Atos 21
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NAA
1 Afa kangel ehengelim wasanam afa misosuf bot wa ahuna Kos ailan wa opukona. Afa ming osuna ka Rodes wa ahu opukonam eso Patara kimbig wa opukona.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Enanai yi ka nanguni sip Fonisia gam ogna ika. Afa ka fukolinim eso ka ahuna.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Afa ka sip yi ahuian ailan Saiprus nangunim afa kwefunim Siria provins gam ahuna. Afa Tair kimbig wa ka opukonam eso enanai yi sipna gawig suguni.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Afa kangel minginag Kristenim wambinim eso enag el ka mungwali auguna enaig mungo wik. Afa Godna Sungwag enag elim onigig faini eso Polim sihini og, “Nofeka Jerusalem gam ika.”
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Afa mahim sip ena kimbig ogna wahia ikaiba eso enag el heafgelni angwafig luwal kimbigim wahinim bu blugum wanahuna. Enanai yi ka mungwali mongkokini kwakwaginim beten fafif.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Afa kangel esogona “Nasabam eyi auguiafuf.” Afa so kike mo sip yi fukolinim afa ehengel piske lala gam ahuna.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Afa kangel Tairim wahinim ahuian Tolemes opukona. Afa enanam Kristenim wambinim afa mungo osuna ka auguna.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Afa lawam ka wasanim ahunam Sisaria opukona. Enanai yi ka Filipna lala auguiafena. Ehe Godna lahlag mo sihiaule. Autunam aposel elegeg el kanog hwatini eso ehegelim kwagani afa Filip ehengel nai.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Heafna sambaga sambaga angwaming angwafig luwal eba Godna mo fi sihiaule el.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Afa kangel mwakwalig augunam afa Agabus eba Godna mo fi sihiaule el ehe Judia nai wahia bona.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ehe bonam Polna afiai hugufa hefum mong mi ninga mi enana kikenaginam afa esona og, “Godna Sungwag enaig sihifeg ‘Jerusalem wa nai Ju el amanim heafna afiaini kikenagifi eso gwenaig esef, afa ehem angoluwagna ninga wa fakif.’”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Afa higinim kangel afa mungwali Polim kifutig mo sihini og, “Nofeka Jerusalem gam ika.”
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Afa Pol wahigi sihina og, “Mang fegba afa ne wewatig eso kana olugum kinig feg. Enanam ka Jerusalem wa Sisas Ainiyagna gafugafef afa enanai yi kam kalabus yi fati afa kam tigifati eba kati numwehego. Eba mang ka fiah mo.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Afa ehena onigig kifutigna eba mas onigig wahigifena mo. Eso kangel wahiana esoni og, “Soma Ainiyagna sawieg esif.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Afa enaig esenim eso kangel numwehiaginim Jerusalem gam ahuna.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Afa minginag Sisaria nai pahlukuiag el wanahunam, afa Nasonna lala wanambugona eso kangel enanai yi auguiafena. Nason eba Saiprus nai el ehe yuwana pahlukuiag el fena.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Afa mahim Jerusalem wa opukenamba Kristen el kangelim nangwaginim afa sifakalini.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Afa ming osuna Pol afa kangel Jemsim nangugum ahuna. Afa enanai yi siosna amunai el nuwagigna.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Afa Pol esonim eso ehengelim sihinigena mungwali lahlag gafugag God afwambanai elim esenugeg.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Afa higinim Godna unehlag fingi fini. Afa Polim esuni og, “Nilite, numwehe enag anwanafenam afa enaksag Ju el kifutig Mosesna nihe mom onigig eba Sisasim olug onigig.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Afa minginag enaig esogog ne ati sihig Ju elbi afwambanai elim mungwal auguia so Mosesna nihe mo mas fatig afa ne ehengelim sihinig nofeka nimbiafgelni fangona luwalna lofug wesig kofifatini eso bigelni nihem mas pahluhug mo.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Eso mang big esif? Afa ehengel higifi ne ati bog.