Atos 7

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Afa prisni misog el Stivenim sahna og, “Ohuna moba inim ho?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stiven esona og, “Nilite afa humuani nengel so kana mom higim. Autunam bigelni simbianiga Abraham mahim Haran wa ika hwainig fiahfenaba, afa God heven wanai ehem Mesopotemia wa pugunam
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 afa ehem esona og, ‘Nimbeafena humoanig, hihe afa kimbig mo wahianam eso ika eba ka nem bite wagfunaf.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Eso ehe heafna Kaldia kimbig wahianam eso ikanam Haran wa gafena. Mahim heafna awagim wahanaba God ehem ningihiana. Eso ikana ena bite wa gana eso nengel ena nai yi auguia.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 God mas bite wesig Abrahamim fainam mo. Afa God ehem esona og ka ehem fai eso enagba heafna afa heafna simbianigagim. Enanam God ehem enaig esona Abrahamba luwal hwainig fiakafenaba.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 God Abrahamim enaig sihifena og, ‘Nana simbianigaba ahunam angoluwag elni bite wa auguiafiba afa so ehengelim 400 yia wa amtakwal hiagibi eso ehengel ehengelni isug gafugag el feasaif.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Afa enaig elbi eba ka kike tautig mungwag faif afa bitena luwalba Isipim wahinim ambugog ohuna nai yi kana unehlagim fingi fif.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Afa God esona og ma Abraham so ma heafna lofugum kwafui enaba enaig wagfufeg God ati ehe sihiag ahfe ahwahianaba eso gwenaig esena. Abraham, Aisakna awag fenam eso Aisakna lofugum kwafunai mahim ika 8 enaig osuna pugunaba eso Abraham enaig esenagena. Afa Aisakba Jekopna awag fena eso Jekopim gwenaig esena. Afa Jekop bigelni 12 pela simbianigana awag fena afa ehe ehengelim gwenaig esenugena.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Afa ena simbianigaba heafgelni suminegim Josepim ambobugini amtakwal oniginaginim angoluwag el nai yi ningihinibi ikanam angoluwag wa isug gafugag el fena afa enag el etegim kig faigonim eso suluflinim Isip gim wanigahuna afa enanai yiba God ehe ahgofna.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Afa God ehem kweagfunamba eso heafna kinigim filifatina. Afa so ehena lahlag onigig i afa anwanafeg i eso Isipni misog el Fero ehem membenam afa so ehem wahianaba eso Isipni amunai fenam afa so Ferona gawig i lala i nangwaghiage gofna.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Afa autunam Isip bite yi afa Kenan bite yi fane awaienaba enanam bini nalig mungwali elim pugunugenaba afa so ehengel mahim nalig kinig fini afa bigelni simbianigam gaba gwenaig eseni.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Afa Jekop ati higina og Isip yi fane eyi go afa so heafna luwaligim bigelni simbianigam ningitiginaba ehengel ahu Isip yi opukonam afa piske ambugog opukona.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Afa ming enana piske ahunaba eso Josep heafna nilitem hefum ambagwa wagfuni afa so Isipni misog el gaba ehena nilitem anwanafeni.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Afa so Josep heafna awagim mo ningihianaba og so ma Jekop Isip gim wanboi. Mungwali el enanai ambugog eba 75 enaig fena.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Afa Jekop Isip yi ahu augunam so wahana afa bigelni simbianiga gaba gwenanai yi pigig.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Afa ehengelni elig mo wambughunam Sekem bite wa suguni. Ena bitekfeba autunam Abraham Hamorna luwaligna ninga nai baimini wahiana.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Afa autunam God so Abrahamim sihi wahiana bite faigim ena ati puguiagim meinofe, afa so Isip kimbig enanai yi bigelni simbianiga enaksag puguagena.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Afa so enanai yi sumi yi el mungo Isipni misog el fena. Afa ehe Josepim mas anwanafena mo.