Atos 9
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARIB
1 Enanam Sol wagofna ogna Ainiyagna pahlukuiag elim kwakskofe. Ogna Damaskus wa nuwagig lala ika amangel angwafig i kwamblo i Sisasna el fiahsaieg enam sulufunam eso Jerusalem gam wankanam kalabus lala aiti. Afa ehe enaig onigifenam eso misog prisim sahna og ma kam nihe mo pepa faibi ka so enaig ese.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Afa mahim Sol Damaskus kimbig muhwa pugunaba eso ikagna of wanai nalig afwambusug bo molugkugo fakana.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Afa so ehe bite wa pena gifinibi afa higina mo gweyi ehem sihina og, “Sol, Sol, asegba nana kam amtakwaleafag?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sol esona og, “Amunai, neba aman?” Afa esona og, “Kaho Sisas ena elim so nokawo amtakwaleafla.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Sa bihianam ika na ne kimbig wa puguiba eso ma el nem sihinai mang so na fef.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Afa Sol minganagim wanikanam eso ehegel moagim higinim afa mas nanguni mo eso mwahlai agfohiafena.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol bihianam nofug mo bahinam afa ninofi fegim mo sikikeagena. Eso ningana kikehlinim Damaskus gam wanig ahuna.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Afa sambaga mungo osuna ehe gwenaig gafena eso ehe fane i bu i mas nena mo.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Afa Damaskus kimbig wa pahlukuiag el mungo gafena eba Ananaias. Afa ehe nangunaba itiwa lofug Ainiyag unena og, “Ananaias”. Eso ehe esona og, “Ainiyag, ho ka ga”.
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Afa Ainiyag ehem sihina og, “Pugu mina gam Judasna lalam ika ena mina sefig ‘Misosufgoh’. Afa so sahin el mungo Tarsus wanaim ehena unehlagba Sol. Ehe beteneau.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Afa Sol nangunaba itiwa lofug el mungo bona ehena unehlagba Ananaias. Ena elbi mahim ningana tuhwiba eso ehe piske ninofi fiahgena.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Afa Ananaias sihina og, “Ainiyag, ati ka enaksag mo higigeg sona elbi neana elim Jerusalem kimbig ahanaig ahanaig fenugiahka.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Afa ehe nihe mo pepa misog prisni ninganai ohunanai yi fambui pugug. Ogna kike wambku amangel so neana unehlag fingi fig.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Eso Ainiyag ehem sihina og, “Eseka, ati ka kanog wahiag enag elbi kana mo lagig el. Eso ehe kana unehlagim afwambanai elim, misog elim, afa Israel elim ogfunugef.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Eba ka ehem wagfunaf eso mungwali tautig fafe mahim kana gafugag ofekafiba.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Afa Ananaias ikanam lala sahunam eso ningana Solna misog wa fakanam og, “Sol nilite, eso ne mina wa obofnaba Sisas Ainiyag nem puguna. Enag kam ningihiag og so ma nem nofug wangenefei afa so Godna Sungwag nem bo simblahlai gufi.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Afa ikagna gweyi Solna nofug wanai sawugna kisigig lofug hugofu penaba eso ehe piske ninofihiagenam eso bu wa pena.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Afa so ehe fane neagena afa ehena lofug piske kifutigna. Afa Sol mwakwalig Damaskus wa pahlukuiag elim wanana.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Gwenana ehe nuwagig lala ikafnam eso mo sihiafna og, “Sisasba Godna Leg.”
