Atos 12
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC
1 Enanam misog el Herot, siosna elim kinig faini.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Afa ehe gafugag elim ningitigina og ma Jemsim Jonna etegim higefaki.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Afa enaig esenam Ju elim nangwagena mahim sifakalinimbi eso Pitam kikehlanam kalabus lala fati wahiana. (Enanam Ju el Bret Yist Hwainig buyis esifini.)
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Afa so Pitam kikehlinim kalabus lala fatini. Afa ena lala 16 soldia Pitam nangwafofna. Afa sambaga sambaga agfohiafna mahim ahuiafnamba afa mingang sambaga sambaga ambugog ehegelni kugwa agfohiafna. Herot og mahim Pasova buyis awaiyeba eso Pitam elni nof wa fahigenage.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Afa mahim Pita kalabus lala agafenamba afa sios higeg Godum sahanafafna og so ma God Pitam kweagfwi.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Lawam mahimsi feafnamba Herot Pitam fahigenag ogna fe. Afa sinaini Pita sambaganigi soldia nai yi olyi gifini. Afa sambaga senna kikenagi fakinim eso sambaganigi soldia mengig wa kagwo ahgofna.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Afa Ainiyag of wanai el ikagna pugunam afwambusug lala megam puko gofena. Afa so Pitam epinig wa ilafo fatinamba eso Pita nof tutafe bahianamba afa so of wanai el sihina og, “Is ikagna bihia.” Eso gweyi sen Pitana ninga nai pitigifu ahpena.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Afa of wanai el ehem sihina og, “Piske lofug i afa mong lofug i aitiage.” Eso Pita gwenaig esenamba of wanai el piske sihina og, “So na liputig lofug fwahlanam kam pahlu bu.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Eso Pita ehem pahlukuiafnamba mengigim fakwegfu ahfeakana. Ehe nangonamba eso of wanai el esena ehe enaig onigina eba mang inim mo. Ehe enaig etitinam og eba ka itiwamba nangug.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Afa sambaganigi kwagana ikana afa ika ming mengig wanai kwagana ikana afa ikanam ain mengig wa pugunam, afa ena minamba gwesim kimbig gam ikafna. Afa ena ain mengigba ehe heafa pitigiafunamba eso pugu afwambagam ahkana. Mina wa mwakwalig ahkanam eso of wanai el gweyi ikagna ehem washu ikana.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Afa so Pita enam anwanafenam esona og, “Eba inim yawo ka ati anwanafeg eba Ainiyag heafna ofwanai elim ningihiagba eso kam Herotna ninga nai afa Ju el amtakwal kam ofinifini so nanai kam fag.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Afa mahim ehe enam anwanafenam eso Maria Jon Makna afagna lala gam ikana. Afa el numb enanai yi nuwagnam beteneafafna.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pita ikanam mengig wa ningana tige gofena. Afa Roda gafugag angwafig eso ikanam ogna mengig pigi.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Afa ehe ati Pitana mengigim higna eso sifakalenam ehe mengig pigiegim etetinam eso kikini piske ikanam sihina og, “Pitamba ati mengig wa bo go.”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Afa ehem esogona og, “Ne moetetiofe.” Afa ehe hugna kifutinam esona og, “Eba inim ehe.” Afa ehe esogona og, “Amo, eba Pitana ofwanai el feg.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Afa Pita mahimsi gwese mengig wa tige gofenaba eso ahu mengig pigi nangunim sineminefini.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Afa Pita ningana pigafenim og afwai afwai. Eso heafna mo so Ainiyag ehem kalabus lala suguafa puguna. Afa ehe sihina og, “Sa ahu Jemsafa minganag nilitem ena mo sihigon.” Eso ma wahinim asim ahui.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Afa lawam soldia etetiagenim hefum onignaginim sahawagini og, “Afa, asim mahim Pitamba ikag?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Afa Herotna gafugag el Pitam yisgiahuan mas nanguni mo. Eso Herot Pitam anwasafenafuhug elim hugna fasahitigifenam afa sona og, “Sa kwaskofi!” Afa mahim kwaskofinimbi eso Herot Judia wahianam mwakwalig Sisaria wa gana.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Afa Herot Tair nai Saidon nai elim olug kakagen gofena. Eso ehegel onigini ehegelni kimbigim mas fane kwagana mo eso nuwagnam ogna nangui. Yuwana mo Blastusim Herotna misog gafugag elim sihini og ma kam kwagani. Eso ahunam Herotim nangunim sahini og ma olug kakagig wahiai.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Afa so mungo osunam sufini wahiani eso Herot heafgelni misog elni lofug wagwagenam heafgelni misog elni sime wa peganam so ma mo sihinugeni.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Afa mungwali el ambagwa hugna enaig esogona og, “Enamba mang elni moamo eba heafa god ehe sihiago.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Afa Herot ena mom sifakalena afa ehe mas Godna unehlagim fingi fena mo. Eso ikagna Ainiyagna of wanai el ehem tigenamba so gihenam afa peitu atagim ahgaginimbi eso wahana.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Afa Godna mo pugu kifutinam eso fafukaminefna.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Afa Barnabas i Sol i Jerusalem wa gafugag auwigiafenam afa Jon Makim ahsulfanam Antiok kimbig gam eso piske ahuna.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.