Atos 20
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT
1 Afa enag flafihiagig mo mahim wesig fenaba eso Pol Kristenim awamonim eso kifutihiagenam og ne yi auguiafuf. Afa so enana mo wahianam eso Masedonia gam ikana.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Afa enanai yi enaksag kimbig fapugu fiahkafnaba enaksag mo elim kifutihiageikan ika Grik wa ika pugunam enanai i sambaga mungo was fatina.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Afa Pol Siria gam bot wa ikagim ofefnamba eso higina Ju el mo sihiag ofifinibi ogna ehem tigi eso ehe ming onigig fanam og naso Masedonia mina gam eso Jerusalem gam piske ika.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Afa Sopater Pirusna leg eba Beria nai el afa Aristarkas i Sekundus i afa sambaganigi Tesalonaika nai afa Gaius Derbe nai fena afa Tikikus i Trofimus i eba Esia nai ahfena afa Timoti fena eso mungwali Pol wanikana.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Afa ehengel gof ahunam Troas wa kangelim nengegon nafafiba.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Afa buyis Bret Yist Hwainig awaiyeba eso kangel Filipaim wahinim bot wa ahuf. Afa mahim afa wa pugufeg osuna awaiegba eso ka ahu Troas wa mo opukonam enag elim wambuf. Enanai yi elegeg wa gohug osuna ka fif.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Afa Sande kangel nuwagnam Ainiyagna fane fini. Afa Pol ogna lawam ika afa so ehe Godna mo sihiagegohun ika mongokuk liputegna puguna.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ena lala meg ka nuwaganamba eba sisyi gofna afa enanai yiba enaksag lam kagi hwatini.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Afa luwal kwamblog heafna unehlagba Yutikus ena lala meg sigagwa agafenamba noftuta fiaufena. Afa mahim Pol mo mungwanam sihiagofnaba eba ati nongifini afa ehem so noninai bite gam tigefu pekana. Afa apaigona kikehlinimbi ati wahana.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Afa Pol penam ehena nihiginim ningana kikenagenam afa esona og “Nofeka kusguni eba nofkena gi.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Afa piske sisyi megig gam fukoli ahunam afa Ainiyagna fane finim afa fane mo ahgagini. Afa mo sihiagiafan ikan si ambafiakanaba Pol wasana ikana.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Afa ena luwal piske bihianamba eso heafna lala gam wanigahuna, afa so ehengelni olug lahla feskofena.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Pol kangelim esoni og, “Ne gof sip yi Asos gam ahuf afa kaba bite mina sum bof. Afa enanai yi so ka nem bo wambunam so big sip yi mungwal ahuf.” Eso ka enaig esini.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Afa mahim ka ehem Asos wa ufinim eso ehe sip yi fukonamba so ka mungwal Mitilini gam ahuna.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Afa ka sip yi Mitilini wahinim afa ming osuna ka Kios wa opukonam afa ming osuna ka Samos wa opukonam afa ming osuna ka Miletus gam opukona.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol ogna Jerusalem gam ikagna ika puguiba soma Pentikos buyis pugui. Afa ehe oniginam masa ka se hugna Esia provins wa gafuf eso ka sip yi Efesusim kwegfu ahuna.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Afa Pol Miletus wa gafena Efesusna sios amunai elim mo ningihiana og, “Kam ambugog nangu.”
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Afa mahim ambugog opukenamba afa esoni og, “Yuwana ka Esia provins wa pugunam nem nangwagnam afa bo yiauwofeg enamba ati ne anwanafig eso ka ahanaig ahanaig esagena.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Afa Ju el ogna kam ahanaig ahanaig minafenaginim eso tigifati eso enam ka kinig fag. Afa ka kefum ahnai skaufegim eso ka nombna Ainiyagna gafugafeg.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Ne ati anwanafig ena mo so nem kwaganig eba ka mas kehlagufi. Eso ka nem nuwagig guhug wa i afa nengelni mungo mungo lala i sihinigiafena.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ju el mi afa Grik el mi ka gwenaig esonig so olug waikifinim Godum onigini eso Sisas Ainiyagim olug onigina hufum.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Afa yawo Sungwag kam hekusenagba ka Jerusalem gam aka afa ka mas anwanafeg mo enanai yi mang kam fef.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Afa kati anwanafeg mungwali kimbig ka ikaba Godna Sungwag kam sihina el kam ogna kalabus yi fatinim afa ahanaig ahanaig kinig kam pugunafe.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Afa ka mas onigig kikefumba afa kaba mungo onigig feg Ainiyag Sisas gafugag kam faig ka so gafugag okwian augi enaba Godna afafeg lahlag mo ka sihiageg.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Afa ka mungwali kimbig wagiakafna Godna bog meg mo nem sihinifini. Yawo ka nem wasanigba afa ka anwanafeg ne mas kam piske nangui.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Ka mungwali Godna sawieg mo faig mas ka mungo kumwahlag mo. Eso ka nem inim osihin aman mungo awaiegba eba mang kana moawa mo.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Afa Godna Sungwag nem siosna misog el kanog hwatig eso nimbefum mi afa mungwali sios el mi numwehifim eso el sipsipim nangwaghiagfafef eso enaig fi. Enamba ati Ainiyag heafna tafna enag elim mungwali wambug.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Ati ka anwanafeg mahim ka nem wasanig ikaiba minginag el ogna ambugog nem amtakwalhiagi. Enaig sangwali mawang lofug ambugog sipsipim kwaskofif.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Afa minginag nengel nai opukonam wahigifenam nem mwakwal mo sihigonigba eso ehengel membeg ne ehengelim pahlugahuf.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Eso enam numwehifibi afa nofeka eteti sambaga mungo yia osuna sinaini higeg ka nem nombna wahe sihinifini.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Afa yawo ka nem Godna ninga wa awasan afa heafna afafeg mo soma nem kwagani eso nengel lahlafifig afa enaigba God heafna elim enaig esenig.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ka mas amana silvam, golim afa lofugum membena mo, eba awai.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ati ne anwanafig ka mas nem esoni ka kike kiafena ningana gafugafegim kefum feg afa kikeafena mungo gafuganaim kweafug.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Enaig ka mungwali eseagegba eba ka nem wagfunug so big minginag euwiaug elim kwaganim. Afa ka Sisas Ainiyagna mo onigig ehe enaig esog ‘Afa enanam ne fagba eba lahlafeg afa enanam ne faigba eba hugna lahlag nemug feg.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Afa mahim Pol mo sihi wahianam eso ehe ehengel enanam mongkokini kwakwagenim so betenini.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Afa ehengel mungwali wewatonam afa ehem ningana kikenagim eso esogona nasabam eyi ne ikafif.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Afa ehena mom oniginim eso ehe esona ehengel ehem mas piske nangui afa so ehengelni olug hugna kinia skofena. Afa so sip gim wanigahuna.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.