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Ehengel higinim sineminefinim hefum sihiagahfewagfena afa og, “Atiahog, sona Pol eseaka eso Jerusalem wa elim Sisasna unehlag fingi fig ehe amtanafehiagena? Afa ohunanai yi bog elim wambugum piske amunai pris nangum wambku.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Afa ehena mo pugu hugna kifutinagena eso Juna elim wagfuni Sisas eba Gishu Wahiag El God ningihiag elim wambugum. Afa Ju el Damaskus wanai higinim onignageni eso mas ehem mo ahanaig esuni mo.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Afa mwakwal managenaba eso Ju el nuwagnam ogna mina yisgiaginim eso Solim tigifati.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Afa higeg osu i sinaini i kimbig mengig wa anwasafegofena ogna so ehem tigi. Eso Sol ena mom higinam ehe mas mengig gam pugu ikana mo.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Afa Solna pahlukuiag el sinaini ambugonam wanigahunam Solim sobi yi fatinim eso kimbig bog meg megam wena kikehlinim fi afwambagam fatini.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Afa Sol ika Jerusalem pugunam Sisasna pahlukuiag elim nangwagnam eso ogna gwenaig gafugafi. Afa ehegel enaig onigini og ehe Sisasna mwakwal el ofe eso mungwali embefeagini.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Afa Barnabas kweagfunam eso kanog hwatieg el nangum wanikina. Afa sihini so Sol Ainiyagim mina wa nangunaba afa Ainiyag ehem sihina. Afa ehe Damaskus kimbig ikanam ehe mas embefena mo Ainiyagna mom kifutig mo sihina.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Eso Sol mungwal auguiafena afa Jerusalem wa Ainiyagna mom kifutig mo sihiageakana.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Sol Ju elim Grikna mo sihiagim wan flafihiagena eso ogna Solim tigifati.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Afa nilite mahim enam anwanafinim eso Sisaria gam apaigo wanigahunam afa ugfo Tarsus gam ningihini.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Afa enanam Judia nai, Galili nai, afa Samaria nai sios lahlag augufena. Afa Godna Sungwag siosim kwaganam afa kifutihiagena eso el numb pugunam so Ainiyagim ahnai skaugfini.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Pita enaksag kimbig wagiakan ikana Lida nai Godna elim nangwagena.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Enanai yi elim mungo nanguna eba Ainias. Enag elbi kig lihlifenagena afa 8 pela yia ehe kug wa gwese gifini.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Afa Pita sihina og, “Ainias, Sisas Krais nem ati wangenefe fatig, so bihianam kug mumwan enam eso faku.” Eso ikagna Ainias bihiana.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Afa enaksag Lida nai Saron nai el nangunim eso Ainiyagim olug onigig faini.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Afa angwafig mungo Jopa wa gofena, heafna unehlagba Tabita. Eba Grikna mo ehem sefig Dorkas. Ehe Sisasna pahlukuiag el lahlag gafugafefenam afa gawig hwainig elim kwefoafna.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Afa enanam ehem gihenam eso wahana. Afa so meligim bu wa sugfunaginim figagfo sisyi lala megam faki wahini.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Jopaba Lida muhwa. Afa pahlukuiag el higinim mahim Pita Lida wa gafenaba eso sambaganigi ningitigina ehem ahnangonam hugna sohona og, “Hei, so ikagna bo.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Eso Pita pahag ika pugunam afa sisyi lala megam fukwali wanigahuna. Afa mungwali esig bulwag angwafig bigiagafenam Pitam wahigifakanam wewatoni. Afa ahanaig ahanaig lofug so Dorkas nofkena gafenaba kwelugefenam mimagen fini enam Pitam wagfuni.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pita afwambagam ningitiginam eso mongkokini kwakwagenam so Godum sahna. Ehe wahigi meligim nangunam eso sona og, “Tabita so bihia.” Eso ehena nofug bahia Pitam nangunam bihiana.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pita ehena ningam kikehlanam fokwa wasona. Afa Pita Godna el mi afa esig bulwag angwafig mi une tiginam wagfunim og Dorkasba ati piske bihiag.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Afa so ena mo Jopa nai el mungwali higiginim eso el numb Ainiyagim olug onigig faini.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Afa Pita mwakwalig Jopa wa Saimonna ahagana. Afa Saimon eba bulmakauna lofug gafugafeule.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.