Lucas 14
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARIB
1 Afa mahim nuwagig osuna pugunaba Sisas ika Farisini goseg elni lala fane ahgafafnaba afa ehengel Sisasim nangufafna.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Afa kwakug el bonam Sisasim nanguna.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Afa so Sisas enaig elim nangunam afa so anwanag el mi Farisi el mi enaig saheni og, “Bigelni nihemo so ahanaig esog so big gih elim bi nuwagig osunaba lahla fifati me awai, awai me?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Afa ehengel mwahlai auguafena mas mo ahanaig esogona mo, eso Sisas ena elim lahla fefatinaba eso pugu ikana.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Afa so Sisas enaig sihifeni og, “Eba so nengelnai so na nuwagig osunaba luwalim o bulmakaubi mimewa pe nawakofiba so na nangu wahiai me awai ne ikagna fuakwa fati me?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Afa ehengel mas mo mungwag wahigi Sisasim fatini mo.
6 A isto nada puderam responder.
7 Afa Sisas elim fane ahga fag wa nangwagna, ehengel ogna ehe lahlag sime wa gosuf augu, afa so Sisas waskwes mo enaig sihifeni.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 Og, “Afa so el mungo nem angwafig fa buyis wa unetigif nofe ne ahu lahlag sime wa gosuf augu eba ateame ming elim gishu wahianag ehe nalig unehlana fegim afa gwesim nem gosunig.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Afa enag el mahim nengigim boiba afa so buyis el nem unenam afa nem enaig sihinaf, og, sona elim siaba so wahiana mahim enaig esoiba afa so nem ahwanefe afa so na ikanam masgim amtakwalig sime wa pegaf.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Afa so buyis el bo nem fane negimba unenaf eba so ne ikanam masgim pega, ma ne enaig eseiba, eba so sonag el nem unenam enaig esonaf og hihe se bo ohuna gosug siawa pega. Ma nem enaig esenaiba eba el so na fane ahgafa ne ehengelni nofug wa unehlag nalig fafe.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Afa el so heafna unehlagim figifukuf eba God ehena unehlagim pigaupif, afa el so heafna unehlagim pigaupig eba God ehena unehlagim figifukuf.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Afa Sisas buyis awag elim enaig sihifena og, “Ne buyisba ofefiba nofe ka hihem, nilitem, hamagaum, afa gau ninganam enam mugom esen. Eso ehengel so nem mungwag buyis wa uninim gwenaig nem esinif.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Magofi, afa ne buyisba ofefiba eba so na gawig hwainig elim uneni, mong kukwaligni ninga wahigifenam afa nofug hwanigna.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Afa enaig elbi mas nem mungwag enaig esini, eba so na sifakale nengigimba God nem mungo faif mahim bite kifenai lahlag el piske bugiaga ofefiba.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Afa el mungo Sisas fane waneaufna enag ena mo higinam Sisasim enaig sihi fena og, “El so Godna bog megam saiyego buyis ne eba so ma sifakali.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “El mungo ena buyis nalig ofeba enag enaksag elim unetigig.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Afa ehe sufu wahiagim eso heafna gafugag elim ningihiana afa so gafugag el ikagim enaig eso og, ‘Au ambugog mungwali fane ati kukumeig gohug.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Afa mungwali el wahigi ehem enaig sihi fini og kam kusig, afa ming el og, ‘Kaba bite ka kigna baimeg wahiag enag ka nanguagim aka, nasabam.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Afa ming el og, ‘Kaba bulmakau baimeg enag ka yuwigim aka nasabam.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Afa ming el og, ‘Kaba yawo ka angwafig fag na aseg ka bo mo nasabam.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Afa so gafugag el ena mo wambinam piske oku misog elim sihina afa misog el ena mom hignam abobugena afa so piske gafugag elim enaig sihifena og, ‘Ikagna ika mungwali mina wehstiatanig so taun mina ahkawag minefe so na ena mina ikafiba afa so na el elig amtakwalignam sulfuaka, nofug kuhlag afa mong wahigifenam so kana lala megam wan sahu ambugog.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Afa so gafugag el gwenaig eseg, ehe bonam misog elim, enaig sihifena og, ‘So na esogba ati ka gwenaig eseg afa mas lala megim yuhwa gohugeg mo.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Afa amunai el piske gafugag elim sihina og, ‘Taun mo wahianam so na minahug mina aso bog mina ika nangwagnam eso ne kifutig mo faim so ma kana lala yuhwa gohugei.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Afa ka nem osihin, mungwali el so ka gofgam unenig eba mas kana fane wesig ahgai.’”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Sisas nubwel elim wan ikafnaba wahigi enaig sihifeni og.
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Eba amanba ne kam pahluku obofiba so na kam hugna membena. Afa nimbiafna humuan, afahumuan, angwafig, luwal, nilite, mulwal afa nimbeafna nofkenagag so na ena mo sumi yi memben, Afa aman enaig eseg hwanigba eba enaig elbi mas kana pahlukuiag elbi fei.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Afa aman so hefum wahagim numwehiageg hwainig kam pahluku obofimba, enaig elbi mas kana pahlukuiag elbi fei.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Afa so aman nengelnai ogna lala nimba enaig elbi so ateaho gagim numweheg onigugeg og, lalaba enaba kigba yuhwa fei me awai, awai me?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Afa mas yuwana enaig onigugba fei, eba gweyi ikagna sumil guwatigig afa mas ena lalaba auwigi, afa so el enam nanguigim ehem moalabunug.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Afa so ehengel enaig esogog og, sonag elbi lalaba esegim mas auwigig mo.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Afa misog el ogna ming misog el i fagna ahskotigi enag gahba onignageg ehena amibi 10 tausen ami feg afa ming misog elni amibi eba 20 tausen enaig ami feg enag ehe ogna anwanafenam eso fagna ahskotigi ateamba ehem filafe fati me awai, awai me?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Afa so ehe enaig onigigfef, og, mas yuhwafei eba mahim fagule wahigwa fifibi eso elim ningitigif og so ma mo fighunam sihibi soma fagna hagigim awaie.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Afa enaig feg so nengelnai aman heafna mungwali gawigim masgim fatiag hwainig fef eba mas kana pahlukuiag elbi gofi.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Afa Sisas enaig esona og, “Solba lahlag ehe, afa so solna miaklag awaief eba so big ahanaig esibi so ma piske miaklagwa fei?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Afa enaig solba mas fanem esenaiba mas lahla fei. Eba hugunam amtakwaleagegba el isugum fatig. El angnaba so na ena mom higim.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.