Atos 28
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARC
1 Afa mangigi yi ka lahlag opukonam afa so kam enanai yi el sihigoni og, “Ohuna biteba Malta.”
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Afa el ena kimbig wa nai kam lahla fihiagini. Afa bu kam feniba nineg kam feskofnaba eso ehengel kam wanahunam suwi wahlaginibi eso ka mungwali nanai yi nolugiagini.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Afa mahim Pol lihi wambu suwi wa wahlanaba afa pou nanai yi sahu gofna enag suwiana embem pugunam Polim ninga wa tige luwafna.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Afa lala nai el nangunim hefum sihiagini og, “Ka onigig sonag elbi eba el amtakwalig ehe elim tigeule. Bu wa nai nimbasa mas ehem tautig faina mo afa yawo mangig nimbasa ati enag tautig faigba eba wahaf.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Afa Pol ningam fufsia fiafanaba eso sombine suwi gam pitigifu ikana. Afa mas Polim mang fena mo.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Afa el onigig og eba ehem ninga fufug me awai ehem ikagna wahai me. Afa nanguafohun mas ehem ahanaig esena mo eso ehengel nai onigini og eba god me.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Afa gwenana muhwa nai bitena mog ehena unehlagba Publius ehe amunai fenam Malta ailan elim nangwaghiage gofna. Ehe kagelni hihe lofegim heafna lala gam wankanam sambaga mungo osuna wanana.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Afa ehena awagba nolug gih i embwele taf i feagenaba eso ehe kug wa gifini. Afa Pol sahu ika nangunam eso beten ena afa ningana tuhnam afa lahlafe fatina.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Afa ehe mahim enaig esenaba eso gwenanai el mungwali gihna Pol nangum fambugofenaba eso Pol lahla fetifena.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Ehe kam sifakale gonugum afa mahim ka bot wa ahuofefnaba eso ehengel kam ahanaig ahanaig gawig wambwai gonaba eso ka enana ahuna.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Afa ka sambaga mungo was yi Malta bite wa ka augugim eso ka ming bot Aleksantria wa nai enanai yi ahuna. Ena botba sambaganigi ginof ahogofna eba sefig ‘Mungwa wasni luwal god ahgohug’. Eheningina unehlag eba Kastor afa Poluks. Ena botba gofena mahim bifwat gohug namo awaienaba.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Afa ena kimbig wahinim eso ka Sirakyus kimbig opukonam enanai yi ka sambaga mungo osuna auguna.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Afa Sirakyusim ka wahinim eso ka ming kimbig Regium gim opukonam afa ming osuna osupeg meigim fufei bonam eso sambaga osuna kam bot wa petwa wambukunam Puteoli wa wambpukuna.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Afa enanai yi minganag Kristenim ka wambinibi ehe kam enaig esogoni og, “So na kam mungo wik yi wanafa.” Afa enanai yi ka elegeg wa gohug osuna ka augunam afa ka enanai yi wahinim ka Romna nalig kimbig gam kahuna.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Afa Rom gofenaba enanai Kristen higinim kagelim og ambugof eso Apius maket mina wa i afa ming kimbig sefig ‘Sambaga mungo askafohug lala enanai yi kam ambugog wambinim. Afa Pol nanguagenam Godum sifakalenam afa ehena olug lahlafena.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Afa ka ahu Rom nai yi saigonam afa gavman mas Polim kalabus yi fatini mo eba ehe enaig esogona og, “Pol neaga nimbe fwaimu lala gafiba soma soldia nem anwasa fenafof.”
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Afa mahim sambaga mungo osuna awaienaba eso Pol Ju amunai elim Rom wa nai awamoni. Mahim ambugona nuwagnaba eso ehengelim enaig esoni og, “Nilite, ka mas bimbeafgelni elim ahnaig esenig mo afa ka mas bimbeafgelni simbianigana nihem flafug mo afa ehe isug kam Jerusalem wa nai figim afa Romna ninga wa kam wahiyi.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Afa Rom kam kwefihinagigim afa mas kana mangim enanai yi kam wahagim nanguni mo. Afa muhwa ati kam wahigim ofifini,
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 afa Ju amunai el mas enam membini mo afa so ka Sisarna gafugag elim sahna kog, ‘Romna nalig misog el Sisar so ma kam kwefihianagei.’ Afa ka mas kikeafna elim setigi.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Enaig esegba eso ka nem awamonigim koka nem nangunam mo sihin. God so Ju elim sihi wahianig ena mo ka onigigim naso ka kalabus elbi feg.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Afa ehengel enaig esogona og, “Ka mas Judia nai pas neana mom enanai yi nanguni mo, afa amangel so Judia nai ambugog mas nem ahanaig mo sihini mo afa mas nem molamp mo faig mo.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Afa koka neana mo higim mungwali el Kristenim enaig se ahanaig ambugahu enam mungo ati ka anwanafig.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Eso ehengel mungo nagim wahinim ogna Pol nangum ambugog. Eso enanam el numb mungwali ambugonaba eso Pol Godna bog meg mo sihiage gofena leana pugunam ikan osupegna fena. Afa ehe Mosesna nihe mo mi afa Godna mo fi sihiaule elni mo mi numwehe sihinuwagena so ma enam anwanafi Sisas eba Godna Gishu Wahiag el.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Afa minganag Pol mahim sihinaba ena mo finim afa minganag mo ena mom mas membini mo.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Afa hefum flafihiage gofifinibi eso Pol ena mo osihifenaba ehengel ogna opuko ahuaminefena. Pol enaig esona og, “Godna Sungwagni mo eba inim afa Aisaia Godna mo fi sihiaule el nengelni simbianigam ati sihi wahiani. Ehe enaig esona og;
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 — ausente —
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 “Afa so na anwanafi ohuna lahlag mo God esegba elim wambug afa God ena mo afwambanai elim gaba fai. Ehengel so ena mo higif.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Pol ena mo sihi wahianaba ehengel eso hefum flafihiaginim eso opuko ahuaminefena.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pol kigna lalam baimenam eso enanai yi sambaga yia wa gana. Afa amangel mahim ambugog ehem nangufinibi afa so ehe sifakale ahfena.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Afa ehe Godna mom kifuti fenam sihiafena afa el ehem mas kweni mo. Afa ehe elim Godna bog meg mo mi afa Ainiyag Sisas Kraisna mo mi numwehe sihinigeafena.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.