Atos 10

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afa Sisaria kimbig wa mungo afwambanai el Kornilius enaig gafugafeg eba 100 Romna soldia elim nangwaghiawagig. Ena soldiaba sefig Itali soldia.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Sohna afwambanai elbi heafna angwafig ni luwal na Godum ahnai skaug wanfegim eso Godna unehlagim fingi wanafeg. Afa enaksag Ju elim gawig hwainigim ehe kwaganig, eba Godum sahanaule.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Mungunagim osu efihlagna ehe itiwa lofug nangonamba eso Godna ofwanai el bo ehem sihina og, “Kornilius”.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Afa ehe nangunam embefena og, “Amunai, mang mahim?” Afa ofwanai el wahigi sihina og, “God ati neana sahanagim higig afa so na gawig hwainig elim kwaganig enaba ati anwanafegim eso onigina go.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Eso elim Jopa gam ningitigiba so ahu Saimonim wanig ambugog afa ming unehlagba Pita.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Eba ming Saimon ehe bulmakauna lofug gafugafeule el i ahagag. Ehena lalaba nalig bu muhwa go.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Afa mahim ofwanai el ikanaba Kornilius sambaga gafugag el mi afa mungo soldia el fena enam awamoni. Ena soldiaba lahlag el Godum ahnai skaufena.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Afa ehegelim sihini so ofwanai el ehem ahanaig mo sihinagena eso Jopa gam ningitigina.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Askanam so ka osu misosuf gigni Jopa muhwa opukogum ofefenaba afa Pita lala sisi gam fukokanam betenena.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Mahim biniwahanaba ehe ogna fane ne afa mahim fane numwehiagifinibi. Enanam itiwa lofug nanguna.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Afa ehe nangonamba of piginam nalig lofug sambaga sambaga angsambona enaig pe bona.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Enanai yiba ahanaig ahanaig sis i wutwai i afa twafig i saho agfogoafna.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Afa Pita higinamba God ehem sihinagofna og, “Pita bihianam sisba sohnaba so kwagnefe.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Afa Pita esona og, “Ainiyag, amo yo ka mas ese. Ka mas ena kwegig sisba neafna mo.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Afa God ehem piske sihina og, “Mang so God sihig eba lahlag eso nofeka enam oniginam kwegim.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Sambaga mungo nagim gwenaig esenam eso lofug piske of gam fukokana.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Afa Pita enam nangunam hugna onigeaufna. Enam elim Kornilius ningitiginaba eso lalam yisgi ahuian mengig wa agfohiafna.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ehengel une sahini og, “Saimon afa ming unehlag sefig Pita ohiahogo?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pita mahim ena itiwa lofug nanguna enam onigaufnaba afa Godna Sungwag ehem sihina og, “Hai so nangu sambaga mungo el nem yisgi ambugog.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Eso peka nangwag, nofeka ahuiagim kusi. Eba kikehe ningitigig.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Eso Pita penam elim esoni og, “Kaho ne kam yisgi ambugog. Ahnaig esegba so na ambugog?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Afa ehegel sihini og, “Korniliusba soldiana misog el na kam ningitigi. Eba afsug el Godum ahnai skaufenaule, afa Ju el mungwali ehem mungo lahlafe fig. Afa Godna of wanai el pugunam ehem sihinag so ma nem unenaiba so na heafna lala gam bonam eso ma neana mo higi.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Eso Pita lala megam sulfu wan sahokana wangafna. Afa askanam pigiagafenam Pita mungwal ahufefnamba eso minganag Jopa nai Ainiyagna el mungwali ahuna.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Afa ming osuna ahu Sisaria kimbig opukona. Kornilius Pitam nengiaufnaba eso heafna nilite mi hihe mi une tiginam heafna lala nuwagigna.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Afa mahim Pita lala megam asahofnaba eso Kornilius bo muhwa pugunam mongkokini kwakwage penam hefum ahnai skaufena.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Afa Pita ehem fukwa fukunam esona og, “Bihia, kagaba elhe.