Atos 21

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Afa kangel ehengelim wasanam afa misosuf bot wa ahuna Kos ailan wa opukona. Afa ming osuna ka Rodes wa ahu opukonam eso Patara kimbig wa opukona.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Enanai yi ka nanguni sip Fonisia gam ogna ika. Afa ka fukolinim eso ka ahuna.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Afa ka sip yi ahuian ailan Saiprus nangunim afa kwefunim Siria provins gam ahuna. Afa Tair kimbig wa ka opukonam eso enanai yi sipna gawig suguni.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Afa kangel minginag Kristenim wambinim eso enag el ka mungwali auguna enaig mungo wik. Afa Godna Sungwag enag elim onigig faini eso Polim sihini og, “Nofeka Jerusalem gam ika.”
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Afa mahim sip ena kimbig ogna wahia ikaiba eso enag el heafgelni angwafig luwal kimbigim wahinim bu blugum wanahuna. Enanai yi ka mungwali mongkokini kwakwaginim beten fafif.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Afa kangel esogona “Nasabam eyi auguiafuf.” Afa so kike mo sip yi fukolinim afa ehengel piske lala gam ahuna.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Afa kangel Tairim wahinim ahuian Tolemes opukona. Afa enanam Kristenim wambinim afa mungo osuna ka auguna.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Afa lawam ka wasanim ahunam Sisaria opukona. Enanai yi ka Filipna lala auguiafena. Ehe Godna lahlag mo sihiaule. Autunam aposel elegeg el kanog hwatini eso ehegelim kwagani afa Filip ehengel nai.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Heafna sambaga sambaga angwaming angwafig luwal eba Godna mo fi sihiaule el.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Afa kangel mwakwalig augunam afa Agabus eba Godna mo fi sihiaule el ehe Judia nai wahia bona.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Ehe bonam Polna afiai hugufa hefum mong mi ninga mi enana kikenaginam afa esona og, “Godna Sungwag enaig sihifeg ‘Jerusalem wa nai Ju el amanim heafna afiaini kikenagifi eso gwenaig esef, afa ehem angoluwagna ninga wa fakif.’”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Afa higinim kangel afa mungwali Polim kifutig mo sihini og, “Nofeka Jerusalem gam ika.”
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Afa Pol wahigi sihina og, “Mang fegba afa ne wewatig eso kana olugum kinig feg. Enanam ka Jerusalem wa Sisas Ainiyagna gafugafef afa enanai yi kam kalabus yi fati afa kam tigifati eba kati numwehego. Eba mang ka fiah mo.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Afa ehena onigig kifutigna eba mas onigig wahigifena mo. Eso kangel wahiana esoni og, “Soma Ainiyagna sawieg esif.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Afa enaig esenim eso kangel numwehiaginim Jerusalem gam ahuna.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Afa minginag Sisaria nai pahlukuiag el wanahunam, afa Nasonna lala wanambugona eso kangel enanai yi auguiafena. Nason eba Saiprus nai el ehe yuwana pahlukuiag el fena.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Afa mahim Jerusalem wa opukenamba Kristen el kangelim nangwaginim afa sifakalini.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Afa ming osuna Pol afa kangel Jemsim nangugum ahuna. Afa enanai yi siosna amunai el nuwagigna.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Afa Pol esonim eso ehengelim sihinigena mungwali lahlag gafugag God afwambanai elim esenugeg.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Afa higinim Godna unehlag fingi fini. Afa Polim esuni og, “Nilite, numwehe enag anwanafenam afa enaksag Ju el kifutig Mosesna nihe mom onigig eba Sisasim olug onigig.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Afa minginag enaig esogog ne ati sihig Ju elbi afwambanai elim mungwal auguia so Mosesna nihe mo mas fatig afa ne ehengelim sihinig nofeka nimbiafgelni fangona luwalna lofug wesig kofifatini eso bigelni nihem mas pahluhug mo.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Eso mang big esif? Afa ehengel higifi ne ati bog.