Atos 21
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NTLH
1 Afa kangel ehengelim wasanam afa misosuf bot wa ahuna Kos ailan wa opukona. Afa ming osuna ka Rodes wa ahu opukonam eso Patara kimbig wa opukona.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Enanai yi ka nanguni sip Fonisia gam ogna ika. Afa ka fukolinim eso ka ahuna.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Afa ka sip yi ahuian ailan Saiprus nangunim afa kwefunim Siria provins gam ahuna. Afa Tair kimbig wa ka opukonam eso enanai yi sipna gawig suguni.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Afa kangel minginag Kristenim wambinim eso enag el ka mungwali auguna enaig mungo wik. Afa Godna Sungwag enag elim onigig faini eso Polim sihini og, “Nofeka Jerusalem gam ika.”
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Afa mahim sip ena kimbig ogna wahia ikaiba eso enag el heafgelni angwafig luwal kimbigim wahinim bu blugum wanahuna. Enanai yi ka mungwali mongkokini kwakwaginim beten fafif.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Afa kangel esogona “Nasabam eyi auguiafuf.” Afa so kike mo sip yi fukolinim afa ehengel piske lala gam ahuna.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Afa kangel Tairim wahinim ahuian Tolemes opukona. Afa enanam Kristenim wambinim afa mungo osuna ka auguna.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Afa lawam ka wasanim ahunam Sisaria opukona. Enanai yi ka Filipna lala auguiafena. Ehe Godna lahlag mo sihiaule. Autunam aposel elegeg el kanog hwatini eso ehegelim kwagani afa Filip ehengel nai.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Heafna sambaga sambaga angwaming angwafig luwal eba Godna mo fi sihiaule el.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Afa kangel mwakwalig augunam afa Agabus eba Godna mo fi sihiaule el ehe Judia nai wahia bona.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ehe bonam Polna afiai hugufa hefum mong mi ninga mi enana kikenaginam afa esona og, “Godna Sungwag enaig sihifeg ‘Jerusalem wa nai Ju el amanim heafna afiaini kikenagifi eso gwenaig esef, afa ehem angoluwagna ninga wa fakif.’”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Afa higinim kangel afa mungwali Polim kifutig mo sihini og, “Nofeka Jerusalem gam ika.”
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Afa Pol wahigi sihina og, “Mang fegba afa ne wewatig eso kana olugum kinig feg. Enanam ka Jerusalem wa Sisas Ainiyagna gafugafef afa enanai yi kam kalabus yi fati afa kam tigifati eba kati numwehego. Eba mang ka fiah mo.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Afa ehena onigig kifutigna eba mas onigig wahigifena mo. Eso kangel wahiana esoni og, “Soma Ainiyagna sawieg esif.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Afa enaig esenim eso kangel numwehiaginim Jerusalem gam ahuna.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Afa minginag Sisaria nai pahlukuiag el wanahunam, afa Nasonna lala wanambugona eso kangel enanai yi auguiafena. Nason eba Saiprus nai el ehe yuwana pahlukuiag el fena.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Afa mahim Jerusalem wa opukenamba Kristen el kangelim nangwaginim afa sifakalini.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Afa ming osuna Pol afa kangel Jemsim nangugum ahuna. Afa enanai yi siosna amunai el nuwagigna.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Afa Pol esonim eso ehengelim sihinigena mungwali lahlag gafugag God afwambanai elim esenugeg.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Afa higinim Godna unehlag fingi fini. Afa Polim esuni og, “Nilite, numwehe enag anwanafenam afa enaksag Ju el kifutig Mosesna nihe mom onigig eba Sisasim olug onigig.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Afa minginag enaig esogog ne ati sihig Ju elbi afwambanai elim mungwal auguia so Mosesna nihe mo mas fatig afa ne ehengelim sihinig nofeka nimbiafgelni fangona luwalna lofug wesig kofifatini eso bigelni nihem mas pahluhug mo.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Eso mang big esif? Afa ehengel higifi ne ati bog.