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Afa ehe bigelni simbianigam mwakwale hiagenam afa amtakwale hiagenam afa hekusihiagena ogma ninganai luwalim taitufibi so ma pigi.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Afa enanam Mosesna afag ehem waniginamba afa ena luwal hugna lahlafeagena. Afa sambaga mungo was yi afahmonigbi lalaba wanigafana.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Afa so nengigim mo finim afwambagam fatiniba afa so misog elni leg naini ango bo hefum fokwaku wahna.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Afa Mosesim Isipni mungwali anwanagim wagfufenagenaba afa so ehena mo lagig lahlafena afa gafugag gaba gwenaig fena.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Afa mahim Moses 40 yia enaig fenaba afa ehe ogna ika heafna hihem nangwagim.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Afa ehe ika nangunaba Isip nai luwal Israel luwalim ismunagim otigekafnaba afa so ehe Israel elim kweagfonam eso Isip nai luwalim tigifatina.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Afa ehe enaig onigifena heafna hihe ma anwanafi afa so God ehem gishug wahiag so ehengelim kwagan fe. Afa ehengel mas enam onigini mo.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Afa ming osuna Moses piske ika nangwagnaba Israel el hefum bigag ohofefena afa ogna eheningim kwenim og, ‘Ei, mangigim na nembefumba bigag ohofe, eba ne nilitena ahfeg.’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Afa el so ming elim otigekafna enag el wahigif Mosesim esona og, ‘Aman nem sihinagba so na kangelni amunai el fegim na kam kwefihiagnug ofe?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Afa neaga kam ogna tigifati eso ati ne amu Isip yi nai elim tigifatig?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Afa Moses ena mom higinam ehe embem Midian bite gam ikana. Enanai yi ika ehengel enanam ganam ehe angwafig fanam luwalba sambaga fangonai ahfena.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Afa mahim 40 yia ikanaba of wanai el bo Mosesim suwi wa puguna. Enaba Sainai mug muhwa namba el hwainig wa Moses nangunaba suwi wesig li figeg wa lagofena.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Afa ehe nangunam afa sineminefenam eso bo muhwa pugunaba afa enanai yi Ainiyag sihinagofena og,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Kaba neana simbianigana Abraham, Aisak, Jekopna God feg.’ Afa Moses embe i kiafigigi fiagenam esim nunofegim kusina.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Afa Ainiyag ehem sihina og, ‘Ohnaba biteba eba afsug feg kable eyi ga afa so na nimbiafena su mo sulfu sko.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Afa ka kikeafna elim nangwagigba kinig figagfo afa ka ehengelni wewatin higinig na ka bog koka ehem kwaganiba so ma kinig mo wahinim ahui. Ka nem onigihiaba so na Isip gim ika.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Afa Israel el Mosesim masig fatinim esogona og, ‘Aman nem sihinagba so na kangelni amunai el fegim na kam kwefihiagnug ofe?’ Eba God ehe Mosesim ningihianaba amunai el fenam eso Israel elim wambina eba of wanai el so wesig li figeg wa suwi lagofena enag Mosesna ningam kifutignaba eso enaig gafuga mo fena.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Afa Moses Isip yi Godna kifutig wagfunim eso Israel elim Isip yi nai pugu wankana afa ika ming kifutig Ret Si yi wagfuni afa ehe ika 40 yia wa el hwainig wa wanganam enanai yiba ehe ahanaig ahanaig Godna kigmogim wagfuiagena.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Afa Moses eba sonag el Israel elim sihini og, ‘Eba Godna mo fi sihiaule elim God nem ningihianif. Eba ehe nengel nai yi olyi gofuf eba kable lofug fef.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Afa Moses fena Israel el fini el hwainig wa auguiafenaba. Afa ehe bigelni simbianiga afa ofwanai el Sainai mug wa ehem mo sihina ena nai yi wangafenaba. Afa ehe nofkikenageg mo fainaba eso ena mo bigim faig.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Afa bigelni simbianiga ehena mom mas higini mo eso ehem masig fatinim ogna piske Isip gim ahu.