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Afa Pita sihiagafeakan lala megam ahsahonam afa nangwanaba el numb nuwagofna.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Afa so mungwali sihini og, “Ne ati anwanafig kagelni Ju elni nihe mo enaig esona, Ju el nofeka afwambanai elni lala ahu saigonam wahinim augu. Eba God ati kam wagfunag ka mas minganag elim kwenam afa esoi nengel Godna nofwa nuhwef el.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Mahim ne kam awamonagba eso ka mas anksam meg mo. Ahnaig esegba so na kam awamonag? Ka mas anwanafeg mo.”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Afa Kornilius esona og, “Afa sambaga sambaga osuna awaienaba ka osu efihlagna lala wa beten neaufnaba afa ikagna el mungo afwambusug lofugna bo gofenaba,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 afa kam sihina og, ‘Korniliuso, God neana betenim ati higig, afa mang so na gawig hwainig elim faig ehe mas etetig mo.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Eso elim Jopa gam ningitigiba so ahu Saimonim wanig ambugog afa ming unehlagba Pita. Eba ming Saimon ehe bulmakauna lofug gafugafeule el i ahagag. Ehena lalaba bu muhwa go.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Eso ikagna ka nem awamona afa kagel sifakalig so na bog. Enaig fenaba na soka yawo Godna nof wa nuwagigim afa Ainiyagna mungwali mo ehe nem faig eso kagel koka higim.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Afa Pita enaig sihifena og, “Yawo kati anwanafeg eba inim nemug, mungwali el Godna nofwa mungwalofug fiahsaieg.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Afa amangel ahanaig ahanaig el Godum ahnai skaufenigim afa lahlag nihe pahluhug enaig elim God sawiyi fegim wambug.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ne anwanafig God kagel Ju elim heafna mo gof kam ningihianig. Ena lahlag moba enaig sihifeg Sisas Krais ehe mungwali elni Ainiyag bigim esenigbi eso big God i mungo onigigna ahfeg.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Afa ne anwanafig mang Israel wanai puguna. Yuwana Galili provins wa Jon mo sihifenam og ma el onigig wahigifenam bu wa apaigofi.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Afa Sisas Nasaret wanaim God heafna Sungwag i kigmog i faina. Afa God ehe ahgofena eso ikafenaba lahlag gafugafiahkafena afa amangelim so Satan amtakwale aitifena enam lahla fetifena.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Enaigim na ka nangugim mahim Ju elni mungwali kimbig afa Jerusalem wa enaig esenigbi na so ka ena mo sihig. Afa enaig elim li katigeg wa tigi kahli.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Afa mahim sambaga mungo osuna awaienaba God ehem ilafofatig eso ambagwa pugugba nangug.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Afa mas mungwali el nanguni mo, eba minganag amangel so God gishug hwatig gwenag mungo ehe nangunim sihini. Afa mahim bihianaba so ka fane i bu i mungwali wanig ahagag.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Afa ehe kam esonig so ena lahlag mo elim sihigon enag elbi God ehe gishug wahiag elim kwefihianugegim melig pigieg mi afa nofkena gag mi.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Mungwali Godna mo fi sihigule el ena moba sihi wahini amangel ehem olug onigig finigbi ehena unehlag wa God ehegelni amtakwaligim hugufatinif.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Pita mahimsi mo sihiagofenaba afa ena el mo higinibi eso Godna Sungwag pe bo mungwali ehengelim puguni.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Afa Kristen Ju el Pitam wanig ambugonam nangunimbi afwambanai el so Godna Sungwag wambini eso ehegel enam sineminefini.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Afa higinibi enag el ahanaig ahanaig mona lagwaginim Godna unehlagim fingi fini. Eso Pita sihina og,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Sa nangu, enag elbi Godna Sungwag wambugbi eba big gwenaig mungwalofug big fig eso aman enag elim bu wa apaigoguba kwenife? Eba mas aman enaig esei.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Eso Pita sihini sona el so ma Sisasna unehlag wa bu waba apaigo. Afa ehegel Pitam sahini og, “Sa kam mwakwalig wanaganam.”
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.