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Afa kangel membig so na enaig ese.Afa enag sambaga sambaga el Godum ati sihi wahini.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Afa kangel membig so na sonag elim Godna Nalig lala gam wanahunam afa Juna nihe mom pahluhug eso nengel afsug auguf. Afa nimbe enag gafugagim kig faif eso ma enag el heafgelni lapug wigoni. Afa ne enaig esibi mungwali anwanafif amtakwalig mo nem esinig eba mwakwaleg. Afa nem inim bigelni nihem higeg pahluku.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Afa kangel afwambanai Kristen elim kikeafgelni onigig ginofinim ati ningihigoni. Ka ehengelim enaig esogoni og, ‘Sa nofena fane nimbasam faigog ahga, nofena taf ahga, afa nofena sis wena kihlagba ahga, afa nofena aga taitufi.’”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Afa ming osuna Pol enag sambaga sambaga elim wambtiginim eso enaig nihem pahlukuiba so ma afsug augui. Afa ehe Godna Nalig lala gam ikanam prisim mo sihina amansi ehengel enag nihem auwigig. Afa amansi ambugonam ehengel mungo mungo Godum sis tuhlu faif.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Afa enag elegeg gohug osuna meini fenaba afa minginag Esia nai Ju el Polim Godna Nalig lala wa nanguni. Afa enaksag elim olug fuko wasanim afa Polim ningina kehlini.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ehengel unegoni og, “Israelna luwal kam kwagani. Sonag elbi mungwali kimbig elim sihini fiahkag afa enaig esog Israel nai el i, Mosesna nihe mo i, afa ohuna Godna Nalig lala eba isug. Afa afwambanai el ese Godna nalig lala gam sahu kaf afa yawo Pol afwambanai elim Godna nalig lala sahu wanbogum eso enag afsug lalam Godna nof wa amtakwale skofig.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Afa minginag el Trofimus mi Pol mi nangwaginimbi kimbig wa ahkafena. Trofimusba Efesus wanai el. Afa enaig onigini Polba enag afwambanai elim Godna Nalig lala sahug wanikig eso ehengel enaig esogona.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Afa kimbig wanai el etetinim eso kikini fambugofinim Polim kikehlinim Godna Nalig lala menai hugufi afwambagam okuhunam eso ikagna mengig mo kikisini.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Afa Ju el ogna Polim tigi afa Rom wanai soldiana misog el enaig higina og Jerusalem el hefum fagahag.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Eso ehe heafna soldiam ikagna wanika wan opugu fenamba eso Ju el ehem nangwagnim eso Polim wahini.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Afa enag misog el ika Pol nai yi muhwa pugunam og kikehlinim sambaga sen na kikenaginim afa so sahini og, “Eba aman afa mang mai fegba?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Afa minginag el mungo onigig finim hugna wagini afa minginag mo enmuna onigig fini eso misog el mas ehengelni mom numwehe anwana fenugena mo. Eso misog el soldiam sihinimbi afa so ehem soldiana auguiag lala gam wanig ahuna.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Afa enag el numb pahag ahuiafenamba hugna esogona og, “Sohna mo tigifaki.” Afa soldia wanig ahu ling muhwa wanig opukof fenamba afa mungwali el ogna tigifati eso soldia Polim ningana fukui oguhuna.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 — ausente —
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Afa soldia ogna Polim lala megam sahu wanig ahuf fenamba Pol misog elim sahna og, “Kogna wesig mo sihiagaf.” Eso misog el sahna og, “Ei, namba Grikna mo anwanafe ule ho?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Afa kawo kog namba Isip yi nai el autunam enag el gavman i biga gafenam 4,000 fagule elim wambinam bite bihig gam embem wanahuna. Eba mang namba enag el mo.”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Afa Pol wahigi sihina og, “Amo, kaba Ju el. Afa kikeafena kimbigba Tarsus Silisia nai na provins. Kana kimbig nalig unehlag feg eso kam sawiyi fenaiba ka so mungwali elim mo sihinige.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Afa mahim misog el sawiyi fenamba eso Pol ling yi guhunam ninga na kwenim. Afa mahim el sifinamba eso ehegelim Hibru mo na sihini.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.