Atos 16
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT
1 Pol ikan Derbe yi wanpugunam afa ena kimbig wahianam Listra gam ika wanpuguna. Afa enanai yi Timoti Kristen el gafena. Afa heafna afag gaba Kristen afa ehe Ju angwafig afa awagba eba Grik el.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Afa mungwali Listra wa nai i Aikoniam wa nai i Kristen el enaig esogona og, “Timotiba lahlag el.”
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Afa Pol ogna Timotim waniki afa mungwali Ju el enanai ati ehe anwanafini Timotina awag eba Grik el eso Pol Timotina lofugum kukohianagena. Grik el mas enaig esi afa Pol enaig esenamba, eba mas Ju el Timotim ahanaig esini.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Afa Listra kimbig wahinim eso ahanaig ahanaig kimbig fapuke fiahufnamba eso sios elim sihigonugiahufna. Ena nihe Jerusalem wanai kanog hwatieg el i afa amunai el i ena mo sihini wahinimbi og soma enam pahlukui.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Eso sios elni olug onigig kifuti saigonamba afa so mungwali osuna minginag el ambugog fasahofena.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Pol fena afa minginag apaigona eso Frigia Galesiana bite gam ahuna. Afa Godna Sungwag ehegelim kweni og masa Esia na provins Godna mo sihif.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Afa ahu Misiana bite wa opukonam eso gwesim Bitinia bite gam ogna ahu afa so Sisasna Sungwag ehegelim kweni.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Mahim enaig esenamba eso Misia mo wahinim afa Troas gam apaigo ahuna.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Afa sinaini Pol itiwa lofug nangonamba el mungo provins Masedonia nai gofenamba Polim unena gofena og, “Ne Masedonia gam bonam so kam kwagan.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Afa Pol enam nangunam eso ikagna kangel numwehiagofi Masedonia gam ahuiagim. Ati ka onigig enamba God kam wagfunug ehe kam ningitigi heafna lahlag mo enag elim sihigonugim.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Kangel sip yi fukwalunam Troasim wahinim eso Samotres gam gwesim ahuna opukonam afa nanai lawam ka wahinim Neapolis gam ahu opukona.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Afa nanai ka ena kimbig wahinim Filipai gam ahu opukona. Ena kimbigba Masedoniana nalig kimbig afa Rom el nanai yi auguna. Kangel nanai yi mwakwalig auguna.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Afa Isug Auguia Osuna koka esim ahu nanai yi augu Godum sihinafuhug kugim nangu. Ka kimbig muhwa ahunam bu blugum opukonam afa angwafig nuwag gofena eso ka augunam mo sihiagini.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Afa mungo angwafig gaba ena mo higina ehena unehlagba Lidia. Ehe Taiataira nai ango, lahlag nemug tafiglek lofug faig eso enanam kig nalig fag. Ehe Godna unehlag fingi fiafna. Ainiyag ehe ehena olugim numwehenage namba eso Polna mo higinam keahlana.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ehe afa heafna mungo lala nai bu wa apaigona. Enanam kangelim heafna lala gam kam unegoni. Ehe enaig esona og “Ne onigig ka inim Ainiyagim oniginagba eso ne kana lala ambugog auguiafim.” Ehe kam hugna hekusihiagenamba eso ka ahuna.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Nanam ka Godum sihinag kugam ahuofefnamba ka gafuga angwafig angwamingim ufini. Ena angwafigbi mwaifig simbagahlana esefkufna eso ehe ahanaig ahanaig sumi yi puguiagegim sihiageafena. Ehe enaig gafuga fiahgefenam enanam kig nalig fafenam ena kigba nangwaghiawagig elim faifini.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Afa Pol kam wankafnaba ena angwafig sum bonam unetigina og, “Sohna elbi eba ehengel God sisinai na gafugag el. Ehe enaig mo sihig God ena mina elim wambugum.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ehe gwenaig sihi higeg fegofnamba Pol kusinam wahigefe mwaifigim sihina og, “Sisas Kraisna unehlag wa ka nem mo osihina ne ohuna angwafig wahianam ika.” Eso ikagna mwaifig ehem wahianam ikana.