Atos 7
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARIB
1 Afa prisni misog el Stivenim sahna og, “Ohuna moba inim ho?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Stiven esona og, “Nilite afa humuani nengel so kana mom higim. Autunam bigelni simbianiga Abraham mahim Haran wa ika hwainig fiahfenaba, afa God heven wanai ehem Mesopotemia wa pugunam
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 afa ehem esona og, ‘Nimbeafena humoanig, hihe afa kimbig mo wahianam eso ika eba ka nem bite wagfunaf.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Eso ehe heafna Kaldia kimbig wahianam eso ikanam Haran wa gafena. Mahim heafna awagim wahanaba God ehem ningihiana. Eso ikana ena bite wa gana eso nengel ena nai yi auguia.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 God mas bite wesig Abrahamim fainam mo. Afa God ehem esona og ka ehem fai eso enagba heafna afa heafna simbianigagim. Enanam God ehem enaig esona Abrahamba luwal hwainig fiakafenaba.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 God Abrahamim enaig sihifena og, ‘Nana simbianigaba ahunam angoluwag elni bite wa auguiafiba afa so ehengelim 400 yia wa amtakwal hiagibi eso ehengel ehengelni isug gafugag el feasaif.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Afa enaig elbi eba ka kike tautig mungwag faif afa bitena luwalba Isipim wahinim ambugog ohuna nai yi kana unehlagim fingi fif.’
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Afa God esona og ma Abraham so ma heafna lofugum kwafui enaba enaig wagfufeg God ati ehe sihiag ahfe ahwahianaba eso gwenaig esena. Abraham, Aisakna awag fenam eso Aisakna lofugum kwafunai mahim ika 8 enaig osuna pugunaba eso Abraham enaig esenagena. Afa Aisakba Jekopna awag fena eso Jekopim gwenaig esena. Afa Jekop bigelni 12 pela simbianigana awag fena afa ehe ehengelim gwenaig esenugena.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Afa ena simbianigaba heafgelni suminegim Josepim ambobugini amtakwal oniginaginim angoluwag el nai yi ningihinibi ikanam angoluwag wa isug gafugag el fena afa enag el etegim kig faigonim eso suluflinim Isip gim wanigahuna afa enanai yiba God ehe ahgofna.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Afa God ehem kweagfunamba eso heafna kinigim filifatina. Afa so ehena lahlag onigig i afa anwanafeg i eso Isipni misog el Fero ehem membenam afa so ehem wahianaba eso Isipni amunai fenam afa so Ferona gawig i lala i nangwaghiage gofna.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Afa autunam Isip bite yi afa Kenan bite yi fane awaienaba enanam bini nalig mungwali elim pugunugenaba afa so ehengel mahim nalig kinig fini afa bigelni simbianigam gaba gwenaig eseni.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Afa Jekop ati higina og Isip yi fane eyi go afa so heafna luwaligim bigelni simbianigam ningitiginaba ehengel ahu Isip yi opukonam afa piske ambugog opukona.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Afa ming enana piske ahunaba eso Josep heafna nilitem hefum ambagwa wagfuni afa so Isipni misog el gaba ehena nilitem anwanafeni.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Afa so Josep heafna awagim mo ningihianaba og so ma Jekop Isip gim wanboi. Mungwali el enanai ambugog eba 75 enaig fena.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Afa Jekop Isip yi ahu augunam so wahana afa bigelni simbianiga gaba gwenanai yi pigig.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Afa ehengelni elig mo wambughunam Sekem bite wa suguni. Ena bitekfeba autunam Abraham Hamorna luwaligna ninga nai baimini wahiana.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Afa autunam God so Abrahamim sihi wahiana bite faigim ena ati puguiagim meinofe, afa so Isip kimbig enanai yi bigelni simbianiga enaksag puguagena.