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Afa kangel membig so na enaig ese.Afa enag sambaga sambaga el Godum ati sihi wahini.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Afa kangel membig so na sonag elim Godna Nalig lala gam wanahunam afa Juna nihe mom pahluhug eso nengel afsug auguf. Afa nimbe enag gafugagim kig faif eso ma enag el heafgelni lapug wigoni. Afa ne enaig esibi mungwali anwanafif amtakwalig mo nem esinig eba mwakwaleg. Afa nem inim bigelni nihem higeg pahluku.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Afa kangel afwambanai Kristen elim kikeafgelni onigig ginofinim ati ningihigoni. Ka ehengelim enaig esogoni og, ‘Sa nofena fane nimbasam faigog ahga, nofena taf ahga, afa nofena sis wena kihlagba ahga, afa nofena aga taitufi.’”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Afa ming osuna Pol enag sambaga sambaga elim wambtiginim eso enaig nihem pahlukuiba so ma afsug augui. Afa ehe Godna Nalig lala gam ikanam prisim mo sihina amansi ehengel enag nihem auwigig. Afa amansi ambugonam ehengel mungo mungo Godum sis tuhlu faif.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Afa enag elegeg gohug osuna meini fenaba afa minginag Esia nai Ju el Polim Godna Nalig lala wa nanguni. Afa enaksag elim olug fuko wasanim afa Polim ningina kehlini.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ehengel unegoni og, “Israelna luwal kam kwagani. Sonag elbi mungwali kimbig elim sihini fiahkag afa enaig esog Israel nai el i, Mosesna nihe mo i, afa ohuna Godna Nalig lala eba isug. Afa afwambanai el ese Godna nalig lala gam sahu kaf afa yawo Pol afwambanai elim Godna nalig lala sahu wanbogum eso enag afsug lalam Godna nof wa amtakwale skofig.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Afa minginag el Trofimus mi Pol mi nangwaginimbi kimbig wa ahkafena. Trofimusba Efesus wanai el. Afa enaig onigini Polba enag afwambanai elim Godna Nalig lala sahug wanikig eso ehengel enaig esogona.)
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Afa kimbig wanai el etetinim eso kikini fambugofinim Polim kikehlinim Godna Nalig lala menai hugufi afwambagam okuhunam eso ikagna mengig mo kikisini.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Afa Ju el ogna Polim tigi afa Rom wanai soldiana misog el enaig higina og Jerusalem el hefum fagahag.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Eso ehe heafna soldiam ikagna wanika wan opugu fenamba eso Ju el ehem nangwagnim eso Polim wahini.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Afa enag misog el ika Pol nai yi muhwa pugunam og kikehlinim sambaga sen na kikenaginim afa so sahini og, “Eba aman afa mang mai fegba?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Afa minginag el mungo onigig finim hugna wagini afa minginag mo enmuna onigig fini eso misog el mas ehengelni mom numwehe anwana fenugena mo. Eso misog el soldiam sihinimbi afa so ehem soldiana auguiag lala gam wanig ahuna.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Afa enag el numb pahag ahuiafenamba hugna esogona og, “Sohna mo tigifaki.” Afa soldia wanig ahu ling muhwa wanig opukof fenamba afa mungwali el ogna tigifati eso soldia Polim ningana fukui oguhuna.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 — ausente —
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Afa soldia ogna Polim lala megam sahu wanig ahuf fenamba Pol misog elim sahna og, “Kogna wesig mo sihiagaf.” Eso misog el sahna og, “Ei, namba Grikna mo anwanafe ule ho?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Afa kawo kog namba Isip yi nai el autunam enag el gavman i biga gafenam 4,000 fagule elim wambinam bite bihig gam embem wanahuna. Eba mang namba enag el mo.”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Afa Pol wahigi sihina og, “Amo, kaba Ju el. Afa kikeafena kimbigba Tarsus Silisia nai na provins. Kana kimbig nalig unehlag feg eso kam sawiyi fenaiba ka so mungwali elim mo sihinige.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Afa mahim misog el sawiyi fenamba eso Pol ling yi guhunam ninga na kwenim. Afa mahim el sifinamba eso ehegelim Hibru mo na sihini.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.