Atos 16

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pol ikan Derbe yi wanpugunam afa ena kimbig wahianam Listra gam ika wanpuguna. Afa enanai yi Timoti Kristen el gafena. Afa heafna afag gaba Kristen afa ehe Ju angwafig afa awagba eba Grik el.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Afa mungwali Listra wa nai i Aikoniam wa nai i Kristen el enaig esogona og, “Timotiba lahlag el.”
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Afa Pol ogna Timotim waniki afa mungwali Ju el enanai ati ehe anwanafini Timotina awag eba Grik el eso Pol Timotina lofugum kukohianagena. Grik el mas enaig esi afa Pol enaig esenamba, eba mas Ju el Timotim ahanaig esini.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Afa Listra kimbig wahinim eso ahanaig ahanaig kimbig fapuke fiahufnamba eso sios elim sihigonugiahufna. Ena nihe Jerusalem wanai kanog hwatieg el i afa amunai el i ena mo sihini wahinimbi og soma enam pahlukui.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Eso sios elni olug onigig kifuti saigonamba afa so mungwali osuna minginag el ambugog fasahofena.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pol fena afa minginag apaigona eso Frigia Galesiana bite gam ahuna. Afa Godna Sungwag ehegelim kweni og masa Esia na provins Godna mo sihif.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Afa ahu Misiana bite wa opukonam eso gwesim Bitinia bite gam ogna ahu afa so Sisasna Sungwag ehegelim kweni.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Mahim enaig esenamba eso Misia mo wahinim afa Troas gam apaigo ahuna.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Afa sinaini Pol itiwa lofug nangonamba el mungo provins Masedonia nai gofenamba Polim unena gofena og, “Ne Masedonia gam bonam so kam kwagan.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Afa Pol enam nangunam eso ikagna kangel numwehiagofi Masedonia gam ahuiagim. Ati ka onigig enamba God kam wagfunug ehe kam ningitigi heafna lahlag mo enag elim sihigonugim.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Kangel sip yi fukwalunam Troasim wahinim eso Samotres gam gwesim ahuna opukonam afa nanai lawam ka wahinim Neapolis gam ahu opukona.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Afa nanai ka ena kimbig wahinim Filipai gam ahu opukona. Ena kimbigba Masedoniana nalig kimbig afa Rom el nanai yi auguna. Kangel nanai yi mwakwalig auguna.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Afa Isug Auguia Osuna koka esim ahu nanai yi augu Godum sihinafuhug kugim nangu. Ka kimbig muhwa ahunam bu blugum opukonam afa angwafig nuwag gofena eso ka augunam mo sihiagini.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Afa mungo angwafig gaba ena mo higina ehena unehlagba Lidia. Ehe Taiataira nai ango, lahlag nemug tafiglek lofug faig eso enanam kig nalig fag. Ehe Godna unehlag fingi fiafna. Ainiyag ehe ehena olugim numwehenage namba eso Polna mo higinam keahlana.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ehe afa heafna mungo lala nai bu wa apaigona. Enanam kangelim heafna lala gam kam unegoni. Ehe enaig esona og “Ne onigig ka inim Ainiyagim oniginagba eso ne kana lala ambugog auguiafim.” Ehe kam hugna hekusihiagenamba eso ka ahuna.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Nanam ka Godum sihinag kugam ahuofefnamba ka gafuga angwafig angwamingim ufini. Ena angwafigbi mwaifig simbagahlana esefkufna eso ehe ahanaig ahanaig sumi yi puguiagegim sihiageafena. Ehe enaig gafuga fiahgefenam enanam kig nalig fafenam ena kigba nangwaghiawagig elim faifini.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Afa Pol kam wankafnaba ena angwafig sum bonam unetigina og, “Sohna elbi eba ehengel God sisinai na gafugag el. Ehe enaig mo sihig God ena mina elim wambugum.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ehe gwenaig sihi higeg fegofnamba Pol kusinam wahigefe mwaifigim sihina og, “Sisas Kraisna unehlag wa ka nem mo osihina ne ohuna angwafig wahianam ika.” Eso ikagna mwaifig ehem wahianam ikana.