Atos 12
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARIB
1 Enanam misog el Herot, siosna elim kinig faini.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Afa ehe gafugag elim ningitigina og ma Jemsim Jonna etegim higefaki.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Afa enaig esenam Ju elim nangwagena mahim sifakalinimbi eso Pitam kikehlanam kalabus lala fati wahiana. (Enanam Ju el Bret Yist Hwainig buyis esifini.)
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Afa so Pitam kikehlinim kalabus lala fatini. Afa ena lala 16 soldia Pitam nangwafofna. Afa sambaga sambaga agfohiafna mahim ahuiafnamba afa mingang sambaga sambaga ambugog ehegelni kugwa agfohiafna. Herot og mahim Pasova buyis awaiyeba eso Pitam elni nof wa fahigenage.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Afa mahim Pita kalabus lala agafenamba afa sios higeg Godum sahanafafna og so ma God Pitam kweagfwi.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Lawam mahimsi feafnamba Herot Pitam fahigenag ogna fe. Afa sinaini Pita sambaganigi soldia nai yi olyi gifini. Afa sambaga senna kikenagi fakinim eso sambaganigi soldia mengig wa kagwo ahgofna.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Afa Ainiyag of wanai el ikagna pugunam afwambusug lala megam puko gofena. Afa so Pitam epinig wa ilafo fatinamba eso Pita nof tutafe bahianamba afa so of wanai el sihina og, “Is ikagna bihia.” Eso gweyi sen Pitana ninga nai pitigifu ahpena.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Afa of wanai el ehem sihina og, “Piske lofug i afa mong lofug i aitiage.” Eso Pita gwenaig esenamba of wanai el piske sihina og, “So na liputig lofug fwahlanam kam pahlu bu.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Eso Pita ehem pahlukuiafnamba mengigim fakwegfu ahfeakana. Ehe nangonamba eso of wanai el esena ehe enaig onigina eba mang inim mo. Ehe enaig etitinam og eba ka itiwamba nangug.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Afa sambaganigi kwagana ikana afa ika ming mengig wanai kwagana ikana afa ikanam ain mengig wa pugunam, afa ena minamba gwesim kimbig gam ikafna. Afa ena ain mengigba ehe heafa pitigiafunamba eso pugu afwambagam ahkana. Mina wa mwakwalig ahkanam eso of wanai el gweyi ikagna ehem washu ikana.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Afa so Pita enam anwanafenam esona og, “Eba inim yawo ka ati anwanafeg eba Ainiyag heafna ofwanai elim ningihiagba eso kam Herotna ninga nai afa Ju el amtakwal kam ofinifini so nanai kam fag.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Afa mahim ehe enam anwanafenam eso Maria Jon Makna afagna lala gam ikana. Afa el numb enanai yi nuwagnam beteneafafna.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Pita ikanam mengig wa ningana tige gofena. Afa Roda gafugag angwafig eso ikanam ogna mengig pigi.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Afa ehe ati Pitana mengigim higna eso sifakalenam ehe mengig pigiegim etetinam eso kikini piske ikanam sihina og, “Pitamba ati mengig wa bo go.”
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Afa ehem esogona og, “Ne moetetiofe.” Afa ehe hugna kifutinam esona og, “Eba inim ehe.” Afa ehe esogona og, “Amo, eba Pitana ofwanai el feg.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Afa Pita mahimsi gwese mengig wa tige gofenaba eso ahu mengig pigi nangunim sineminefini.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Afa Pita ningana pigafenim og afwai afwai. Eso heafna mo so Ainiyag ehem kalabus lala suguafa puguna. Afa ehe sihina og, “Sa ahu Jemsafa minganag nilitem ena mo sihigon.” Eso ma wahinim asim ahui.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Afa lawam soldia etetiagenim hefum onignaginim sahawagini og, “Afa, asim mahim Pitamba ikag?”
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Afa Herotna gafugag el Pitam yisgiahuan mas nanguni mo. Eso Herot Pitam anwasafenafuhug elim hugna fasahitigifenam afa sona og, “Sa kwaskofi!” Afa mahim kwaskofinimbi eso Herot Judia wahianam mwakwalig Sisaria wa gana.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Afa Herot Tair nai Saidon nai elim olug kakagen gofena. Eso ehegel onigini ehegelni kimbigim mas fane kwagana mo eso nuwagnam ogna nangui. Yuwana mo Blastusim Herotna misog gafugag elim sihini og ma kam kwagani. Eso ahunam Herotim nangunim sahini og ma olug kakagig wahiai.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Afa so mungo osunam sufini wahiani eso Herot heafgelni misog elni lofug wagwagenam heafgelni misog elni sime wa peganam so ma mo sihinugeni.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Afa mungwali el ambagwa hugna enaig esogona og, “Enamba mang elni moamo eba heafa god ehe sihiago.”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Afa Herot ena mom sifakalena afa ehe mas Godna unehlagim fingi fena mo. Eso ikagna Ainiyagna of wanai el ehem tigenamba so gihenam afa peitu atagim ahgaginimbi eso wahana.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Afa Godna mo pugu kifutinam eso fafukaminefna.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Afa Barnabas i Sol i Jerusalem wa gafugag auwigiafenam afa Jon Makim ahsulfanam Antiok kimbig gam eso piske ahuna.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.