Atos 14
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT
1 Pol i Barnabas i Aikoniam gam ahka ahpugunam Ju elni nuwagig lala asahuna gwenaig nihe ahfiafena. Afa mahim mo ahsihiafenamba ena mo elni olug fingi wahigiskona eso enaksag Ju el i afa afwambanai el i Ainiyagim olug onigini.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Afa minginag Ju oniginigim kusini afa afwambanaim ikaghiagini og ma Kristenim olug kakagegoni.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Afa sambaganigi mwakwalig nanai yi ahaganam Ainiyagna mo gwese ahsihiagofna. Afa eheningi ahanaig ahanaig kigmog esiagafenamba enamba Godna kigmogim wagfug afa enag afafeg mo ahsihinamba eba inim.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Afa enanai el bambuhiaginim, minginag Ju elni amunai elim pahagahuafna afa minginag kanog hwatieg el sambagam pahagahuafna.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Afa Ju el i afwambanai el i afa eheningina amunai el i ogna sambaganigi elim amtakwalihiaginim eso hun na kwaskofi.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Afa sambaganigi ena mo ahiginam distrik Likonia gam ahkana, afa enanai yi ahpugunamba eba Listra afa Derbe afa minginag kimbig muhwa gohkana.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Afa so enanai yi Godna lahlag mo ahsihina.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Afa Listra kimbig waba el mong kukwaligni gafna. Enaig esenamba eba afag gwenaig wesig wa wanigana. Afa kwamblogfenam mas gominefena mo.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Afa enanam mahim Pol lahlag mo sihiagofnamba enag el ena mo higina ofena. Afa so Pol ehem fahigenagenam anwanafena ehena olug onigig ati yuhwafeg eso God ehem wangenefe fatif.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Eso Pol ehem ambagwa sihina og, “Buihia gohum!” Eso ehe pusoka gohnam so ikana.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Afa el numb nanguni mahim Pol enaig esenamba eso ehengel Likoniana mona ambagwa esona og, “Sohna elbi eba sambaganigi god el lofug bigim pe ahbonug.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Afa Barnabasimba eba sefini Sus afa Pol eba hugna mo sihiaule ofenaiba god Hermes eso ehem sefini Hermes.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Afa ena lalaba enanai yi el god Susni unehlagim fingi fifini enamba afwambagam kimbig wa gofna. Susni pris bulmakaum tagni wagwagifinim eso kimbig mengig gam wambug ambugoafna. Ehe fena afa mungwali el apaigona ogna kwagi wehlim eso eheningina unehlagim fingi fiawag.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Afa mahim enaig esinimbi eso Barnabas i Pol i ena mo ahiginam afa so heafningina nihi lofug kuko ahwatiafenam so ahpugu olyi kikini ahkafnaba hugna unehona og,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Afa mangigim ne enaigba esig? Kaningiba el big mungwalofug fig. Kaningiba ahbog nem lahlag mo ahfaig eso ne mwakwal godum wahinim eso ne wahigi God nofkikenagim onigini. Ehe of i bite i bu i mungwali gawig gafugafiageg.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Autunam ehe afwambanai elim hwatina eso heafgelni sawiegim pahlukiahufna.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Afa ehe lahlag gawig wambwai gofnaba eso bu fiafna afa nefgenai so heafna osuna puguageafna. Afa so ehe enaksag fane faifinim afa ehe nengelni olug yi afigig faig. Enamba wagfug ehe nofkikena go.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Afa gwenaig mo ahsihinam afa ehe og ma ehegelni onigig wahgifi, ese ehegel masa bulmakau tigi tuhulunim eheningim fingi fiawagfe.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Afa enana Ju el Antiok Aikoniam kimbig wahinim Listra kimbig gam ambugonam ena kimbig wanai elim hekusihiaginimbi, eso Polim hun na tatuni og ateaba wahag eso ehem fini kimbig wa afwambagam fatini.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Afa mahim Kristen el ehem wagfinimba eso Pol bihianam so piske kimbig gam sahokana. Afa lawam Pol i Barnabas i ena kimbig wahianam Derbe gam ahkana.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Afa eheningi Derbe wa ahagafinamba lahlag mo ahsihinamba enanai el enaksag Ainiyagna fiahsaina. Afa piske Listra afa Aikoniam afa Antiok Pisidia gam ahkana.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Afa ahkafnamba kigmog mo pahlukuiag elim ahfaifinim og, “Nofeka olug onigim wahiyi yi. Amangel Godna bog meg gam saiyegogumba ofifibi eso ma kinig numb finim eso saho.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Barnabas i Pol i mungo mungo siosna amunai elim hugwefu ahwati hofefnaba. Eso fane hoiyioaklafinim so betennini og ma God heafna ninga wa agfohie, eba ehegelni Ainiyag.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Afa eheningi Pisidia ahwahianam Pamfilia gam ika ahpuguna.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Afa Perga wa Ainiyagna mo ahsihinam afa gwesim Atalia gam ahkana.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Afa nanai yi bot wa afkonam Antiok gam ahkana enanai yi autunam Kristen eheningim Godna ninga wa hwatiginimbi eso God ismunagim kwaganaba eso ena gafugagfeag ahfeakan eso piske ahbona.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Afa ahpugunam enanai yi sios elim ahunetigina og ma ambugog nuwagiba eso heafningina gafugagim sihinug ahfenam og, “God ehe esegim minaba pigiba eso afwambanai elbi Ainiyagim olug onigini.”
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Afa sambaganigi enanai yi pahlukuiag elim hugna ahwangana.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.