so nengelnai aman heafna mungwali gawigim masgim fatiag hwainig fef eba mas kana pahlukuiag elbi gofi.”
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Afa Sisas enaig esona og, “Solba lahlag ehe, afa so solna miaklag awaief eba so big ahanaig esibi so ma piske miaklagwa fei?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Afa enaig solba mas fanem esenaiba mas lahla fei. Eba hugunam amtakwaleagegba el isugum fatig. El angnaba so na ena mom higim.”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.