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Afa ehengel Aronim sihini og, ‘Moses bigim Isip yi nai wanbogim hwatig mug gam fukokagba afa mas big ehem yuwaba nangug mo eba mang mahim fenag.” Enaiba nawo Aronum sihinibi so ma bimbeafgelni godum nifehiagenam gafuga fiageba so ma bigim gosini.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Afa so bulmakau luwaligna sungwagim gafugafenaba eso ehengel heafgelni gawig wambug ambugonam bulmakau luwaligna sungwagim wambwainibi eba sohnagba ehe ningana esinim fena enam fingi finim so buyisini.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Afa mahim ehengel enaig esinibi so God ehem hwatinaba eso ehengel osuna, wasni, bagnufutni lotu fegoni. Enaba enaig eseg Godna mo fi sihiule el ati Godna buk wa ena mo ginofi wahini;
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 — ausente —
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Afa mahim bigelni simbianiga el hwainig wa auguiafenaba afa ehe Godna sel lalam kikehli ogfafena. God ehe Mosesim ena sel lala nimbig mina wagfunaba eso ehengel gwenaig esini.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Afa sumi yi eso ehengelni luwal ena sel lalam finim oghunaba afa so God ehe gosunam angoluwag elim mo wambu ningitigi fiakafnaba afa so Josua ena sel lalaba fa wan okuna bite figim. Enag sel lalaba gwese gofuf ikan Devit nai yi puguf.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Afa God ehe Devitim membenaba eso Devit Godum esona og so kam wahiaiba ka so neana lala nimbaiba so ma Jekopna God enanai yi gafi.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Afa ena lalaba Devit mas nimbana mo eba heafna leg Solomon ena lalaba nimbana.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Afa God sisyi nai nemug feg ehe mas el nimbig lalaba gofi. Afa Godna mo fi sihiaule el enaig sihiba fe wahiana og;
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 — ausente —
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Afa ena moba Stiven mahimsi gwese kaunsilim sihin gofna og, “Nengel mo filafilaule. Afa nengelni olug i angug i ofenaiba afwambanai el lofug ne esiahu. Afa ne nimbiafgelni simbianiga lofig ne Godna Sungwagim kwinig.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Afa nengelni simbianiga mungwali Godna mo fi sihiule elim amtakwali hiagini. Afa enaig el so sihini og, ‘Godna afsug nemug el bof’ eso ehengel enaig elim kwaskofig. Afa yawo gaba ne ehem masig fatinigim afa ne ehem tigifatig.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Afa of wanai el ati nem Godna nihe moba faigbi afa ne enam filafig.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Afa ehengel Stivenna mom higinim afa so olug kakaginim gog moag hilhileaginim guana ningam tigiagini.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Afa Stiven ehe Godna Sungwagni fenam kifutig guhunam eso sisi gam hevenim nangwagofenaba eso Godna lahlag afwambusugug gofena enag afwambusugug yiba Sisas Godna nihiginai ninga bihia gam gofena.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Afa Stiven sihini og, “Sa hig, ka nangogba heven pigig gohba afa so Inim El Godna nihiginai ninga gam bihia goh.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Afa ehengel heafgelni angugum ningana pupuhiaginim afa hugna gonkun nagini. Afa ikagna efihia ambugonam Stivenim wahigi fakana.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Afa so ambugog ehem kikehlinim hugufihu kimbig wa afwambagam fatinim eso hun na tigekini. Afa ehe heafgelni kwiyeg lofug mo sulfu skuniba eso kwamblog el mungo Sol so ena lofugumba kuklu wambugufena.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Afa mahim hunna otigikifinibi afa so Stiven enaig esona og, “Ainiyag Sisas nimbe kana sungwag mo fana.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Afa ehe mongkokini kwakwagenam hugna enaig esona og, “Ainiyag nofeka mungwagba enaig esen.” Ehe enaig esonam eso hefum mo wahana.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.