Atos 15
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARIB
1 Afa mingnag Judia nai el Antiok kimbig opukonam Kristenim esogoni og, “Mosesna nihe mo enaig esog so na lofugum kukuhiawagi, eso ne ena moba mas pahluhug mo, eba God mas nem wambu.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pol i Barnabas i ena mom ahiginam hugna ahwagnaba eso sios el sihiaginim sambaganigi mi afa minginag apaiyenamba enam hwatini og ma ahui Jerusalem wa siosna amunai el mi afa kanog hwatieg el mi numwehe sihigoni.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Afa so Antiok sios ehegelim ningitiginimbi eso distrik Fonisia gam afa Samaria gam eso sihiageahuna, og ati afwambanai el Godum olug oniginig, afa mungwali Kristen ena mom higinim eso hugna sifakalini.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Afa mahim Jerusalem opukonaba sios el i kanog hwatieg el i afa amunai el i ehegelim nangwaginim sifakalini. Eso ehegel sihiagini mang so mungwali God ehegelni ninga wa gafugafeni.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Afa minginag Kristen farisi nihem pahlukuiaule bigiagafenam og, “Afwambanai el gaba so ma heafna lofugum kukohiaginim afa minginag mungwali nihem Mosesna pahlukui.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Eso kanog hwatieg el i afa amunai el i nuwagnam ena mom kwefuhiageafafna.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Afa ena mo sihiageafafnaba eso Pita bihianam sihini og, “Nilite, ati ne anwanafig autunam God kam nengel nai yi olyi kanog wahiag ka afwambanai elim Godna lahlag mo faibi so ma Sisasim olug onigini.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Afa God ati elni olug onigigim anwanafegim afa heafna Sungwag ehegelim faig eso gwenaig eseg bigelim gaba faig. Enamba bigim wagfunig ati ehegelim gaba wambug.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Afa big Ju el i afa afwambanai el i Godna nof wa mungwalofug afa mahim ehegel onigigbi eso God ehegelni olug yi nai amtakwalig nihe wambug aitinigbi eso ehegelni olug afsug agfohienig.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Big i afa bigelni simbianiga i mas numwehig Mosesna lahlag nihem pahluhug mo. Eba hugna kifutig. Ahnaig esegba so na og ka ena kinigbi kikinim Kristenba faigo afa so na enaig esegonibi eba God ninimuf.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Amo, ati big anwanafig Sisas Ainiyagna afafegwahe God bigim sulfug na so big ehem olug oniginig gwenaig seg afwambanai gaba esig.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Afa so mungwali el sifinam Barnabas nai i Pol nai i mom higwagfofna. Afa eheningi enaig sihi ahfini og God afwambanai elim ahanaig ahanaig kigmog kaningina ninga wa esinig.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Afa eheningi mahim sihi ahwahianamba eso Jemssihini og, “Nilite, so kam higini.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Saimon ati sihi wahiana og God yuwana minginag afwambanai elim wambugum afa heafna el fiahsaiyig.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Enamba Godna mo fi sihiule el gwenaig ginofi wahini og. Godna buk enaig sihifeg;
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Afa Jems gwenaig sihifena og, “Eso ka enaig onigig afwambanai el ogna Ainiyagim olug onigi, nofeka hugna ehegepusug faigo.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Magofi, naiba nawo ginof finim so big enaig esogo, nofeka fane nimbasam faigo ahga, afa nofeka aga taitufi, afa nofeka sis wena kihlagba ahga, afa nofeka taf ahga.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Afa ati ne anwanafig mungwali kimbig nuwagig lala Mosesna nihe mo mungwali Isug Auguia Osuna suwigahu, autunam pugugum bog yuwaga pugug.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Afa kanog hwatieg el i amunai i afa mungwali sios el i mungo mo sihiaginim eso ehengel nai yi minginag el hwatigbi so ma Pol mi Barnabas mi Antiok kimbig gam wanahui. Eso Judas fena afa ming unehlagba Barsabas afa ming Sailas fena. Eheningiba eba siosna misog el ahfena.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ena elbi pas wahe ningihini. Ena ginof enaig esog:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 — ausente —
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 — ausente —
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 — ausente —
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 — ausente —
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 — ausente —
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Afa sios el enag elim ningitiginimbi eso Antiok kimbig gam pas oguhuna. Afa opukonam Antiok sios elim unetiginim mahim nuwaganamba eso pas mo faigona.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Afa ena ginof suwiginim mahim ehem kwaganamba eso sifakalini.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Judas i Sailas i eba Godna mo fa sihiaule el ahfena eso eheningi Kristenim hugna sihinug gafenam afa kigmognug ahfenam ena mona ahkwagana.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Afa eheningi ati numwehe enanai yi ahagana afa so Kristen esogona og, “Sa ma Godna olug efihlag nem gohoni.” Enaig esogonam eso piske heafgina kimbig gam ningitigini.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 — ausente —
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Afa Pol i Barnabas i afa minginag el fini Antiok kimbig auguiafenamba eso Ainiyagna mo wagfufegonfni afa mo sihigonfni.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Afa mahim managenaba Pol Barnabasim sihina og, “Nawo piske nilitem nangwaghiag ahfiah ka mungwali kimbig so big Ainiyagna mo sihinug ahfe bog na ika ahnangwag fig lahlag auguia me awai awai me.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Afa Barnabas ogna Jon Makim ahwaniki.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Afa Pol mas enaig onigina mo. Ehe enaig onigina og autunam Jon Makba big ambugog Pamfilia wa opukonam afa ehe bigim piske wasani ikana. Afa ehe mas gafugagim auwigina mo.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Afa hefum flafihiag ahfenam eso ahpwatigina. Afa Barnabas Makim sulufanam ahka bot wa ahkanam eso Saiprus gam ahkana.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Afa Pol Sailasim sulufanam ogna ahka afa sios esogoni og, “Ainiyagna afafeg so nem numwehe wambufiahkafi” eso ahkana.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Afa eheningi Siria afa Silisia wa enanai yi enaksag kimbig fapugu ahfiahkafnaba sios elim kigmognug ahfiahkana.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.