Atos 22
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT
1 Afa Pol sihini og, “Amunai i nilite i sahig kana mom.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Afa ehe mahim Hibru mo na sihinaba ena mom higinim eso ehengel hugna mwahlai sifina. Afa Pol mahimsi sihiagofena.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Kaba Ju el. Kikeafena kimbigba Tarsus Silisia nai na provins. Afa ka bog ohuna nai yi numbig. Afa Gamaliel kam numwehe bigelni simbianga na nihe mom wagfunagena. Afa Ka Godum hugna membenagim eso ka kifutig gafugafeg ehem pahlukuiagim eso ne yawo gwenaig esi.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Afa amangel Kristen na mina ahuiagim ka ehengelim ahanaig ahanaig esehiagena. Ka kwamblo mi angwafig mi wambufenam kalabus yi aitiafnaba eso mingnag pigihiana.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Afa misog pris i mungwali kaunsil i ati anwanafini kana moba inimfeg. Autunam ehengel kam pas wa kifutig mo ginof fainibi eso ka Damaskus nai Ju amunai elim fai, eso koka Damaskus gam ikanam Kristen elim sen na Jerusalem gam kike wambuf eso ma amtakwalig hiagi.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Afa ka ikan osu misosuf gigini Damaskus wa opugufenamba eso ikana heven wanai afwambusug nalig kam wagfig fakana.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Eso ka bite wa pe gifinimbi afa ka elni mengigim higina kam sihina og, ‘Sol, Sol! Ahanaig esenaba so na kam amtakwali afana?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ka sahna kog, ‘Ainiyag, ne aman?’ Afa ehe esona og, ‘Kaba Sisas Nasaret wanai eso ne kam amtakwali afana.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Afa el so ka ahuna ati ehe afwambusugbi nanguni afa mas ehena mengig higini mo eso kam sihina gofena.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Afa ka sahna kog, ‘Ainiyag, mang ka fef?’ Afa Ainiyag esona og, ‘Buihianam ika Damaskus gam sahoka. Afa enanai yi so nem el sihinaf enag mungwali gafugag God nem wahianag eso ne esef.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Afa enag afwambusug nalig nofugum kam tonbusinaba eso kikeafna hihe ambugonam kam ninga na kikehlinim Damaskus gam wani saho ahuna.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Afa enanai yi Ananaias gafena. Afa enag el Godna nihe mom lahlag pahlukuf ule afa enanai mungwali Ju el ehem hugna lahlafe fini.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ehe kam nangunam eso ehe bo ka nai yi muhwa pugu gofenaba afa sihina og, ‘Kana nilite Sol, so bahia ninofe.’ Eso ka ikagna ehem nanguna.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Afa Ananaias kam sihina og, ‘Bigelni simbianigana God nem wahianag eso ehena sawiegim anwanafenam afa Sisas Godna lahlag elim nangunam eso heafna mengigim higina.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Afa eba ne ikanam elim Godna ahanaig ahanaig sihinugef afa so na mang nanguna afa higina enam ne sihinif.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Eso nofeka awauyife. Bihianam bu wa penam Ainiyagim unenaiba eso ma neana nuwehfumo gigiafenai.’”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Afa ka Jerusalem gam piske bonam afa mahim ka Godna nalig lala sahu beten fiaufenaba eso wa itiwa lofug nanguna.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Afa ka nangug Ainiyagim afa ehe kam esona og, ‘Afa kana mo faigbi eso el ena mo mas fig mo eba so na ikagna Jerusalem wahianam ika.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Afa ka sihina kog, ‘Ainiyag, mungwali anwanafig amangel so nem olug oniginig eso ka enag elim mungo mungo nuwagig lala nai wambkafena eso kwaskofefena kalabus lala aitiafena.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Afa mahim el neana gafugag elim Stivenim tigifatinimbi ka gaba enam sawifena afa ka ehengelni lofug nangwagofena.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Afa Ainiyag kam enaig sihifena og, ‘Amo se ika, ka nem wahigwa yi afwambanai gam ningihiaf.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Afa mungwali el sumi yi mo higinim afa olug kakageagini ming mo higigim kusini. Ehengel hugna waginim esogona og, “Sonag elimbi so gwesim tigifati. Ese gofuf.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Afa ehengel waginim afa lofug fuluwal fagifini afa smof ehigifinim sisi gam taitufifini.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Afa soldiana misog el heafna elim esoni og, “Polim nimbiafgelni lala gam wanig ahu. Afa wena flakflakefinim eso mog gim sahanagi asegba Ju el nem wagnig.”
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Afa Polna ningam kikenaginim eso ogna flakflakefinagi afa Pol soldiam esona og, “Romna nihe mo enaig eseg nofeka Rom elim afgana tigeki mahim mo sihiba. Kaba Rom el.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Afa enag soldia higinam afa ikanam heafna misog elim nangunam eso sahna og, “Ahnaig ne ehem esenag? Sonag elbi eba Rom el.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Afa misog el bonam Polim sahanagena og, “Sa kam sihina namba Rom el ho?” Afa Pol esona og, “Ei kaba enaig el.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Afa misog el sihina og, “Ati ka enaksag kig Rom gavmanim faig afa so ka Rom el gohug.” Afa Pol wahigi sihina og, “Afa kana afahmonigbi eba Rom el eso ka gaba ehengel nai.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Afa soldia ogna ehem tiginim sahanagi afa ena mom higinim eso ikagna wahiyi opuko ahuna. Afa misog el onigina ehe so Rom elim sen na kikenugiafena eso enam embefena.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Afa misog el ogna numwehe anwanafe asegba Ju el Polim wagnig. Eso ming osuna soldia Polim sen mo pitigifihianagibi afa so misog el kaunsilim amunai pris mi mo sihinibi eso ma ambugoguhi. Eso Polim wani ambugonam ehengel nai yi olyi washuni.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.