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Nangwaghiageg el nangunim mahim heafgelni kig mina awaienimbi eso ehengel Pol mi Sailas mi wambtiginim ambagwa hwatigini og soma kimbig wanai misog el nangwagi.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ehengel wambtiginim misog elni nofwa wanahu hwatiginim afa esogona og, “Sohna elbi Ju el afa eheningi bigelni kimbigim gasafahfeg.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Eheningi elim hekusihiagafeg enaig nihe bigel Rom el nofeka enaig esi.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Afa minginag el mungwali wasanam ogna Pol mi Sailas mi patigini. Eso misog el enaig esona og polis ma lofug hugfuoaiti fegonim eso eheningim flakflaketifi.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Afa eheningim hugna wena kwaskofinim eso kalabus lala fatiauguni. Afa misog el kalabus lala nangwaghiawagig elim sihina og hugna nangwaghiage agfofum.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Afa higinam eso wambtinam yiminig mengig gam fatiauguni. Afa so eheningina mongugum palangna singihla hwatigini.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Afa sinaini mogug liputegna Pol i Sailas i beten ahfenam afa mwanafi Godum ahfatiaufna eso minginag gwena lala nai el higafafena.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Afa gwenana ikagna nalig kugo ilafona kalabus lalam fagakuku fiafana. Afa gwenanam mungwali mengig pigiakanam afa sen kalabus elim kikeg pigi apaigona.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Afa kalabus lala nangwaghiawagig el bihianam afa nangunam mahim mengig pigi gohkafnaba ehe enaig onigina og ateaba opuko ahkau minefeg. Eso ehe naif fanam ogna hefum higefaka.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Afa Pol unenam og, “Nofeka nimbefum amtakwale fati. Ohwi mungwali auguia.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Enag el ming elim unenam og ma wi gafa boi. Afa ehe mo kikini bonam Pol Sailasna nihi penam kiafigig gegifini.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Afa sambaganigim wambtiginim afwambagam pugu wankanam sahtigina og, “Amunai, ahanaig so ka eseba eso God ma kam kweagfunam lahla fai.”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Afa sambaganigi esohona og, “Sisas Ainiyagim so na olug onigina eba so ma God nem afa mungwali nimbeafna mungo lala naim wambu.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Eso eheningi Ainiyagna mo enag el mi afa heafna lala nai mi ahsihini.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Enanam gwena sinaini ena el kalabus lala nangwaghiawagig el sambaganigim bu wa nehugugum sufuhiagena afa enanam ehe fena afa heafna mungo lala nai apaigona afa eso bu wa apaigona.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Afa so sonag el sambaganigim heafna lala wankanam fane tuhlunam faini. Afa so ehe fena afa heafna mungo lala nai fena Godum oniginim eso hugna sifakalini.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Afa lawam misog el polisim ningitiginibi eso ahu sihini og, “Sohna sambaganigi elim ningitigibi so makai.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Eso kalabus lala nangwaghiawagig el Polim sihina og, “Misog el ati sihig ne i Sailas i se ohunanai ahwahianam ahka eso ne olug efihlag na ahka.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Afa Pol polisim sihini og, “Ka mas mang ahfeg mo ehe kam mungunim mungwali elni nof wa kwaskofigim kalabus lala fatiaugug. Kaningi Rom eleso enamba amtakwalig afa kam esegonigim enamba meagam kumoahlig. Afa ehe enaig wahigamte kam og ma pugu ahkai eba so ma kam ambugog sihigonitem eso kam wanahuite.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Afa polis ena mo misog elim oguhu sihini og Pol i Sailas i ba Rom el eso ehengel sineminefinim embefini.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Eso ahunam lahlag mo sihigonuginim afa wanapuko ahunam og “Ei, so na ohnagna mo ahwahianam eso ahka.”
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Afa so eheningi kalabus lala ahwahianam Lidiana lala gam ahkana. Afa ahka Kristen nilitem ahkuklunam mo kifutihiag ahfenam eso ahkana.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.