Atos 15
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARC
1 Afa mingnag Judia nai el Antiok kimbig opukonam Kristenim esogoni og, “Mosesna nihe mo enaig esog so na lofugum kukuhiawagi, eso ne ena moba mas pahluhug mo, eba God mas nem wambu.”
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Pol i Barnabas i ena mom ahiginam hugna ahwagnaba eso sios el sihiaginim sambaganigi mi afa minginag apaiyenamba enam hwatini og ma ahui Jerusalem wa siosna amunai el mi afa kanog hwatieg el mi numwehe sihigoni.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Afa so Antiok sios ehegelim ningitiginimbi eso distrik Fonisia gam afa Samaria gam eso sihiageahuna, og ati afwambanai el Godum olug oniginig, afa mungwali Kristen ena mom higinim eso hugna sifakalini.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Afa mahim Jerusalem opukonaba sios el i kanog hwatieg el i afa amunai el i ehegelim nangwaginim sifakalini. Eso ehegel sihiagini mang so mungwali God ehegelni ninga wa gafugafeni.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Afa minginag Kristen farisi nihem pahlukuiaule bigiagafenam og, “Afwambanai el gaba so ma heafna lofugum kukohiaginim afa minginag mungwali nihem Mosesna pahlukui.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Eso kanog hwatieg el i afa amunai el i nuwagnam ena mom kwefuhiageafafna.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Afa ena mo sihiageafafnaba eso Pita bihianam sihini og, “Nilite, ati ne anwanafig autunam God kam nengel nai yi olyi kanog wahiag ka afwambanai elim Godna lahlag mo faibi so ma Sisasim olug onigini.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Afa God ati elni olug onigigim anwanafegim afa heafna Sungwag ehegelim faig eso gwenaig eseg bigelim gaba faig. Enamba bigim wagfunig ati ehegelim gaba wambug.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Afa big Ju el i afa afwambanai el i Godna nof wa mungwalofug afa mahim ehegel onigigbi eso God ehegelni olug yi nai amtakwalig nihe wambug aitinigbi eso ehegelni olug afsug agfohienig.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Big i afa bigelni simbianiga i mas numwehig Mosesna lahlag nihem pahluhug mo. Eba hugna kifutig. Ahnaig esegba so na og ka ena kinigbi kikinim Kristenba faigo afa so na enaig esegonibi eba God ninimuf.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Amo, ati big anwanafig Sisas Ainiyagna afafegwahe God bigim sulfug na so big ehem olug oniginig gwenaig seg afwambanai gaba esig.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Afa so mungwali el sifinam Barnabas nai i Pol nai i mom higwagfofna. Afa eheningi enaig sihi ahfini og God afwambanai elim ahanaig ahanaig kigmog kaningina ninga wa esinig.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Afa eheningi mahim sihi ahwahianamba eso Jemssihini og, “Nilite, so kam higini.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Saimon ati sihi wahiana og God yuwana minginag afwambanai elim wambugum afa heafna el fiahsaiyig.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Enamba Godna mo fi sihiule el gwenaig ginofi wahini og. Godna buk enaig sihifeg;
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 — ausente —
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 — ausente —
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Afa Jems gwenaig sihifena og, “Eso ka enaig onigig afwambanai el ogna Ainiyagim olug onigi, nofeka hugna ehegepusug faigo.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Magofi, naiba nawo ginof finim so big enaig esogo, nofeka fane nimbasam faigo ahga, afa nofeka aga taitufi, afa nofeka sis wena kihlagba ahga, afa nofeka taf ahga.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Afa ati ne anwanafig mungwali kimbig nuwagig lala Mosesna nihe mo mungwali Isug Auguia Osuna suwigahu, autunam pugugum bog yuwaga pugug.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Afa kanog hwatieg el i amunai i afa mungwali sios el i mungo mo sihiaginim eso ehengel nai yi minginag el hwatigbi so ma Pol mi Barnabas mi Antiok kimbig gam wanahui. Eso Judas fena afa ming unehlagba Barsabas afa ming Sailas fena. Eheningiba eba siosna misog el ahfena.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Ena elbi pas wahe ningihini. Ena ginof enaig esog:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 — ausente —
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 — ausente —
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 — ausente —
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 — ausente —
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 — ausente —
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Afa sios el enag elim ningitiginimbi eso Antiok kimbig gam pas oguhuna. Afa opukonam Antiok sios elim unetiginim mahim nuwaganamba eso pas mo faigona.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Afa ena ginof suwiginim mahim ehem kwaganamba eso sifakalini.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Judas i Sailas i eba Godna mo fa sihiaule el ahfena eso eheningi Kristenim hugna sihinug gafenam afa kigmognug ahfenam ena mona ahkwagana.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Afa eheningi ati numwehe enanai yi ahagana afa so Kristen esogona og, “Sa ma Godna olug efihlag nem gohoni.” Enaig esogonam eso piske heafgina kimbig gam ningitigini.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 — ausente —
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Afa Pol i Barnabas i afa minginag el fini Antiok kimbig auguiafenamba eso Ainiyagna mo wagfufegonfni afa mo sihigonfni.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Afa mahim managenaba Pol Barnabasim sihina og, “Nawo piske nilitem nangwaghiag ahfiah ka mungwali kimbig so big Ainiyagna mo sihinug ahfe bog na ika ahnangwag fig lahlag auguia me awai awai me.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Afa Barnabas ogna Jon Makim ahwaniki.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Afa Pol mas enaig onigina mo. Ehe enaig onigina og autunam Jon Makba big ambugog Pamfilia wa opukonam afa ehe bigim piske wasani ikana. Afa ehe mas gafugagim auwigina mo.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Afa hefum flafihiag ahfenam eso ahpwatigina. Afa Barnabas Makim sulufanam ahka bot wa ahkanam eso Saiprus gam ahkana.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Afa Pol Sailasim sulufanam ogna ahka afa sios esogoni og, “Ainiyagna afafeg so nem numwehe wambufiahkafi” eso ahkana.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Afa eheningi Siria afa Silisia wa enanai yi enaksag kimbig fapugu ahfiahkafnaba sios elim kigmognug ahfiahkana.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.