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Nangwaghiageg el nangunim mahim heafgelni kig mina awaienimbi eso ehengel Pol mi Sailas mi wambtiginim ambagwa hwatigini og soma kimbig wanai misog el nangwagi.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ehengel wambtiginim misog elni nofwa wanahu hwatiginim afa esogona og, “Sohna elbi Ju el afa eheningi bigelni kimbigim gasafahfeg.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Eheningi elim hekusihiagafeg enaig nihe bigel Rom el nofeka enaig esi.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Afa minginag el mungwali wasanam ogna Pol mi Sailas mi patigini. Eso misog el enaig esona og polis ma lofug hugfuoaiti fegonim eso eheningim flakflaketifi.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Afa eheningim hugna wena kwaskofinim eso kalabus lala fatiauguni. Afa misog el kalabus lala nangwaghiawagig elim sihina og hugna nangwaghiage agfofum.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Afa higinam eso wambtinam yiminig mengig gam fatiauguni. Afa so eheningina mongugum palangna singihla hwatigini.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Afa sinaini mogug liputegna Pol i Sailas i beten ahfenam afa mwanafi Godum ahfatiaufna eso minginag gwena lala nai el higafafena.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Afa gwenana ikagna nalig kugo ilafona kalabus lalam fagakuku fiafana. Afa gwenanam mungwali mengig pigiakanam afa sen kalabus elim kikeg pigi apaigona.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Afa kalabus lala nangwaghiawagig el bihianam afa nangunam mahim mengig pigi gohkafnaba ehe enaig onigina og ateaba opuko ahkau minefeg. Eso ehe naif fanam ogna hefum higefaka.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Afa Pol unenam og, “Nofeka nimbefum amtakwale fati. Ohwi mungwali auguia.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Enag el ming elim unenam og ma wi gafa boi. Afa ehe mo kikini bonam Pol Sailasna nihi penam kiafigig gegifini.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Afa sambaganigim wambtiginim afwambagam pugu wankanam sahtigina og, “Amunai, ahanaig so ka eseba eso God ma kam kweagfunam lahla fai.”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Afa sambaganigi esohona og, “Sisas Ainiyagim so na olug onigina eba so ma God nem afa mungwali nimbeafna mungo lala naim wambu.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Eso eheningi Ainiyagna mo enag el mi afa heafna lala nai mi ahsihini.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Enanam gwena sinaini ena el kalabus lala nangwaghiawagig el sambaganigim bu wa nehugugum sufuhiagena afa enanam ehe fena afa heafna mungo lala nai apaigona afa eso bu wa apaigona.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Afa so sonag el sambaganigim heafna lala wankanam fane tuhlunam faini. Afa so ehe fena afa heafna mungo lala nai fena Godum oniginim eso hugna sifakalini.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Afa lawam misog el polisim ningitiginibi eso ahu sihini og, “Sohna sambaganigi elim ningitigibi so makai.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Eso kalabus lala nangwaghiawagig el Polim sihina og, “Misog el ati sihig ne i Sailas i se ohunanai ahwahianam ahka eso ne olug efihlag na ahka.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Afa Pol polisim sihini og, “Ka mas mang ahfeg mo ehe kam mungunim mungwali elni nof wa kwaskofigim kalabus lala fatiaugug. Kaningi Rom eleso enamba amtakwalig afa kam esegonigim enamba meagam kumoahlig. Afa ehe enaig wahigamte kam og ma pugu ahkai eba so ma kam ambugog sihigonitem eso kam wanahuite.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Afa polis ena mo misog elim oguhu sihini og Pol i Sailas i ba Rom el eso ehengel sineminefinim embefini.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Eso ahunam lahlag mo sihigonuginim afa wanapuko ahunam og “Ei, so na ohnagna mo ahwahianam eso ahka.”
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Afa so eheningi kalabus lala ahwahianam Lidiana lala gam ahkana. Afa ahka Kristen nilitem ahkuklunam mo kifutihiag ahfenam eso ahkana.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.