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Afa kangel membig so na enaig ese.Afa enag sambaga sambaga el Godum ati sihi wahini.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Afa kangel membig so na sonag elim Godna Nalig lala gam wanahunam afa Juna nihe mom pahluhug eso nengel afsug auguf. Afa nimbe enag gafugagim kig faif eso ma enag el heafgelni lapug wigoni. Afa ne enaig esibi mungwali anwanafif amtakwalig mo nem esinig eba mwakwaleg. Afa nem inim bigelni nihem higeg pahluku.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Afa kangel afwambanai Kristen elim kikeafgelni onigig ginofinim ati ningihigoni. Ka ehengelim enaig esogoni og, ‘Sa nofena fane nimbasam faigog ahga, nofena taf ahga, afa nofena sis wena kihlagba ahga, afa nofena aga taitufi.’”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Afa ming osuna Pol enag sambaga sambaga elim wambtiginim eso enaig nihem pahlukuiba so ma afsug augui. Afa ehe Godna Nalig lala gam ikanam prisim mo sihina amansi ehengel enag nihem auwigig. Afa amansi ambugonam ehengel mungo mungo Godum sis tuhlu faif.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Afa enag elegeg gohug osuna meini fenaba afa minginag Esia nai Ju el Polim Godna Nalig lala wa nanguni. Afa enaksag elim olug fuko wasanim afa Polim ningina kehlini.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ehengel unegoni og, “Israelna luwal kam kwagani. Sonag elbi mungwali kimbig elim sihini fiahkag afa enaig esog Israel nai el i, Mosesna nihe mo i, afa ohuna Godna Nalig lala eba isug. Afa afwambanai el ese Godna nalig lala gam sahu kaf afa yawo Pol afwambanai elim Godna nalig lala sahu wanbogum eso enag afsug lalam Godna nof wa amtakwale skofig.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (Afa minginag el Trofimus mi Pol mi nangwaginimbi kimbig wa ahkafena. Trofimusba Efesus wanai el. Afa enaig onigini Polba enag afwambanai elim Godna Nalig lala sahug wanikig eso ehengel enaig esogona.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Afa kimbig wanai el etetinim eso kikini fambugofinim Polim kikehlinim Godna Nalig lala menai hugufi afwambagam okuhunam eso ikagna mengig mo kikisini.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Afa Ju el ogna Polim tigi afa Rom wanai soldiana misog el enaig higina og Jerusalem el hefum fagahag.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Eso ehe heafna soldiam ikagna wanika wan opugu fenamba eso Ju el ehem nangwagnim eso Polim wahini.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Afa enag misog el ika Pol nai yi muhwa pugunam og kikehlinim sambaga sen na kikenaginim afa so sahini og, “Eba aman afa mang mai fegba?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Afa minginag el mungo onigig finim hugna wagini afa minginag mo enmuna onigig fini eso misog el mas ehengelni mom numwehe anwana fenugena mo. Eso misog el soldiam sihinimbi afa so ehem soldiana auguiag lala gam wanig ahuna.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Afa enag el numb pahag ahuiafenamba hugna esogona og, “Sohna mo tigifaki.” Afa soldia wanig ahu ling muhwa wanig opukof fenamba afa mungwali el ogna tigifati eso soldia Polim ningana fukui oguhuna.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 — ausente —
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Afa soldia ogna Polim lala megam sahu wanig ahuf fenamba Pol misog elim sahna og, “Kogna wesig mo sihiagaf.” Eso misog el sahna og, “Ei, namba Grikna mo anwanafe ule ho?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Afa kawo kog namba Isip yi nai el autunam enag el gavman i biga gafenam 4,000 fagule elim wambinam bite bihig gam embem wanahuna. Eba mang namba enag el mo.”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Afa Pol wahigi sihina og, “Amo, kaba Ju el. Afa kikeafena kimbigba Tarsus Silisia nai na provins. Kana kimbig nalig unehlag feg eso kam sawiyi fenaiba ka so mungwali elim mo sihinige.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Afa mahim misog el sawiyi fenamba eso Pol ling yi guhunam ninga na kwenim. Afa mahim el sifinamba eso ehegelim Hibru mo na sihini.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.