Apocalipse 14

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afa ka nangogba Sipsip Luwalig afa 144,000 el i Jerusalem wa Saion mog wa agfohie. Afa sonag elbi eba ati Sipsip Luwaligna unehlag i afa heafna Awagna unehlag i ehengelni mingigig wa gohun.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Afa ka higig mo heven wanai bog ofenaiba nalig bu sisewug awagi afa ofenaiba hug pialele wagka. Eba ofenaiba gita moag wagsai.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Afa enag el Godna pegag sime wa mi, afa sambaga sambaga sis bistanig mi, afa amunai el mi enanai yi muhwa agfohiegim eso mulug mwanifi fatig. Minginag elim mas enam anwanafi eba 144,000 el God ehe bite nai wambugba enag mungohe anwanafig.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Afa sohnaig elbi mas aga taitu feg mo eba awai ehengel afsug el fiasaieg. Afa mahim asim Sipsip Luwalig akamba afa ehengel ehem pahluhug. Afa God sohnaig elim bitenai el nai yi wambugba. Afa gof gosug ahuiaba eba God i afa Sipsip Luwalig i ehe ahwambig.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Afa ehengel mas mwakwal mo sihini mo, eba awai, mas ehengel ahanaig fig mo.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Afa ka nangogba of wanai el sisyi of wa efukafenaba eso bite nai elim higeg gohug lahlag mo sihinuwageakafna ena moba eba mungwali kimbig i, afa mungwali mungo musunai i afa mungwali monai i afa mungwali ahanaig ahanaig lofugnai i enam faig.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ehe hugna enaig sihifeg og, “Enanam God mungwali elim kwefihianugef afa so ehem embefinim eso ehena unehlagim mungo fingi fi. Eba ehe mungohe heven i, bite i, nalig bu i, afa hun bu i enag ehe mungwali hwatiageg so na ehena unehlagim fingi fi.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Afa ming of wanai el ehem sum pahlukuiahba ehe enaig esonig og, “Nalig kimbig Babilon eba ati amtakwale fatig. Enag kimbig wanai elbi ehe mungwali minginag kimbig wanai elim wanambugo minefegim ahanaig ahanaig nihe amtakwalig fiagig. Sohnaigba ofenaiba angwafig kwablogim uflogna bug kifutig faigim eso esahfeg.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Afa ming of wanai el sambaganingim sum pahlukuahba ehe enaig esog og, “Amangel so sis mi afa sis heafna sungwag mi so lotu fegonugbi eba ehena ginof mingig wa me awai nihiginai ninga wa me so wambuf,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 afa enaig elimbi God olug kakageg heafna mungwali faif eso ehengel enag tautig fif. Afa sonag elbi suwi i salfa i ahlagig yi enanai yi agfohiefiba eso Godna of wanai el fi afa Sipsip Luwalig fe afa so ehengelim nangwagfufuf.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Afa suwi higeg lagig sonag elim tautig faif enag suwieg higeg puguiago. Afa amangel so sis mi afa sis heafna sungwag mi lotu fegonug i afa ehena unehlag wa ginof wambug i eso higeg osuna i afa sinaini i ena tautigba wambafufuf.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Afa amangel Godna nihe mo higigim afa Sisasim pahluhug, sahig, eso ne kifuti soma Godna gafugag gwese gofi.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Afa ka higig heven wanai mo enaig esog og, “Sa ginofe, ohnanam yawo fenam ikan autunai wa fef amanim so Godna gafugag wa wahaf eba so ma sifakalei.” Afa Godna Sungwag gaba gwenaig esog og, “Eba inim, heafgelni kinig wahinim hekulifibi afa heafgelni lahlag nihe eba ambagwa pugunif.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Afa ka migim nangogba lango busug yi el bigel lofug ga afa misog elni hat gol fatigim afa ehe ningana naif sig nemug faguia.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Afa of wanai el Godna nalig lala wahiagim afwambagam pugugaba ehe hugna lango wa gag elim enaig esonag og, “Bite nai fane ati ambugoh afa yuwaba ati wambugum feg so naifna enag fanem higfewambaka.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Eso gwenaig eseg lango wa gag el naifna higfehiagegim so bite nai wambug.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Afa ming of wanai el Godna nalig lala heven wanai wahiagim afa ehe gaba naif sig kehlagu.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Afa ming of wanai el suwim nangwag gohug Godum faig sime nai wahiagim naif faguhug elim hugna esona og, “Bite nai wain fug ati ambe skofeg so na aso gam ikanam naif na higfehiagenam agogloi.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Eso ehe gwenaig eseg naifna higfehiagegim so bite nai wain fug wambugum hun bwiltigefwag lofug wa skogim eso mongini pigagegba eso bug pe minefeg. Ena bwiltigefwagba eba God enaig esef, ninimunam so amtakwalig elim amtakwale aitif.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Enag bwiltigefwag lofugba eba Jerusalem wa afwambagam goh. Afa ehengelni taf ena bwiltigefwag gam bogim bite gam pegim fafukaminefeg enaba 300 kilomitaenaig wa feg afa mungo fegim afa hap feg enaig mita eba mungwanam fukugag. Afa ena tafba ofenaiba bugogi.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.