Atos 28

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Afa mangigi yi ka lahlag opukonam afa so kam enanai yi el sihigoni og, “Ohuna biteba Malta.”
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Afa el ena kimbig wa nai kam lahla fihiagini. Afa bu kam feniba nineg kam feskofnaba eso ehengel kam wanahunam suwi wahlaginibi eso ka mungwali nanai yi nolugiagini.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Afa mahim Pol lihi wambu suwi wa wahlanaba afa pou nanai yi sahu gofna enag suwiana embem pugunam Polim ninga wa tige luwafna.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Afa lala nai el nangunim hefum sihiagini og, “Ka onigig sonag elbi eba el amtakwalig ehe elim tigeule. Bu wa nai nimbasa mas ehem tautig faina mo afa yawo mangig nimbasa ati enag tautig faigba eba wahaf.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Afa Pol ningam fufsia fiafanaba eso sombine suwi gam pitigifu ikana. Afa mas Polim mang fena mo.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Afa el onigig og eba ehem ninga fufug me awai ehem ikagna wahai me. Afa nanguafohun mas ehem ahanaig esena mo eso ehengel nai onigini og eba god me.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Afa gwenana muhwa nai bitena mog ehena unehlagba Publius ehe amunai fenam Malta ailan elim nangwaghiage gofna. Ehe kagelni hihe lofegim heafna lala gam wankanam sambaga mungo osuna wanana.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Afa ehena awagba nolug gih i embwele taf i feagenaba eso ehe kug wa gifini. Afa Pol sahu ika nangunam eso beten ena afa ningana tuhnam afa lahlafe fatina.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Afa ehe mahim enaig esenaba eso gwenanai el mungwali gihna Pol nangum fambugofenaba eso Pol lahla fetifena.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ehe kam sifakale gonugum afa mahim ka bot wa ahuofefnaba eso ehengel kam ahanaig ahanaig gawig wambwai gonaba eso ka enana ahuna.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Afa ka sambaga mungo was yi Malta bite wa ka augugim eso ka ming bot Aleksantria wa nai enanai yi ahuna. Ena botba sambaganigi ginof ahogofna eba sefig ‘Mungwa wasni luwal god ahgohug’. Eheningina unehlag eba Kastor afa Poluks. Ena botba gofena mahim bifwat gohug namo awaienaba.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Afa ena kimbig wahinim eso ka Sirakyus kimbig opukonam enanai yi ka sambaga mungo osuna auguna.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Afa Sirakyusim ka wahinim eso ka ming kimbig Regium gim opukonam afa ming osuna osupeg meigim fufei bonam eso sambaga osuna kam bot wa petwa wambukunam Puteoli wa wambpukuna.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Afa enanai yi minganag Kristenim ka wambinibi ehe kam enaig esogoni og, “So na kam mungo wik yi wanafa.” Afa enanai yi ka elegeg wa gohug osuna ka augunam afa ka enanai yi wahinim ka Romna nalig kimbig gam kahuna.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Afa Rom gofenaba enanai Kristen higinim kagelim og ambugof eso Apius maket mina wa i afa ming kimbig sefig ‘Sambaga mungo askafohug lala enanai yi kam ambugog wambinim. Afa Pol nanguagenam Godum sifakalenam afa ehena olug lahlafena.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Afa ka ahu Rom nai yi saigonam afa gavman mas Polim kalabus yi fatini mo eba ehe enaig esogona og, “Pol neaga nimbe fwaimu lala gafiba soma soldia nem anwasa fenafof.”
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Afa mahim sambaga mungo osuna awaienaba eso Pol Ju amunai elim Rom wa nai awamoni. Mahim ambugona nuwagnaba eso ehengelim enaig esoni og, “Nilite, ka mas bimbeafgelni elim ahnaig esenig mo afa ka mas bimbeafgelni simbianigana nihem flafug mo afa ehe isug kam Jerusalem wa nai figim afa Romna ninga wa kam wahiyi.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Afa Rom kam kwefihinagigim afa mas kana mangim enanai yi kam wahagim nanguni mo. Afa muhwa ati kam wahigim ofifini,
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 afa Ju amunai el mas enam membini mo afa so ka Sisarna gafugag elim sahna kog, ‘Romna nalig misog el Sisar so ma kam kwefihianagei.’ Afa ka mas kikeafna elim setigi.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Enaig esegba eso ka nem awamonigim koka nem nangunam mo sihin. God so Ju elim sihi wahianig ena mo ka onigigim naso ka kalabus elbi feg.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Afa ehengel enaig esogona og, “Ka mas Judia nai pas neana mom enanai yi nanguni mo, afa amangel so Judia nai ambugog mas nem ahanaig mo sihini mo afa mas nem molamp mo faig mo.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Afa koka neana mo higim mungwali el Kristenim enaig se ahanaig ambugahu enam mungo ati ka anwanafig.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Eso ehengel mungo nagim wahinim ogna Pol nangum ambugog. Eso enanam el numb mungwali ambugonaba eso Pol Godna bog meg mo sihiage gofena leana pugunam ikan osupegna fena. Afa ehe Mosesna nihe mo mi afa Godna mo fi sihiaule elni mo mi numwehe sihinuwagena so ma enam anwanafi Sisas eba Godna Gishu Wahiag el.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Afa minganag Pol mahim sihinaba ena mo finim afa minganag mo ena mom mas membini mo.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Afa hefum flafihiage gofifinibi eso Pol ena mo osihifenaba ehengel ogna opuko ahuaminefena. Pol enaig esona og, “Godna Sungwagni mo eba inim afa Aisaia Godna mo fi sihiaule el nengelni simbianigam ati sihi wahiani. Ehe enaig esona og;
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 “Afa so na anwanafi ohuna lahlag mo God esegba elim wambug afa God ena mo afwambanai elim gaba fai. Ehengel so ena mo higif.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Pol ena mo sihi wahianaba ehengel eso hefum flafihiaginim eso opuko ahuaminefena.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pol kigna lalam baimenam eso enanai yi sambaga yia wa gana. Afa amangel mahim ambugog ehem nangufinibi afa so ehe sifakale ahfena.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Afa ehe Godna mom kifuti fenam sihiafena afa el ehem mas kweni mo. Afa ehe elim Godna bog meg mo mi afa Ainiyag Sisas Kraisna mo mi numwehe sihinigeafena.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.