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Afa so enanai yi sumi yi el mungo Isipni misog el fena. Afa ehe Josepim mas anwanafena mo.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Afa ehe bigelni simbianigam mwakwale hiagenam afa amtakwale hiagenam afa hekusihiagena ogma ninganai luwalim taitufibi so ma pigi.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Afa enanam Mosesna afag ehem waniginamba afa ena luwal hugna lahlafeagena. Afa sambaga mungo was yi afahmonigbi lalaba wanigafana.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Afa so nengigim mo finim afwambagam fatiniba afa so misog elni leg naini ango bo hefum fokwaku wahna.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Afa Mosesim Isipni mungwali anwanagim wagfufenagenaba afa so ehena mo lagig lahlafena afa gafugag gaba gwenaig fena.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Afa mahim Moses 40 yia enaig fenaba afa ehe ogna ika heafna hihem nangwagim.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Afa ehe ika nangunaba Isip nai luwal Israel luwalim ismunagim otigekafnaba afa so ehe Israel elim kweagfonam eso Isip nai luwalim tigifatina.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Afa ehe enaig onigifena heafna hihe ma anwanafi afa so God ehem gishug wahiag so ehengelim kwagan fe. Afa ehengel mas enam onigini mo.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Afa ming osuna Moses piske ika nangwagnaba Israel el hefum bigag ohofefena afa ogna eheningim kwenim og, ‘Ei, mangigim na nembefumba bigag ohofe, eba ne nilitena ahfeg.’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Afa el so ming elim otigekafna enag el wahigif Mosesim esona og, ‘Aman nem sihinagba so na kangelni amunai el fegim na kam kwefihiagnug ofe?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Afa neaga kam ogna tigifati eso ati ne amu Isip yi nai elim tigifatig?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Afa Moses ena mom higinam ehe embem Midian bite gam ikana. Enanai yi ika ehengel enanam ganam ehe angwafig fanam luwalba sambaga fangonai ahfena.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Afa mahim 40 yia ikanaba of wanai el bo Mosesim suwi wa puguna. Enaba Sainai mug muhwa namba el hwainig wa Moses nangunaba suwi wesig li figeg wa lagofena.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Afa ehe nangunam afa sineminefenam eso bo muhwa pugunaba afa enanai yi Ainiyag sihinagofena og,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Kaba neana simbianigana Abraham, Aisak, Jekopna God feg.’ Afa Moses embe i kiafigigi fiagenam esim nunofegim kusina.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Afa Ainiyag ehem sihina og, ‘Ohnaba biteba eba afsug feg kable eyi ga afa so na nimbiafena su mo sulfu sko.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Afa ka kikeafna elim nangwagigba kinig figagfo afa ka ehengelni wewatin higinig na ka bog koka ehem kwaganiba so ma kinig mo wahinim ahui. Ka nem onigihiaba so na Isip gim ika.’
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Afa Israel el Mosesim masig fatinim esogona og, ‘Aman nem sihinagba so na kangelni amunai el fegim na kam kwefihiagnug ofe?’ Eba God ehe Mosesim ningihianaba amunai el fenam eso Israel elim wambina eba of wanai el so wesig li figeg wa suwi lagofena enag Mosesna ningam kifutignaba eso enaig gafuga mo fena.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Afa Moses Isip yi Godna kifutig wagfunim eso Israel elim Isip yi nai pugu wankana afa ika ming kifutig Ret Si yi wagfuni afa ehe ika 40 yia wa el hwainig wa wanganam enanai yiba ehe ahanaig ahanaig Godna kigmogim wagfuiagena.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Afa Moses eba sonag el Israel elim sihini og, ‘Eba Godna mo fi sihiaule elim God nem ningihianif. Eba ehe nengel nai yi olyi gofuf eba kable lofug fef.’
