Lucas 14
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs BKJ
1 Afa mahim nuwagig osuna pugunaba Sisas ika Farisini goseg elni lala fane ahgafafnaba afa ehengel Sisasim nangufafna.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Afa kwakug el bonam Sisasim nanguna.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Afa so Sisas enaig elim nangunam afa so anwanag el mi Farisi el mi enaig saheni og, “Bigelni nihemo so ahanaig esog so big gih elim bi nuwagig osunaba lahla fifati me awai, awai me?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Afa ehengel mwahlai auguafena mas mo ahanaig esogona mo, eso Sisas ena elim lahla fefatinaba eso pugu ikana.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Afa so Sisas enaig sihifeni og, “Eba so nengelnai so na nuwagig osunaba luwalim o bulmakaubi mimewa pe nawakofiba so na nangu wahiai me awai ne ikagna fuakwa fati me?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Afa ehengel mas mo mungwag wahigi Sisasim fatini mo.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Afa Sisas elim fane ahga fag wa nangwagna, ehengel ogna ehe lahlag sime wa gosuf augu, afa so Sisas waskwes mo enaig sihifeni.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 Og, “Afa so el mungo nem angwafig fa buyis wa unetigif nofe ne ahu lahlag sime wa gosuf augu eba ateame ming elim gishu wahianag ehe nalig unehlana fegim afa gwesim nem gosunig.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Afa enag el mahim nengigim boiba afa so buyis el nem unenam afa nem enaig sihinaf, og, sona elim siaba so wahiana mahim enaig esoiba afa so nem ahwanefe afa so na ikanam masgim amtakwalig sime wa pegaf.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Afa so buyis el bo nem fane negimba unenaf eba so ne ikanam masgim pega, ma ne enaig eseiba, eba so sonag el nem unenam enaig esonaf og hihe se bo ohuna gosug siawa pega. Ma nem enaig esenaiba eba el so na fane ahgafa ne ehengelni nofug wa unehlag nalig fafe.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Afa el so heafna unehlagim figifukuf eba God ehena unehlagim pigaupif, afa el so heafna unehlagim pigaupig eba God ehena unehlagim figifukuf.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Afa Sisas buyis awag elim enaig sihifena og, “Ne buyisba ofefiba nofe ka hihem, nilitem, hamagaum, afa gau ninganam enam mugom esen. Eso ehengel so nem mungwag buyis wa uninim gwenaig nem esinif.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Magofi, afa ne buyisba ofefiba eba so na gawig hwainig elim uneni, mong kukwaligni ninga wahigifenam afa nofug hwanigna.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Afa enaig elbi mas nem mungwag enaig esini, eba so na sifakale nengigimba God nem mungo faif mahim bite kifenai lahlag el piske bugiaga ofefiba.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Afa el mungo Sisas fane waneaufna enag ena mo higinam Sisasim enaig sihi fena og, “El so Godna bog megam saiyego buyis ne eba so ma sifakali.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “El mungo ena buyis nalig ofeba enag enaksag elim unetigig.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Afa ehe sufu wahiagim eso heafna gafugag elim ningihiana afa so gafugag el ikagim enaig eso og, ‘Au ambugog mungwali fane ati kukumeig gohug.’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Afa mungwali el wahigi ehem enaig sihi fini og kam kusig, afa ming el og, ‘Kaba bite ka kigna baimeg wahiag enag ka nanguagim aka, nasabam.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Afa ming el og, ‘Kaba bulmakau baimeg enag ka yuwigim aka nasabam.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Afa ming el og, ‘Kaba yawo ka angwafig fag na aseg ka bo mo nasabam.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Afa so gafugag el ena mo wambinam piske oku misog elim sihina afa misog el ena mom hignam abobugena afa so piske gafugag elim enaig sihifena og, ‘Ikagna ika mungwali mina wehstiatanig so taun mina ahkawag minefe so na ena mina ikafiba afa so na el elig amtakwalignam sulfuaka, nofug kuhlag afa mong wahigifenam so kana lala megam wan sahu ambugog.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Afa so gafugag el gwenaig eseg, ehe bonam misog elim, enaig sihifena og, ‘So na esogba ati ka gwenaig eseg afa mas lala megim yuhwa gohugeg mo.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Afa amunai el piske gafugag elim sihina og, ‘Taun mo wahianam so na minahug mina aso bog mina ika nangwagnam eso ne kifutig mo faim so ma kana lala yuhwa gohugei.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Afa ka nem osihin, mungwali el so ka gofgam unenig eba mas kana fane wesig ahgai.’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Sisas nubwel elim wan ikafnaba wahigi enaig sihifeni og.
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Eba amanba ne kam pahluku obofiba so na kam hugna membena. Afa nimbiafna humuan, afahumuan, angwafig, luwal, nilite, mulwal afa nimbeafna nofkenagag so na ena mo sumi yi memben, Afa aman enaig eseg hwanigba eba enaig elbi mas kana pahlukuiag elbi fei.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Afa aman so hefum wahagim numwehiageg hwainig kam pahluku obofimba, enaig elbi mas kana pahlukuiag elbi fei.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Afa so aman nengelnai ogna lala nimba enaig elbi so ateaho gagim numweheg onigugeg og, lalaba enaba kigba yuhwa fei me awai, awai me?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Afa mas yuwana enaig onigugba fei, eba gweyi ikagna sumil guwatigig afa mas ena lalaba auwigi, afa so el enam nanguigim ehem moalabunug.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Afa so ehengel enaig esogog og, sonag elbi lalaba esegim mas auwigig mo.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Afa misog el ogna ming misog el i fagna ahskotigi enag gahba onignageg ehena amibi 10 tausen ami feg afa ming misog elni amibi eba 20 tausen enaig ami feg enag ehe ogna anwanafenam eso fagna ahskotigi ateamba ehem filafe fati me awai, awai me?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Afa so ehe enaig onigigfef, og, mas yuhwafei eba mahim fagule wahigwa fifibi eso elim ningitigif og so ma mo fighunam sihibi soma fagna hagigim awaie.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Afa enaig feg so nengelnai aman heafna mungwali gawigim masgim fatiag hwainig fef eba mas kana pahlukuiag elbi gofi.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Afa Sisas enaig esona og, “Solba lahlag ehe, afa so solna miaklag awaief eba so big ahanaig esibi so ma piske miaklagwa fei?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Afa enaig solba mas fanem esenaiba mas lahla fei. Eba hugunam amtakwaleagegba el isugum fatig. El angnaba so na ena mom higim.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.