Atos 12
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NAA
1 Enanam misog el Herot, siosna elim kinig faini.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Afa ehe gafugag elim ningitigina og ma Jemsim Jonna etegim higefaki.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Afa enaig esenam Ju elim nangwagena mahim sifakalinimbi eso Pitam kikehlanam kalabus lala fati wahiana. (Enanam Ju el Bret Yist Hwainig buyis esifini.)
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Afa so Pitam kikehlinim kalabus lala fatini. Afa ena lala 16 soldia Pitam nangwafofna. Afa sambaga sambaga agfohiafna mahim ahuiafnamba afa mingang sambaga sambaga ambugog ehegelni kugwa agfohiafna. Herot og mahim Pasova buyis awaiyeba eso Pitam elni nof wa fahigenage.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Afa mahim Pita kalabus lala agafenamba afa sios higeg Godum sahanafafna og so ma God Pitam kweagfwi.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Lawam mahimsi feafnamba Herot Pitam fahigenag ogna fe. Afa sinaini Pita sambaganigi soldia nai yi olyi gifini. Afa sambaga senna kikenagi fakinim eso sambaganigi soldia mengig wa kagwo ahgofna.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Afa Ainiyag of wanai el ikagna pugunam afwambusug lala megam puko gofena. Afa so Pitam epinig wa ilafo fatinamba eso Pita nof tutafe bahianamba afa so of wanai el sihina og, “Is ikagna bihia.” Eso gweyi sen Pitana ninga nai pitigifu ahpena.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Afa of wanai el ehem sihina og, “Piske lofug i afa mong lofug i aitiage.” Eso Pita gwenaig esenamba of wanai el piske sihina og, “So na liputig lofug fwahlanam kam pahlu bu.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Eso Pita ehem pahlukuiafnamba mengigim fakwegfu ahfeakana. Ehe nangonamba eso of wanai el esena ehe enaig onigina eba mang inim mo. Ehe enaig etitinam og eba ka itiwamba nangug.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Afa sambaganigi kwagana ikana afa ika ming mengig wanai kwagana ikana afa ikanam ain mengig wa pugunam, afa ena minamba gwesim kimbig gam ikafna. Afa ena ain mengigba ehe heafa pitigiafunamba eso pugu afwambagam ahkana. Mina wa mwakwalig ahkanam eso of wanai el gweyi ikagna ehem washu ikana.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Afa so Pita enam anwanafenam esona og, “Eba inim yawo ka ati anwanafeg eba Ainiyag heafna ofwanai elim ningihiagba eso kam Herotna ninga nai afa Ju el amtakwal kam ofinifini so nanai kam fag.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Afa mahim ehe enam anwanafenam eso Maria Jon Makna afagna lala gam ikana. Afa el numb enanai yi nuwagnam beteneafafna.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Pita ikanam mengig wa ningana tige gofena. Afa Roda gafugag angwafig eso ikanam ogna mengig pigi.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Afa ehe ati Pitana mengigim higna eso sifakalenam ehe mengig pigiegim etetinam eso kikini piske ikanam sihina og, “Pitamba ati mengig wa bo go.”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Afa ehem esogona og, “Ne moetetiofe.” Afa ehe hugna kifutinam esona og, “Eba inim ehe.” Afa ehe esogona og, “Amo, eba Pitana ofwanai el feg.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Afa Pita mahimsi gwese mengig wa tige gofenaba eso ahu mengig pigi nangunim sineminefini.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Afa Pita ningana pigafenim og afwai afwai. Eso heafna mo so Ainiyag ehem kalabus lala suguafa puguna. Afa ehe sihina og, “Sa ahu Jemsafa minganag nilitem ena mo sihigon.” Eso ma wahinim asim ahui.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Afa lawam soldia etetiagenim hefum onignaginim sahawagini og, “Afa, asim mahim Pitamba ikag?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Afa Herotna gafugag el Pitam yisgiahuan mas nanguni mo. Eso Herot Pitam anwasafenafuhug elim hugna fasahitigifenam afa sona og, “Sa kwaskofi!” Afa mahim kwaskofinimbi eso Herot Judia wahianam mwakwalig Sisaria wa gana.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Afa Herot Tair nai Saidon nai elim olug kakagen gofena. Eso ehegel onigini ehegelni kimbigim mas fane kwagana mo eso nuwagnam ogna nangui. Yuwana mo Blastusim Herotna misog gafugag elim sihini og ma kam kwagani. Eso ahunam Herotim nangunim sahini og ma olug kakagig wahiai.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Afa so mungo osunam sufini wahiani eso Herot heafgelni misog elni lofug wagwagenam heafgelni misog elni sime wa peganam so ma mo sihinugeni.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Afa mungwali el ambagwa hugna enaig esogona og, “Enamba mang elni moamo eba heafa god ehe sihiago.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Afa Herot ena mom sifakalena afa ehe mas Godna unehlagim fingi fena mo. Eso ikagna Ainiyagna of wanai el ehem tigenamba so gihenam afa peitu atagim ahgaginimbi eso wahana.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Afa Godna mo pugu kifutinam eso fafukaminefna.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Afa Barnabas i Sol i Jerusalem wa gafugag auwigiafenam afa Jon Makim ahsulfanam Antiok kimbig gam eso piske ahuna.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.