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Afa Moses fena Israel el fini el hwainig wa auguiafenaba. Afa ehe bigelni simbianiga afa ofwanai el Sainai mug wa ehem mo sihina ena nai yi wangafenaba. Afa ehe nofkikenageg mo fainaba eso ena mo bigim faig.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Afa bigelni simbianiga ehena mom mas higini mo eso ehem masig fatinim ogna piske Isip gim ahu.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Afa ehengel Aronim sihini og, ‘Moses bigim Isip yi nai wanbogim hwatig mug gam fukokagba afa mas big ehem yuwaba nangug mo eba mang mahim fenag.” Enaiba nawo Aronum sihinibi so ma bimbeafgelni godum nifehiagenam gafuga fiageba so ma bigim gosini.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Afa so bulmakau luwaligna sungwagim gafugafenaba eso ehengel heafgelni gawig wambug ambugonam bulmakau luwaligna sungwagim wambwainibi eba sohnagba ehe ningana esinim fena enam fingi finim so buyisini.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Afa mahim ehengel enaig esinibi so God ehem hwatinaba eso ehengel osuna, wasni, bagnufutni lotu fegoni. Enaba enaig eseg Godna mo fi sihiule el ati Godna buk wa ena mo ginofi wahini;
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 — ausente —
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Afa mahim bigelni simbianiga el hwainig wa auguiafenaba afa ehe Godna sel lalam kikehli ogfafena. God ehe Mosesim ena sel lala nimbig mina wagfunaba eso ehengel gwenaig esini.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Afa sumi yi eso ehengelni luwal ena sel lalam finim oghunaba afa so God ehe gosunam angoluwag elim mo wambu ningitigi fiakafnaba afa so Josua ena sel lalaba fa wan okuna bite figim. Enag sel lalaba gwese gofuf ikan Devit nai yi puguf.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Afa God ehe Devitim membenaba eso Devit Godum esona og so kam wahiaiba ka so neana lala nimbaiba so ma Jekopna God enanai yi gafi.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Afa ena lalaba Devit mas nimbana mo eba heafna leg Solomon ena lalaba nimbana.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Afa God sisyi nai nemug feg ehe mas el nimbig lalaba gofi. Afa Godna mo fi sihiaule el enaig sihiba fe wahiana og;
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Afa ena moba Stiven mahimsi gwese kaunsilim sihin gofna og, “Nengel mo filafilaule. Afa nengelni olug i angug i ofenaiba afwambanai el lofug ne esiahu. Afa ne nimbiafgelni simbianiga lofig ne Godna Sungwagim kwinig.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Afa nengelni simbianiga mungwali Godna mo fi sihiule elim amtakwali hiagini. Afa enaig el so sihini og, ‘Godna afsug nemug el bof’ eso ehengel enaig elim kwaskofig. Afa yawo gaba ne ehem masig fatinigim afa ne ehem tigifatig.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Afa of wanai el ati nem Godna nihe moba faigbi afa ne enam filafig.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Afa ehengel Stivenna mom higinim afa so olug kakaginim gog moag hilhileaginim guana ningam tigiagini.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Afa Stiven ehe Godna Sungwagni fenam kifutig guhunam eso sisi gam hevenim nangwagofenaba eso Godna lahlag afwambusugug gofena enag afwambusugug yiba Sisas Godna nihiginai ninga bihia gam gofena.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Afa Stiven sihini og, “Sa hig, ka nangogba heven pigig gohba afa so Inim El Godna nihiginai ninga gam bihia goh.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Afa ehengel heafgelni angugum ningana pupuhiaginim afa hugna gonkun nagini. Afa ikagna efihia ambugonam Stivenim wahigi fakana.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Afa so ambugog ehem kikehlinim hugufihu kimbig wa afwambagam fatinim eso hun na tigekini. Afa ehe heafgelni kwiyeg lofug mo sulfu skuniba eso kwamblog el mungo Sol so ena lofugumba kuklu wambugufena.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Afa mahim hunna otigikifinibi afa so Stiven enaig esona og, “Ainiyag Sisas nimbe kana sungwag mo fana.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Afa ehe mongkokini kwakwagenam hugna enaig esona og, “Ainiyag nofeka mungwagba enaig esen.” Ehe enaig esonam eso hefum mo wahana.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.